Thursday, February 25, 2016

သာသနာတြင္း ခ်မ္းသာျခင္းတရားေတာ္ (ပါရဂူ အရွင္ရာဟုလာ)


သာသနာတြင္း ခ်မ္းသာျခင္းတရားေတာ္ (ပါရဂူ အရွင္ရာဟုလာ)
======================
(”အႏုပုဗၺသူေဌး”အေၾကာင္း)
(၁)
ယေန႔ ဓမၼ မိတ္ေဆြအေပါင္းတို႔အား ကိုယ္ဆင္းရဲျခင္း မရွိေအာင္၊ စိတ္ဆင္းရဲျခင္း မရွိေအာင္ တရား တစ္ပုဒ္ေရြးထုတ္ေဟာျပပါမယ္ေနာ္။ အာရံုစိုက္နာယူၾကပါ။

တစ္ခါတုန္းက သာဝတၳိၿမိဳ႕က အမ်ိဳးသားတစ္ေယာက္သည္ ဆရာရဟန္းထံကို ေရာက္လာ၍-
အရွင္ဘုရား!
"" ဘုရားတပည္႔ေတာ္သည္ ဒုကၡမွ လြတ္ၿငိမ္းလုိပါတယ္၊
ဒုကၡလြတ္ၿငိမ္းေၾကာင္း နည္းလမ္းကုိ သနားေစာင့္ေရွာက္ ခ်ီးေျမွာက္ေသာအားျဖင့္ ေဟာမိန္႔ေတာ္မူပါဘုရား "" လုိ႔ ေလွ်ာက္ထားပါတယ္။

“ဒါယကာ! ဒုကၡမွ လြတ္ၿငိမ္းလုိပါလွ်င္ မိမိရဲ႕ စိတ္ကုိထိန္းေပါ့၊
စိတ္ကုိ ဘယ္လုိ ထိန္းရမွာလဲဘုရား”ဒါနျဖင့္ စိတ္ကုိ ထိန္းေပါ့၊

မွန္လွပါဘုရား၊ တပည္႔ေတာ္ အတတ္ႏုိင္ဆုံးႀကိဳးစားၿပီး စိတ္ကုိထိန္းပါမည္ဘုရား။
ဒီလိုနဲ႔ ဒါယကာသည္ ထုိေန႔မွစ၍ မေပးခ်င္ မလွဴခ်င္ ဝန္တုိတဲ႔ မစၦရိယစိတ္ကုိ သဒၶါတရားျဖင္႔ ထိန္းခဲ႔တယ္။ မေပးလုိ မလွဴ လုိ ဝန္တုိတဲ့ စိတ္ဝင္လာရင္ ေပးကမ္းစြန္႔ၾကဲျခင္းျဖင့္ ဝန္တုိတဲ့ စိတ္အညစ္အေၾကးကုိ ဖယ္ရွားၿပီးထိန္းခဲ့ပါတယ္။

“ပင္ကုိယ္စိတ္ကုိ ဝန္တုိမႈ ဝင္မလာေအာင္ ဒါနျဖင့္ ထိန္းခဲ့ပါတယ္။
စာေရးတံဆြမ္းလွဴဒါန္းၿပီး ဒါနျဖင္႔ စိတ္ကုိ ထိန္းခဲ႔တယ္။
ဆယ့္ငါးရက္ တစ္ႀကိမ္ ဆြမ္းလွဴဒါန္းၿပီး ဒါနျဖင္႔ စိတ္ကုိ ထိန္းခဲ့တယ္။

ဒါနျဖင့္ထိန္းလုိက္ေတာ့ ေလာဘ၊ ေဒါသ၊ မစၦရိယ အညစ္အေၾကး အေႏွာက္အယွက္ေတြ မကပ္ႏုိင္ဘူး၊ မဝင္ႏုိင္ဘူးေပါ့။
ဝါဆုိ သကၤန္းလွဴဒါန္းၿပီး စီဝရ ဒါနျဖင့္ စိတ္ကုိ ထိန္းခဲ့ပါတယ္။
ဒါနျဖင့္ စိတ္ကုိထိန္းထားေတာ့ စိတ္ကေလးသည္ ၾကည္လုိ႔၊ ရြင္လုိ႔၊ ႏူးညံ့လုိ႔၊သိမ္ေမြ႔လုိ႔၊ ျဖဴ စင္လုိ႔ ေနပါတယ္။ ပုည ကုသုိလ္စိတ္ဆုိတာ ၿဖဴစင္တာပါပဲ။
ကထိန္သကၤန္း၊ ထီး၊ ဖိနပ္အစရွိေသာ ပစၥည္းေတြလွဴဒါန္းၿပီး စိတ္ကုိ ျဖဴစင္ေအာင္ထိန္းခဲ့ပါတယ္။
ထိန္းတဲ့အတုိင္းလည္း စိတ္ကေလးသည္ ေလာဘျဖစ္စရာအာရုံ၊ ေဒါသ ျဖစ္စရာအာရုံ
အညစ္အေၾကးေတြနဲ႔ မေပါင္းမိေတာ့ပဲ ျဖဴစင္ဝင္းသစ္လုိ႔ေနပါတယ္။
(၂)

ကုသုိလ္ျဖစ္ခ်င္တဲ့စိတ္၊ လွဴဒါန္းခ်င္တဲ့စိတ္ေတြကသာ ခႏၶာကုိယ္ကုိ ႀကီးစုိးအုပ္ခ်ဳပ္လုိ႔ေနေလေတာ့ ေလာဘ၊ ေဒါသေတြ အနီးအနားေတာင္ မကပ္ႏုိင္ပါဘူး။
ေလာဘ၊ ေဒါသေတြမကပ္ႏုိင္ေတာ့လည္း စိတ္ကေလးသည္ ဆင္းရဲမႈမွ လြတ္ကင္းေနတယ္ေပါ့။

တျဖည္းျဖည္း ကုသုိလ္ျပဳရင္း၊ ဒါနလုပ္ရင္းျဖင့္ သဒၶါတရားေတြ တစ္ေန႔တျခားတက္လာတယ္။
လွဴၿပီးရင္း လွဴခ်င္ရင္း၊ လွဴၿပီးရင္း လွဴခ်င္ရင္း ျဖစ္ေနတယ္။ မလွဴ ဖူးတဲ့ သူကေတာ့ လွဴ ရမွာ ေၾကာက္ေနတတ္တယ္၊
ရွိတဲ့ပစၥည္းလွဴလုိက္ရင္ ဆင္းရဲကုန္မွာလား၊
ဒုကၡေရာက္မွာလား ဆုိတဲ့ ဆုတ္နစ္တဲ့ သံသယစိတ္ေတြ
ဆုံးျဖတ္ခ်က္မခ်ႏုိင္တဲ့စိတ္ေတြ ဝင္ဝင္လာတတ္တယ္။
ဝင္ေတာ့ မလွဴျဖစ္ဘူး၊ မလွဴျဖစ္ေတာ့ ကုသုိလ္မရဘူး ကုသုိလ္မရေတာ့ အကုသုိလ္ျဖစ္စရာ ေလာဘ၊
ေဒါသေတြ ဝင္လာေတာ့တာပဲ။ စိတ္ဆုိတာ
တစ္စိတ္ပဲေပၚရတာ ႏွစ္ စိတ္ၿပဳိင္မျဖစ္ႏိုင္ပါဘူး၊
ဒါေၾကာင့္ ကုသုိလ္စိတ္မျဖစ္ရင္ အကုသုိလ္စိတ္ျဖစ္ေနတာေပါ့။

(၃)
သာဝတၳိၿမဳိ႔သား ဒါယကာ ကေတာ့ လွဴ ရင္း လွဴ ရင္းနဲ႔ သဒၶါစိတ္ေတြ ထက္သန္လာၿပီး သူပုိင္ဆုိင္တဲ့ စီးပြားဥစၥာေတြကုိ တစ္ပုံက စီးပြားလုပ္ကုိင္ဖုိ႔၊ ေနာက္တစ္ပုံက သား မယားေကၽြးေမြးဖုိ႔၊ က်န္တစ္ပုံက သာသနာျပဳလွဴဒါန္းဖုိ႔ ဆုိၿပီး သုံးပုံ သုံးစု ခြဲေဝ ပုံခဲ့ပါတယ္။

ေဆာင္ပုဒ္----
တစ္ပုံ စီးပြား၊ တစ္ပုံစား၊ က်န္ကားလွဴဒါန္းမယ္။
ေလာကသာသနာ၊ ထုိနည္းသာ၊ ျပဳတာေကာင္းဖုိ႔ကြယ္၊
တုိ႔သူ ငါ လည္း၊ထုိနည္းပဲ၊ သုံးစြဲ က်င့္သင့္တယ္။
ေလာက တာဝန္လည္းေက်၊ သာသနာ့တာဝန္လည္းအဆင္ေျပေအာင္ ေဆာင္ရြက္ႏုိင္ခဲ့တယ္ေပါ့။

တစ္ခ်ဳိ႔ ေလာကတာဝန္သာေက်ၿပီး၊ သာသနာ့တာဝန္ မေက်ၾကဘူး။ တစ္ခ်ဳိ႔ ႏွစ္မ်ဳိးလုံးမေက်ၾကဘူး။ တစ္ခ်ဳိ႔ ႏွစ္မ်ဳိးလုံးေက်ၾကတယ္။ ေလာက တာဝန္ သာသနာ့တာဝန္ ႏွစ္မ်ဳိးလုံးေက်ရင္ေတာ့ ေလာက ဝတၱရားလည္း မပ်က္ကြက္သျဖင့္ ေလာကအျပစ္ကင္းျပန္တယ္။
သာသနာ့ ဝတၱရားလည္း မပ်က္ကြက္သျဖင့္ ဓမၼ အျပစ္လည္းကင္းျပန္တယ္။

ဓမၼအျပစ္ကင္းေတာ့ သံသရာခရီးအတြက္ ခရီးဆက္ဖုိ႔ရာ အင္မတန္ေကာင္းတယ္။ ကုသုိလ္ရိကၡာေတြ လုံလုံေလာက္ေလာက္နဲ႔ သြားရ လာရတာ အေတာ့္ကုိ အဆင္ေျပတယ္။

ရိကၡာမပါရင္ သိကၡာက်မယ္၊ မ်က္ႏွာငယ္ရမယ္။ သူတစ္ပါးစားခ်ိန္မစားရ၊ ဝတ္ခ်ိန္မဝတ္ရ၊ နားခ်ိန္မနားရ၊ ဒုကၡခ်ာခ်ာလည္လိမ့္မယ္။ သာသနာျပဳလုပ္ငန္းတုိ႔ျဖင့္ စိတ္ကုိယဥ္ေက်းသိမ္ေမြ႔ေအာင္ ထိန္းၿပီး သုခ လမ္းေၾကာင္းေပၚမွာ ေလွ်ာက္ခဲ့ပါတယ္။

ဆင္းရဲမႈတစတစ နည္းပါးၿပီး ခ်မ္းသာမႈေတြ မ်ားလာပါတယ္၊ က်င့္စဥ္မွန္လုိ႔ေပါ့။ ဒါနမႈ အမ်ဳိးမ်ဳိးျဖင့္ စိတ္ကုိထိန္းရတာ ေအာင္ျမင္မႈသရဖူေဆာင္းႏုိင္တဲ့အခါ ဒီထက္ေကာင္းတဲ့ စိတ္ထိန္းကိရိယာလုပ္ငန္း ရွိပါေသးသလားဟု ဆရာရဟန္းထံ ေလွ်ာက္ထားေတာ့ သရဏဂုံ ေဆာက္တည္ၿပီး စိတ္ကုိ ဒုကၡမွ လြတ္ကင္းေအာင္ထိန္းပါ။
သီလ ေဆာက္တည္ၿပီး စိတ္ကုိ ဆင္းရဲမႈမွလြတ္ကင္းေအာင္ထိန္းပါဟု အမိန္႔ရွိပါတယ္။

(၄)
သရဏဂုံသီလေတြျဖင့္ စိတ္ကုိထိန္းလုိက္ေတာ့ ပုိၿပီးေအာင္ျမင္လာတယ္။ ဒါနက ေလာဘ ကုိ ဖယ္ရွားႏုိင္တယ္၊ သရဏဂုံက အႏၱရာယ္ကုိ ကာကြယ္ႏုိင္တယ္၊ သီလ က ေဒါသကုိဖယ္ရွားႏုိင္တယ္ဆုိေတာ့ အေႏွာက္အယွက္ အႏၱရာယ္မွ လြတ္ကင္းၿပီး ေလာဘ အညစ္အေၾကး၊ ေဒါသ အညစ္အေၾကးတုိ႔ႏွင့္လည္း မဆက္သြယ္မိပဲ ျဖဴစင္ သန္႔ရွင္း အျပစ္ကင္းတဲ့စိတ္ကုိ ပုိင္စုိးထားႏုိင္ေတာ့ ဒုကၡေဘးမွ လြတ္ကင္းၿပီး ခ်မ္းသာမႈ ရခဲ့တာေပါ့။

သီလအရာမွာ ငါးပါးကေန ဆယ္ပါးထိေအာင္ထိန္းၿပီး
ဒုကၡနယ္မွလြတ္ေအာင္ ႀကဳိးစားခဲ့ပါတယ္။
ဒါန စြမ္းအင္ေၾကာင့္ စီးပြားေရးေတြ တုိးတက္လာခဲ့တယ္၊
သရဏဂုံ စြမ္းအင္ေၾကာင့္ အလုပ္အကုိင္ အၾကံအစည္ေတြအဆင္ေျပေခ်ာေမာ ေအာင္ျမင္မႈရွိလာပါတယ္၊
အနာေရာဂါကင္းရွင္းၿပီး ခ်စ္သူ ခင္သူ မိတ္ေဆြ သဂၤဟေတြလည္း
ေပါမ်ားလာပါတယ္။
ဘက္စုံဖြံ႔ၿဖဳိးတုိးတက္လာၿပီး မၾကာခင္မွာပဲ
”အႏုပုဗၺသူေဌး”ရယ္လုိ႔ နာမည္ေက်ာ္ၾကား လူသိမ်ားလာပါတယ္။
(၅)

ေလာက ဘက္မွာလည္း တာဝန္ေက် သာသနာဘက္မွာလည္း လုိေလေသးမရွိရေအာင္ ေထာက္ပံ့လွဴဒါန္းၿပီး ကုိယ္က်င့္တရားႏွင့္လည္းျပည့္စုံေအာင္ လက္ေတြ႔က်င့္သုံးအေကာင္အထည္ေဖၚ ေဆာင္ရြက္လုိက္တဲ့အခါ စီးပြားေရးေတြ တစ္ေန႔တျခားဒီေရအလားကဲ့သုိ႔ မ်ားျပားတုိးတက္ ခ်မ္းသာခဲ့တယ္ေပါ့။
သာမန္ပုဂၢဳိလ္ ဘဝ ကေန သာဝတၳိၿမဳိ႔မွာ သူေဌးတစ္ေယာက္ျဖစ္ခဲ့ပါၿပီ။ သူေဌးျဖစ္ေတာ့လည္း အာရုံေတြျပား စိတ္မမ်ားဘဲ အထက္တန္းစားအက်င့္ေတြကုိ က်င့္ၾကံႏုိင္ဖုိ႔အတြက္ သံသာရ ဝဋၬ ဒုကၡေတာ ေမာစနတၳာယ ပဗၺဇၨံ ယာစာမိ ဆင္းရဲဝဋ္မွ ကၽြတ္ခ်င္ လြတ္ခ်င္ရင္ ရဟန္းျပဳရမယ္ဟု ဆရာရဟန္းဆုံးမတဲ့အတုိင္း လူ႔ေဘာင္ကုိစြန္႔ခြာၿပီး ရဟန္းဝတ္ခဲ့ပါတယ္။
(၆)

ဇနီးမယား သမီး သား ႏွင့္တကြ စီးပြားဥစၥာေတြကုိ စြန္႔ခြာၿပီး ရဟန္းျပဳတယ္ဆုိတာ ဆင္းရဲဝဋ္မွ ကၽြတ္ခ်င္တဲ့ ဆႏၵ ျပင္းျပထက္သန္ျခင္းအေၾကာင္းသာျဖစ္တယ္၊ ဆရာသမားေတြကလည္း သြန္သင္ဆုံးမ နည္းလမ္းျပၾကပါတယ္။
နိသွ်ည္းဆရာက အဘိဓမၼာေဆာင္ဆရာဆုိေတာ့ အဘိဓမၼာ သေဘာေတြ သင္ေပးပါတယ္။ ဒါကရုပ္ ဒါကနာမ္ မ်က္စိနဲ႔ အဆင္း ဆုံရင္ ျမင္စိတ္ေပၚတယ္။

နား နဲ႔ အသံ ဆုံရင္ ၾကားစိတ္ေပၚတယ္။
ႏွာေခါင္းနဲ႔ အနံ႔ ဆုံရင္ နံစိတ္ေပၚတယ္။
လွွွ်ာ နဲ႔ အရသာ ဆုံရင္ စားစိတ္ေပၚတယ္
၊ကုိယ္နဲ႔ ထိစရာဆုံရင္ ထိစိတ္ေပၚတယ္။ စိတ္နဲ႔အေတြးအာရုံဆုံရင္ ေတြးစိတ္ေပၚတယ္ စသည္ျဖင့္ သင္ျပေပးတာေပါ့။

ဥပဇၩာယ္ဆရာက ဝိနည္းေဆာင္ဆရာဆုိေတာ့ ဝိနည္းသိကၡာပုဒ္ေတြ သင္ျပေပးတာေပါ့။
ၾကမ္းပုိး၊ျခင္ တုိ႔သတ္ရင္ ပါစိတ္အာပါတ္သင့္တယ္၊ ဒါေပမယ့္ေဒသနာၾကားရင္ အျပစ္ေက်တယ္။ ဆရာႏွစ္ပါး တစ္ပါးတစ္မ်ဳိးစီသင္ေပးေတာ့ ရဟန္းသစ္ခမ်ာ စိတ္ေတြညစ္ညူးလာတယ္။
ဟုိဟာလုပ္ရရင္ေကာင္းမလား၊
ဒီဟာလုပ္ရရင္ေကာင္းမလား သံသယေတြ ဝင္လာခဲ့တယ္။ အဘိဓမၼာနည္းအရ ျခင္ကုိသတ္ရင္ အကုသုိလ္ျဖစ္တာပဲ။ ဝိနည္းအရ ျခင္ကုိသတ္ၿပီးေဒသနာၾကားရင္ အျပစ္မရွိဘူးဆုိေတာ့ ဆန္႔က်င္ဘက္ေတြ ျဖစ္ေနတယ္။ အဘိဓမၼာလုိ က်င့္ရမွာလား ၊ ဝိနည္းလုိေနရမွာလား စိတ္ကုိမဆုံးျဖတ္ႏုိင္ေတာ့ဘူး။

(၇)
လူ႔ဘဝျဖင့္ေနတာက ဒါန၊သီလ ေဆာက္တည္ခြင့္ရသျဖင့္
ေတာ္ပါေသးတယ္။ ရဟန္းဘဝေရာက္မွ စိတ္ညစ္ညူးစရာေတြေပၚေပါက္ခဲ့ရပါၿပီ။
စိတ္ညစ္ၿပီး သာသနာ့ေဘာင္ မေပ်ာ္ေတာ့ဘူး၊ လူထြက္ၿပီး ဒုကၡဝဋ္မွကၽြတ္ေအာင္ ႀကဳိးစားခ်င္စိတ္ေတြ ျဖစ္လုိ႔ေနၿပီ။
ကမၼဌာန္းလည္းမစီးျဖန္း၊ စာလည္းမက်က္ေတာ့ပဲ
ေတြးေတာ ေငးမႈိင္ေနတယ္။
စားလုိ႔လည္းမဝင္ အိပ္လုိ႔လည္းမေပ်ာ္
စိတ္ေသာကေရာက္ၿပီး ခႏၶာကုိယ္ေသးသိမ္ပိန္ခ်ဳံးလာတယ္။

ရွင္ငယ္၊ ရဟန္းငယ္ေတြက အရွင္ဘုရား
-အရွင္ဘုရား ကုိၾကည္႔ရတာ ခါတုိင္းလုိမဟုတ္ဘူး၊ တစ္ေန႔တျခားခႏၶာကုိယ္ပိန္လာတယ္၊က်န္းမာေရးမ
ေကာင္းလုိ႔လား စသည္ျဖင့္ ေမးေလွ်ာက္ၾကပါတယ္။
တပည့္ေတာ္ သာသနာ့ေဘာင္မွာမေပ်ာ္ေတာ့ဘူးဘုရား၊
ဘာေၾကာင့္ မေပ်ာ္တာလဲ ၊
အရွင္ဘုရားတုိ႔ သာသနာက အဘိဓမၼာက တစ္မ်ဳိး ၊
ဝိနည္းက တစ္ဖုံ ဘာလုပ္လုိ႔ ဘာလုပ္ရမွန္းနားမလည္ေတာ့ဘူးဘုရား၊
တပည့္ေတာ္ စိတ္ရႈပ္တယ္၊ လူထြက္ေတာ့မယ္ဘုရား၊
ရွင္ငယ္၊ ရဟန္းငယ္ေတြက အက်ဳိး အေၾကာင္း ဆရာႏွစ္ပါထံေလွ်ာက္ထားၾကပါတယ္။

(၇) ဘုရားရွင္နဲ႔ေတြ႔တဲ့အခါ-

ဆရာႏွစ္ပါးက သာသနာေတာ္ မေပ်ာ္တဲ့ရဟန္းကုိ ဘုရားရွင္ထံေခၚသြားၿပီး အက်ဳိး အေၾကာင္း ေလွ်ာက္ထားၾကပါတယ္။
ဘုရားရွင္က ခ်စ္သားရဟန္း သာသနာေဘာင္ေနတယ္ဆုိတာက
ဝိနည္းပညတ္ေတာ္ကုိလည္း မေက်ာ္လြန္ရဘူး၊ အဘိဓမၼာပရမတ္ကုိလည္း မေဖာက္ဖ်က္ရဘူး၊ ႏွစ္ပါးလုံးကုိ ထိန္းႏုိင္မွ အဆင္ေျပတယ္ဟု မိန္႔ေတာ္မူပါတယ္။

ဝိနည္းပညတ္ေတာ္ကုိ ေက်ာ္လြန္ရင္ သီလပ်က္တယ္၊
အဘိဓမၼာပရမတ္ကုိ ေဖာက္ဖ်က္ရင္ ပညာပ်က္တယ္၊
သီလ ပ်က္ေတာ့ ေျခေထာက္က်ဳိးတာပဲ၊
ပညာပ်က္ေတာ့ ေခါင္းျပတ္တာပဲ။
သီလ ေျခေထာက္လည္း မက်ဳိးေစနဲ႔ ၊
ပညာ ေခါင္းလည္း မျပတ္ေစနဲ႔။
မက်ဳိးေအာင္ မျပတ္ေအာင္ မထိန္းႏုိင္ရင္
သူမ်ားပါးစပ္ လမ္းဆုံးၿပီး ဝါဂြမ္းျဖစ္ၿပီ၊
ဝါဂြမ္းသည္ ေတာင္ဘက္က ပါးစပ္နဲ႔ မႈတ္လုိက္ေတာ့ ေျမာက္ဘက္လြင့္၊ ေျမာက္ဘက္က ပါးစပ္ေလနဲ႔ မႈတ္လုိက္ေတာ့ ေတာင္ဘက္ကုိလြင့္။
မတည္ျမဲဘူး၊ ဒီအတုိင္းပဲ သူမ်ာေျပာတာ ေလ်ာက္လုပ္ေနတဲ့
ပုဂၢဳိလ္သည္ ဝါဂြမ္း ျဖစ္ေနတာပဲ။

ကုိယ္ပုိင္ဥာဏ္ျဖင့္ ဆင္ျခင္ၾကည့္ပါ၊၊
သူမ်ား ဘယ္လုိ ေျပာေျပာ ကုိယ္တုိင္အလုပ္သေဘာႏွင့္
တုိင္းတာၾကည့္လ်င္ အေျဖမွန္ေပၚလာလိမ့္မယ္။ ေလတုိက္ရင္ ဝါဂြမ္းဆုိတာ လြင့္စၿမဲပဲ၊ ေလဆုိတာလည္း သူ႔သဘာဝအတုိင္းတုိက္မွာပဲ။
ဒီေတာ့ ေလဘယ္ေလာက္တုိက္တုိက္ ကုိယ့္ဝါဂြမ္းမလြင့္ဖုိ႔ရာ အေရးႀကီးတယ္။ ဝါဂြမ္းမလြင့္ေအာင္ ေက်ာက္ဖိထားလုိက္ေပါ့။

(၈)
ဒီအတုိင္းပါပဲ၊ စိတ္ကေလးသည္ ဝါဂြမ္းနဲ႔တူတယ္၊ စိတ္ဆုိတဲ့ဝါဂြမ္ းမလြင့္ေအာင္ သတိေက်ာက္တုံးဖိထားလုိက္ရင္ ၊ဝိနည္းပညတ္ေလတုိက္တုိက္ ၊အဘိဓမၼာေလတုိက္တုိက္မလြင့္ေတာ့ပါဘူး။
*စိတ္ကုိ သတိႏွင့္ ဖိ၊
စိတ္ကုိ သမာဓိႏွင့္ ဖိ၊
စိတ္ကုိ ဝီရိယ ႏွင့္ ဖိ၊
စိတ္ကုိ ပညာႏွင့္ ဖိ၊
စိတ္ကုိ သဒၶါ ႏွင့္ ဖိ ထားလုိက္၊
ဘယ္အာရုံေလေတြတုိက္တုိက္ မလြင့္ႏုိင္ေတာ့ပါဘူး။
စိတ္တစ္ခုကုိ သတိျဖင့္ထိန္းထားရုံျဖင့္ ဝိနည္းပညတ္ေတာ္ကုိလည္း လုိက္နာၿပီးသားျဖစ္တယ္
၊အဘိဓမၼာပရမတ္ကုိလည္း ေစာင့္ေရွာက္ၿပီးသားျဖစ္တယ္
စိတ္တစ္ခုကုိထိန္းသိမ္း ေစာင့္ေရွာက္ကာမွ်ျဖင့္ သီလေျခေထာက္လည္းေကာင္း၊
ပညာ ဦးေခါင္းလည္းေကာင္းၿပီး၊
နိဗၺာန္ၿမဳိ႔သုိ႔ အေရာက္သြားႏုိင္မွာျဖစ္ပါတယ္။
စိတ္တစ္ခုကုိ ထိန္းႏုိင္ရင္ အားလုံးကုိထိန္းရာေရာက္တယ္။ အားလုံးကုိ
ထိန္းရာေရာက္သျဖင့္ ဒုကၡဝဋ္မွလည္း ကၽြတ္လြတ္ႏုိင္ပါတယ္။

စိတ္ကုိ သတိပညာ ဦးေဆာင္ၿပီးထိန္းထားႏုိင္ရင္ ခ်မ္းသာမႈဆုိတာ ရမွာအမွန္ျဖစ္တယ္လုိ႔ ဘုရားရွင္က ေဟာၾကားလုိက္ပါတယ္။
ရဟန္းေတာ္သည္ သတိ ပညာ ျဖင့္ စိတ္ကုိထိန္းၿပီး လုပ္ငန္းခြင္ဝင္လုိက္တဲ့အခါ စိတ္ကေလးၿငိမ္ဝပ္ၿပီးသြားတယ္။ စိတ္ေပၚတုိင္း သိတယ္၊
စိတ္ရဲ့ျဖစ္ ပ်က္ကုိ ျမင္ပါမ်ားေတာ့ စိတ္ကုိမုန္းလာတယ္၊
မုန္းေတာ့ ဆုံးၿပီး ဒိ႒ိ ႏွင့္ ဝိစိကိစၦာကြာေတာ့ ေသာတာပန္တည္ခဲ့ပါတယ္။
စိတ္ကုိထိန္းလုိက္ေတာ့ အပါယ္ဒုကၡမွ လြတ္ၿငိမ္းသြားတာေပါ့။
စိတ္ကုိထိန္းဖုိ႔ရာ အင္မတန္အေရးႀကီးပါတယ္။
သတိ ပညာ မရွိပဲ မထိန္းႏုိင္ပါဘူး။ စိတ္ေပၚတုိင္း သတိထားပါ။
စိတ္ေပၚတုိင္း ပညာျဖင့္သိပါ။
စိတ္ကုိ ထိန္းႏုိင္ရင္ ဒုကၡၿငိမ္းမွာ ျဖစ္ပါတယ္။
ဒုကၡၿငိမ္းေအာင္ စိတ္ကုိ ထိန္းႏုိင္ၾကပါေစဟု
ဆုေတာင္းေမတၱာပုိ႔ၿပီး တရားသိမ္းၾကရေအာင္…(သာဓု ၃)

Monday, February 15, 2016

Wednesday, February 10, 2016

ဗုဒၶဘာသာစစ္စစ္ ေထရဝါဒလား ေဖၚရိႈးလား၊? (စာေပပါရဂူတစ္ဦး)


ဗုဒၶဘာသာ၀င္ဟူသည္ ဘုရားရွင္ေဟာေတာ္မူ
ထားခဲ့ေသာ ဘာသာေရးက်င့္၀တ္မ်ားကိုစနစ္တက်လိုက္
 နာက်င့္သုံးေနၾကသူမ်ားကိုဆိုလိုေပသည္။
မ်ားစြာေသာဗုဒၶဘာသာ၀င္တို႔သည္မိဘ
ဘိုးဘြားအစဥ္အဆက္ကဗုဒၶဘာသာကို
ကိုးကြယ္ေနၾကရုံမွ်ျဖင့္ပင္မိမိတို႔သည္လည္း
ထိုမိသားစုမွဆင္းသက္လာေသာေၾကာင့္အလို
အေလ်ာက္ဗုဒၶဘာသာ၀င္ျဖစ္ေနၾကၿပီဟု
မွားယြင္းစြာထင္ျမင္ယူဆၾကေလသည္။

အမွန္ကဗုဒၶဘာသာမိသားစု ဆင္းသက္လာေသာ္လည္း
ဘုရား၊တရား၊ သံဃာတို႔ကို စနစ္တက် မကိုးကြယ္တတ္ပါက
အလိုအေလ်ာက္ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ တစ္ေယာက္မျဖစ္ႏိုင္ေပ။
ထို႔ေၾကာင့္ '''ဗုဒၶၶံ (ဓမၼံ၊သံဃံ) ဥပါသတီတိဥပါသေကာ''' -
ဟူေသာစကားအရ- ဘုရား၊တရား၊သံဃာကို
ကိုးကြယ္ရာ၊အားထားရာ၊မွီခိုရာဟုခ်ဥ္းကပ္ပူေဇာ္
ကိုးကြယ္တတ္သူကိုသာလ်င္စစ္မွန္ေသာ
ဗုဒၶဘာသာ၀င္အျဖစ္အသိအမွတ္ျပဳႏိုင္ေပသည္။
`ဤသေဘာကို ေကာင္ခ်က္ခ်လိုက္ပါက-
""ဘုရား၊တရား၊ သံဃာတို႔ကို စနစ္တက်ကိုးကြယ္တတ္ကာ၊
ဘာသာေရးက်င့္၀တ္မ်ားကို အၿမဲလိုက္နာက်င့္သုံးေနသူသည္
တျခားဘာသာမွဆင္းသက္လာေသာ္လည္းစစ္မွန္ေသာ
ဗုဒၶဘာသာ၀င္တစ္ေယာက္ျဖစ္ႏိုင္ပါေပသည္။""""
ဗုဒၶဘာသာ၀င္၏ အေျခခံက်င့္၀တ္မွာရတနာသုံးပါးကို
ကိုးကြယ္ဆည္းကပ္ တတ္ေသာ သရဏဂုံတည္
ေနသူျဖစ္ရေပလိမ့္မည္။
ထိုသရဏဂုံတည္သူကိုသာဗုဒၶဘာသာ၀င္အျဖစ္
အသိအမွတ္ျပဳၾကေလသည္။
ဘုရားရွင္လက္ထက္က ဘာသာမဲ့မ်ားျဖစ္ၾကေသာအာဠာ၀ကဘီလူး၊
အဇာတသတ္မင္းႀကီးစသူတို႔သည္ ဘုရားရွင္ကိုအၾကြင္းမဲ့ၾကည္ညို
မိေသာအခါ၌တပည့္ေတာ္ကိုယေန႔မွစ၍ဘုရား၊ တရား၊သံဃာကိုအသက္ထက္ဆုံးကိုးကြယ္ဆည္း ကပ္အသိအမွတ္ျပဳတတ္သူဗုဒၶဘာသာ၀င္ဥပါသကာဟူ၍
အသိအမွတ္ျပဳေတာ္မူပါဘုရားဟုေလွ်ာက္ထားကာဗုဒၶဘာသာ၀င္ အျဖစ္ခံယူခဲ့ၾကေသာသာဓကမ်ားလည္းရွိခဲ့ေလသည္။
ထို႔ေၾကာင့္စစ္မွန္ေသာဗုဒၶဘာသာ၀င္မ်ားအဖို႔ကေတာ့
ဘုရား၊တရား၊ သံဃာဟူေသာ ရတနာသုံးပါးမွတစ္ပါး
အျခားကိုးကြယ္ရာဟူ၍ မရွိႏိုင္ေတာ့ေပ။ ရတနာသုံးပါးကိုသာလ်င္ အသက္ထက္ဆုံးကိုးကြယ္လဲေလ်ာင္းပုန္းေအာင္းမွီခိုရာ၊
အားကိုးရာဟူ၍မွီ၀ဲဆည္းကပ္တတ္ေသာ သရဏဂုံတည္
သူမ်ားျဖစ္ရေပလိမ့္မည္။
ထို႔ေၾကာင့္မိမိတို႔သည္လည္းစစ္မွန္ေသာဗုဒၶဘာသာ၀င္
ျဖစ္ေစရန္သရဏဂုံတည္ၿမဲၾကရေပလိမ့္မည္။
အထူးသတိျပဳရမွာက ဗုဒၶဘာသာ၀င္ဟူသည္
သရဏဂုံပ်က္သည္ႏွင့္ဗုဒၶဘာသာ၀င္အျဖစ္မွလည္း
ပ်က္စီးသြားေလသည္။
ဗုဒၶဘာသာ၀င္တစ္ေယာက္၏ သရဏဂုံသည္
အဇာတသတ္မင္းၾကီးခံယူ သကဲ့သို႔ အာပါနေကာဋိက
သရဏဂုံမ်ိဳးျဖစ္သင့္ေပသည္။
အာပါနေကာဋိကသရဏဂုံ ဟူသည္မိမိဦးေခါင္းကို
တစ္စုံတစ္ေယာက္ကထက္လွစြာ
ေသာသံလ်က္ျဖင့္ပိုင္းျဖတ္မည္ေျပာလာေသာ္လည္းဘုရားရွင္ကို
ဘုရားမဟုတ္ဟူ၍လည္းေကာင္း၊တရားေတာ္ကိုတရားမဟုတ္
ဟူ၍လည္းေကာင္း၊သံဃာေတာ္ကိုသံဃာမဟုတ္ဟူ၍
လည္းေကာင္းမေျပာဆိုမူ၍မိမိအသက္ကိုစြန္႔လႊတ္ကာ
 ခိုင္ၿမဲစြာခံယူေဆာက္တည္ထားျခင္းျဖစ္ေပသည္။
စင္စစ္အားျဖင့္ မိမိခံယူထားေသာသရဏဂုံကို
ေန႔စဥ္မွန္မွန္ဆန္းစစ္ကာ သရဏဂုံတည္ၿမဲႏိုင္
ေစရန္က်င့္သုံးၾကရေပလိမ့္မည္။
ထိုသရဏဂုံတည္သူမ်ားကို သမၼာေဒဝ နတ္ျမတ္၊
နတ္ေကာင္းတို႔ကလည္းအၿမဲတမ္း
ေစာင့္ေရွာက္ေလ့ရွိၾကေလသည္။

Wednesday, February 3, 2016

သူေတာ္ေကာင္း သူျမတ္ေလာင္း ေပၚထြန္းေလ့ရွိတဲ့ မိမိတို႔ ရမၼာဝတီ။

သူေတာ္ေကာင္း သူျမတ္ေလာင္း ေပၚထြန္းေလ့ရွိတဲ့ မိမိတို႔ ရမၼာဝတီ။ ================================== (ပတၱျမားေဒဝီ ဇာတ္လမ္း ဗီြဒီယိုကို မၾကည့္ရႈမီ အမွာစကား) ဗမာဘုရင္ဘိုးေတာ္ဘုရား(ေမာင္ဝိုင္း) မက်ဴးေက်ာ္ခင္ကလ လြန္ခဲ့တဲ့ရာစုနွစ္အနည္းငယ္က မိမိတို႔ရြာအနီးကန္ဒုိင္းနယ္ (ရြာရင္းရြာ) ဆိုတဲ့ ရြာကေလး မွာ ပါရမီရွင္မိန္းကေလးတစ္ဦး ေမြးဖြားခဲ့ပါတယ္။ ငယ္စဥ္ကပင္စိတ္ေနစိတ္ထား၊ အက်င့္စာရိတၱ အလြန္ေကာင္းမြန္ၿပီး ဘာသာေရးမွာ စိတ္ဝင္းစားေလ့ရွိေတာ့ လူႀကီးမ်ားႏွင့္ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းသို႔သြားၿပီး ဥပုသ္သီလေဆာက္တည္ေလ့ရွိတယ္။ အသား နည္းနည္းညိဳတာမို႔ ေစာမဲၾကည္(ရခိုင္လို ေစာမဲက်ီ) လို႔ပဲေခၚၾကတယ္။ တစ္ေန႔မွာ သူငယ္ခ်င္း မ်ားႏွင့္ ရြာအနီးမွေတာအုပ္ကေလးမွာ ထင္းေခြဖို႔သြားရာမွ အျပန္ေခ်ာင္းကေလး တစ္ခုမွာ ေရခ်ိဳးၾကပါသတဲ့။ တစ္ခ်ိဳ႕မိန္းခေလးေတြက ယက္သဲ့ကေလးျဖင့္ ငါးဖမ္းသလို ကစားၾကတာကိုျမင္ေတာ့ မေစာမဲၾကည္လည္း လိုက္လုပ္ပါတယ္။ သူ႔မရဲ့ယက္ သက္ထဲကို ေက်ာက္ခဲတစ္လံုး ခဏခဏဝင္လာလို႔ အဲဒီေက်ာက္ကို အိမ္သို႔ယူလာခဲ့တယ္။ ေက်ာက္ကေလးက ညအေမွာင္ထဲမွာ ေရာင္တစ္ဖိမ့္ဖိမ့္ ေတာက္ေနေတာ့ အံ့ၾသၾကရတယ္။ အမွန္က ပါရမီရွင္တို႔ဆီ ေရာက္လာတတ္ေသာ ပတၱျမားမ်က္ရွင္ ျဖစ္ေနေလေတာ့သည္။ တစ္ေယာက္စကား တစ္ေယာက္နားဆိုသလုိပါပဲ တစ္ျဖည္းျဖည္းနဲ႔ ရခုိင္ဘုရင္ဆီ သတင္းေရာက္သြားခဲ့ေတာ့တယ္။ ဒါေၾကာင့္ ရမၼာဝတီၿမိဳ႕စားမွ တဆင့္ေျမာက္ဦးၿမိဳ႕ကို အေရာက္ပို႔ကာဆက္သေစတယ္။ နန္းေတာ္ ေရာက္ေတာ့ ပတၱျမားေက်ာက္ထည့္ယူလာတဲ့ ေသတၱာကေလးထဲမွာ ဘာမွွ မေတြ႔ရေတာ့ပါ။ ဒါေၾကာင့္ ရခိုင္ဘုရင္ကိုယ္တုိင္ခ်ီတက္လာၿပီး ပတၱျမား ေက်ာက္ကိုေရာ ေစာမဲၾကည္ကိုပါ သိမ္းယူသြားခဲ့တယ္။ “ရတနာရွိရာ ရတနာလာတယ္”ဆိုတဲ့အတိုင္းပါပဲ။ေစာမဲၾကည္မိဖုရားျဖစ္လာေတာ့ ေျမာက္ဦး ေနျပည္ေတာ္ႀကီးဟာ ပိုၿပီးစည္ကားလာခဲ့တယ္။ ရခိုင္ဘုရင္အိႏၵိယကိုစစ္ခ်ီ ရခိုင္ဘုရင္ဟာ စစ္ေရးစစ္ရာစြမ္းရည္ ႀကီးမားလာေတာ့ ယေန႔ ဘဂၤလားေဒ့ခ်္ေဒသနွင့္ အိႏၵိယ(မဇၥ်ိမေဒသ)အထိေအာင္နုိင္ခဲ့ပါတယ္။တစ္ေန႔မွာ ေစတီၿပိဳတစ္ဆူမွ ေရာင္ျခည္ေတာ္မ်ား ကြန္႔ျမဴး၍ တူးေဖၚရာမွ ဗုဒၶရွင္ေတာ္ျမတ္၏ ဓာတ္ေတာ္၊ ေမြေတာ္မ်ားစြာကို ရရွိေလသည္။ ၄င္းဓာတ္ေတာ္၊ ေမြေတာ္မ်ားကုိ ေျမာက္ဦးသုိ႔ ပင့္ေဆာင္လာခဲ့တယ္။ ေျမာက္ဦးေရာက္ေတာ့ မိဖုရားေစာမဲၾကည္ရဲ့ သီလ၊ အဓိဌာန္ေတြနဲ႔ ဘုရားပံုေတာ္ ပန္းခ်ီကားေပၚမွာ ဓာတ္ေတာ္ ေမြေတာ္ ေတြကိုျဖန္႔ၾကဲပူေဇာ္လိုက္တာနဲ႔ ဗုဒၶကိုယ္ေတာ္ရဲ့ အဂၤါအစိပ္အပိုင္း အလိုက္ ကိန္းဝပ္ေတာ္မူၾကေလ၏။ထုိဓာတ္ေတာ္၊ ေမြေတာ္မ်ားကိုေရႊအုပ္ေတြနဲ႔ သီးသန္႔စီခဲြေဝပူေဇာ္ကာ ကမၺည္းေရးထုိးၾကတယ္။ တိုင္းျပည္အႏွံ႔မွာ ေစတီေတြ တည္ထားကိုးကြယ္ၾကဖို႔ စီမံကိန္းေပၚလာတဲ့အခါ မိဖုရားေလးကပဲ တာဝန္ယူ ႀကီးၾကပ္ရပါတယ္။ မိဖုရားက သူ႔ရဲ့ငယ္ကၽြမ္းေဆြ ပန္းရံဆရာကိုေရႊသီးကုိ ေစတီတည္ထားေရးစီမံကိန္း၌ ဦးေဆာင္ဦးရြက္လုပ္ဖို႔ အစီအစဥ္မ်ား ေရးဆြဲခ်ေပး လိုက္ပါတယ္။ တိုင္းျပည္အႏွံ႔ အဓိကၿမိဳ႕ရြာမ်ားမွာ မိဖုရားေစာမဲၾကည္၏ ေကာင္းမႈေတာ္ေစတီပုထိုး ေျမာက္မ်ားစြာ တည္ထားခဲ့ၾကပါတယ္။ ေျမာက္ဘက္ အဆံုး ေျမာက္ဦးေနျပည္ေတာ္မွသည္ ေတာင္ဘက္အဆံုး သံတဲြခရိုင္ထိပါပဲ။ ထုိဘုရားမ်ားဟာ ယေန႔တိုင္တည္ရွိဆဲပါပဲ။ သူ႔ရဲ့ဇာတိရြာက ေစတီကို နားေမြး ေတာ္ေစတီ၊ မိမိတို႔ရြာကေစတီိကိုညွပ္ရိုးေတာ္ေစတီ၊ ကန္းခ်ဳပ္ျပင္ရြာ အနီးကေစတီကိုေတာ့ ကန္ေကာက္ေတာ္ေစတီစသည့္ အမည္မ်ားျဖင့္ တည္ရွိ ဆဲပါ။ ထုိဘုရားသမိုင္းမ်ားကို သီသန္႔စာအုပ္မ်ား ထုတ္ေဝထားပါသည္။ သူမရဲ့ဇာတိရြာက နားေမြးေတာ္ဘုရားပဲြကို နွစ္စဥ္နွစ္ဆန္းတစ္ရက္ေန႔မွာ ၿခိမ့္ၿခိမ့္သဲသဲက်င္းပတုန္းပါပဲ။ သၾကၤန္အတက္ေန႔ ညေနပိုင္းကပင္ ရပ္ေဝးရပ္နီးမွ ဘုရားဖူးဧည့္သည္မ်ား စုရံုးေရာက္ရွိလာတတ္ၾကပါတယ္။ ေန႔ခင္းပိုင္းမွာ ရိုးရာ က်င္ပဲြ၊ ေဘာလံုးပဲြမ်ားျဖင့္ ဧည့္ခံေလ့ရွိၾကပါတယ္။ ညေနပိုင္းမွာေတာ့ ဇာတ္ပဲြ မ်ား၊ ဗီြဒီယုိျပပဲြမ်ားျဖင့္ ဧည့္ခံၾကပါတယ္။ မိဖုရားေစာမဲၾကည္ဦးေဆာင္တဲ့ ေစတီပုထိုးတည္ထားေရးစီမံကိန္းဟာ နွစ္အေတာ္ၾကာၿပီးမွၿပီးစီးဖို႔အခ်ိန္နီးကပ္လာခဲ့ရာေျမာက္ဦးၿမိဳ႕အနီးမွာဓာတ္ေပါင္းစု ေစတီတည္ထားရန္စီမံကိန္းအတြက္ညွိႏႈိင္းတုိင္ပင္ေနတုန္းကာလပန္းရံဆရာ ကုိေရႊသီး ဟာမိဖုရားဆီအဝင္အထြက္မ်ားလာေတာ့မနာလိုမရႈစိမ့္တဲ့ သူတစ္ခိ်ဳ႕က ဘုရင္ဆီကိုဂံုးတိုက္ေလွ်ာက္ထားၾကတယ္။တုိက္ဆိုင္တာလား၊ လုပ္ၾကံတာလား ေတာ့မသိေစတီရဲ့ပံုေတာ္ကအမ်ိဳးသမီးရဲ့ရင္သားနဲ႔တူေနလို႔ဆိုၿပီးပန္းရံ ဆရာႀကီး ကုိဘုရင့္အမ်က္ေတာ္ထြက္ကာကြပ္မ်က္လိုက္ပါတယ္။ ကိုေရႊသီး ကြပ္မ်က္ခံရၿပီး ေနာက္မိဖုရားကိုလည္းမူးမတ္မ်ားက ဘုရင္ႀကီးကုိစည္းရံုးကာ မိဖုရားအက်င့္စာရိတၱမေကာင္းဟူ၍ ဂံုးေခ်ာေလွ်ာက္ထား ၾကျပန္သည္။ ထုိစြပ္စဲြခ်က္ျဖင့္ပင္ မိဖုရားကိုကြပ္မ်က္ရန္ အမိန္႔ေတာ္ ထြက္လာ ျပန္သည္။ မိဖုရားသည္ တုန္လႈပ္ေျခာက္ျခားမႈ အလ်ဥ္းမရွိဘဲ ရဲဝံ့စြာရင္ဆိုင္ဖို႔ ျပင္ဆင္ပါ ေတာ့သည္။ မိဖုရားကသူ႔ဇာတိကန္ဒိုင္းရြာသုိ႔ အေရာက္ပို႔ေပးၿပီးမွ ကြပ္မ်က္ရန္ ေတာင္းပန္ရွာတယ္။ ထုိ႔ေနာက္မိဖုရားေစာမဲၾကည္ကို ကုန္းတစ္တန္၊ ေရတစ္တန္ျဖင့္ မင္းခစားေယာက်္ားမ်ားက ေဝါယာဥ္ျဖင့္ သယ္ယူလာခဲ့ၾကသည္။ မိဖုရားရြာကိုေရာက္တဲ့အခါ ပထမဆံုးသြားေရာက္ဖူးေမွ်ာ္တာက မိဖုရားႀကီး ျမတ္ႏိုးၾကည္ညိုတဲ့ နားေမြးေတာ္ဘုရားပါပဲ။ အဲ့ဒီအနီးမွာ ဆုေတာင္းအဓိ႒ာန္ျပဳၿပီး အားငယ္တြန္႔ဆုတ္ျခင္း၊ စိုးရိမ္ျခင္းအလ်ဥ္းမေတြ႕ၾကရဘဲ ရာဇဝတ္သားမ်ားကုိ ႀကိဳက္သလို စီမံၾကဖို႔ခြင့္ျပဳလိုက္ေတာ့တယ္။ အဲ့ဒီဘုရားမွတစ္ဆင့္ မိဖုရားႀကီး၏ ပတၱျမားရရွိရာ ေရခ်ိဳးဆိပ္အနီး ကမ္းစပ္နားမွာပဲ မိဖုရားဟာ ဝါးညွပ္ျဖင့္ လည္ပင္းကုိညွပ္ကာ အသတ္ခံခဲ့ရပါတယ္။ မိဖုရားႀကီးအေလာင္းကုိ ဝါးေဖါင္ျဖင့္ ေရေမွ်ာၾကေသာအခါ မိဖုရားႀကီးသစၥာဆိုအဓိ႒ာန္ျပဳခဲ့တဲ့အတိုင္း မိဖုရားႀကီးရဲ့ အေလာင္းဟာ ေရဆန္တက္၍ သူမ၏ျမင့္ျမတ္စင္ၾကယ္မႈကို သက္ေသျပခဲ့တယ္။ အေလာင္းကုိေရထဲကဆယ္ယူၿပီး အဲ့ဒီကမ္းစပ္အနီးမွာ ဂူသြင္းသၿဂၤိဳဟ္ခဲ့ၾကတယ္။ ဒီဂူေလးကိုယေန႔တိုင္ ေတြ႔ျမင္ႏုိင္ပါတယ္။ ေဝါယာဥ္ေခၚ(ထန္းစင္)ကိုေတာ့ မိမိတို႔ရြာအနီး မိဖုရားရဲ့ဇာတိခ်က္ေၾကြ ေမြးရပ္ေျမ ကန္ဒိုင္းအတြင္းျပင္ရြာ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းေဟာင္းမွာ ယေန႔တိုင္ေအာင္ သိမ္းထားၾကပါတယ္။ မိဖုရား ငယ္စဥ္အပ်ိဳေပါက္စအရြယ္က သံုးခဲ့ေသာ ေရခပ္တဲ့ ေရအိုးကေလးေတြ၊ အလွဴအတန္းမွာ အသံုးျပဳတဲ့ အဆင္တန္ဆာေတြကိုေတာ့ မိဖရားရဲ့ ေဆြမ်ိဳးမ်ားက ထိန္းသိမ္းထားၾကပါတယ္။ ေနာင္တစ္ခ်ိန္ နန္းသူ၊နန္းသားေတြ လာေရာက္ၿပီး အမွတ္တရေစတီတစ္ဆူကို တည္ထားကာ ေစာမဲၾကည္မိဖုရားအတြက္ ေကာင္းမႈ ျပဳခဲ့ၾကပါတယ္။

ပတၱျမားေဒဝီ ေစာမဲၾကည္ ျဖစ္ရပ္မွန္ ဇာတ္လမ္း (အပိုင္း ၁)



ရမၼာဝတီသူ ပတၱျမား ေဒဝီေစာမဲၾကည္ ျဖစ္ရပ္မွန္ ဇာတ္လမ္း (အပိုင္း ၂)



Thursday, January 7, 2016

ျမန္မာအေၾကာင္း သိေကာင္းစရာ

ထိုေဒသထြက္ ကုန္ ပစၥည္းသည္ ကမၻာ့ေစ်းကြက္တြင္ တန္ဖိုးႀကီးစာရင္း၀င္သည္။ တိုင္းျပည္ ၀င္ေငြအမ်ားအျပားရေစသည္။ ျမန္မာျပည္ေဒသအႏွံ႔မွ ျပည္သူ ေထာင္ေပါင္းမ်ားစြာ အလုပ္ေပး ထားႏိုင္သည္။ လူဦးေရ သိန္းခ်ီ အေျခခ်ေနထိုင္ၿပီး နံနက္လင္းခ်ိန္ မွသည္ ညမိုးခ်ဳပ္သည္အထိ ပ်ား ပန္းခတ္လႈပ္ရွားေနၾကသည္။ ပတ္ ၀န္းက်င္ေဒသမ်ားသို႔ ျဖန္႔ခြဲသြား လာႏိုင္သည့္ လမ္းမ်ား အရပ္ေလးမ်က္ႏွာေဖာက္လုပ္ထားသည္။
သို႔ေသာ္ၿမိဳ႕တစ္ၿမိဳ႕၏ အဂၤါ ရပ္လားလားမွ်မရွိဘဲ အိမ္ေထာင္ ဦးစီးက မ်က္ကြယ္ျပဳထား၍ ေစာင့္ေရွာက္သူမဲ့ေနေသာ အိမ္ပ်က္ တစ္လံုးသဖြယ္။ ဆိုင္ကယ္မ်ား၊ ကားမ်ားလြန္းထိုးသြားလာေနၾက ေသာ္လည္း တစ္ၿမိဳ႕လံုး မည္သည့္ေနရာမွ မီးပြိဳင့္မရွိ။ ၿမိဳ႕ေလးအမ်ားစုတြင္ ေတြ႕ရေသာ ကတၱရာလမ္းပင္မရွိ။ မိုးရြာပါက ေနအိမ္မ်ား ေရနစ္ျမဳပ္သလို မိုးမရြာပါကလည္း ၂၄ နာရီ ဖုန္တေထာင္း ေထာင္းႏွင့္ အသက္႐ွဴက်ပ္ေန သည့္ ေဒသျဖစ္ပါသည္။
ထိုၿမိဳ႕သည္ ကမၻာေက်ာ္ ေက်ာက္စိမ္းေျမ ဖားကန္႔ၿမိဳ႕ျဖစ္ ပါသည္။

 ေက်ာက္စိမ္းရတနာကို ၀တ္ဆင္ထားသူအတြက္ လုံၿခံဳမႈ၊ ခမ္းနားထည္၀ါမႈဂုဏ္ျဒပ္မ်ားရွိ သည္ဟု ယံုၾကည္ၾကသည္။ သို႔ ေသာ္ ကမၻာ့အဆင့္အရည္အေသြး ျပည့္မီေသာ ေက်ာက္စိမ္းမ်ား ထြက္ရာ ဖားကန္႔ေဒသမွာေတာ့ လံုၿခံဳမႈ၊ ခမ္းနားထည္၀ါမႈတို႔ အ လ်ဥ္းမရွိ။ အစိုးရႏွင့္ စီးပြားေရး သမားအက်ဳိးတူဟူေသာ ေခါင္း စဥ္ျဖင့္ ဖားကန္႔၀မ္းၾကာတိုက္မွ သားျမတ္ရတနာေက်ာက္စိမ္း မ်ားကိုသာ ထုတ္ယူသြားၾကေသာ္ လည္း ေဒသအက်ဳိးကို မ်က္ကြယ္ ျပဳခဲ့ၾကသည္ဟု ဖားကန္႔ၿမိဳ႕ခံမ်ား က ေျပာၾကသည္။

‘‘ဒီေဒသကထြက္တဲ့ ေက်ာက္စိမ္းကရတဲ့၀င္ေငြကို အခ်ဳိးခ်ၿပီး ေတာ့မွ ေဒသဖြံ႕ၿဖိဳးေရးအတြက္ ခံစားခြင့္ေပးတယ္ဆိုရင္ ၿမိဳ႕က ေရႊေရာင္ေတာက္ေနၿပီ။ ဒီကိုျပန္ ၿပီး ပံ့ပိုးဖို႔ နယ္ေျမဖြံ႕ၿဖိဳးတိုးတက္ ဖို႔ လုပ္မယ္ဆိုတဲ့ စိတ္ကူး သူတို႔မွာမရွိတာ။ ရသမွ်ကို အကုန္အိတ္ထဲထည့္တာကိုး’’ဟု ဖားကန္႔ၿမိဳ႕မိၿမိဳ႕ ဖ ဦးခင္ေမာင္ခ်ဳိက ေဒါသသံစြက္ ေသာ ေလယူေလသိမ္းျဖင့္ ေျပာ သည္။
တန္ဖိုးႀကီးေက်ာက္စိမ္းအ လွ်ံပယ္ထြက္သည့္ ဖားကန္႔ေဒသတြင္ အင္တာနက္လိုင္းမ်ား မ ေကာင္းပါ။ ဖုန္းဆက္သြယ္ေရး အဆင္မေျပ။ အစိုးရက ေပးေသာ လွ်ပ္စစ္မီးမရေသးဘဲ ပုဂၢလိက ကုမၸဏီတစ္ခုက တစ္ယူနစ္ ၈၀၀ က်ပ္ျဖင့္ေပးေသာ လွ်ပ္စစ္မီးကို သာ ေဒသခံမ်ားအသံုးျပဳေနရ သည္။ ကိုယ္က်ဳိးစီးပြားဦးစားေပး သည့္ စီမံခန္႔ခြဲမႈမ်ားေအာက္တြင္ ကမၻာေက်ာ္ ေက်ာက္စိမ္းေျမ သည္ ဖြံ႕ၿဖိဳးတိုးတက္မႈမရွိဘဲ ေခတ္ေနာက္က်က်န္ေနျခင္းကို ဖားကန္႔ေဒသ ပတ္ခ်ာလည္ ေက်ာက္စိမ္းေမွာ္ျမင္ကြင္းမ်ားက သက္ေသအျဖစ္ရွိေနပါသည္။
ေမွာ္ဆိုသည့္အတိုင္း ေန႔ျမင္ညေပ်ာက္လမ္းမ်ားအစီအစဥ္မ က်ေဖာက္လုပ္ထားသည့္ ေျမႀကီး လမ္းမ်ားေပၚတြင္ ဧရာမေျမသယ္ကားႀကီးမ်ားက ေျမစာမ်ားတင္ ေဆာင္ကာ လြန္းထိုးေမာင္းႏွင္ေန သည္။ ေနပူပူ၊ ဖုန္ထူထူတြင္ ေတာင္ကမ္းပါးယံမ်ားကို စက္ယႏၲရားႀကီးမ်ားက ကုတ္ဖဲ့ကာ ေျမသယ္ကားႀကီးမ်ား တင္ေဆာင္ေနသည္။ ကုမၸဏီမ်ားက ၀န္ထမ္းမ်ားကိုသာ အလွည့္က်အနားေပးၿပီး စက္ယႏၲရားမ်ားကို အနားမေပးပါ။ ဖားကန္႔ေဒသတြင္ ၂၄ နာရီပတ္လံုးၾကားေနရသည့္ အသံက စက္ယႏၲရားႀကီးမ်ားဆီမွ ထြက္ေပၚေနသည့္ ငယ္သံပါေနေသာအင္ဂ်င္သံမ်ားပင္။
‘‘ဘယ္ေလာက္ေတာင္ တူး ေနၾကလဲဆိုရင္ ဖားကန္႔မွာ ေမြး ကတည္းက ရွိေနတဲ့သူေတာင္ ေမွာ္ေတြ ဘက္ဆယ္ရက္ေလာက္ မေရာက္ျဖစ္တာနဲ႔ မ်က္စိလည္ သြားမယ္။ စြန္႔ပစ္ေျမစာေတြကို လမ္းဖို႔ၿပီး ေတာင္ေတြကို ၿဖိဳေန တာ။ အရင္လမ္းေတြက ရြာျဖစ္၊ ရြာေတြက ေျမစာပံုအေဟာင္း ေတြေပၚတည္။ ျဖစ္ခ်င္တုိင္းျဖစ္ ပဲ။ ျမင္မေကာင္းဘူး’’ဟု ဖားကန္႔ ၿမိဳ႕ မရွီကေထာင္ရပ္ကြက္တြင္ ေနထိုင္သူ ကိုလွေထြးက ေျပာ သည္။
လသားအရြယ္ကေလးငယ္ ကို ေခၚလာကာ ေက်ာက္စိမ္း ကုမၸဏီ၀န္ထမ္းအမ်ဳိးသားေနာက္လိုက္လာခဲ့သည့္ သားသည္ အေမတစ္ဦးက ဖားကန္႔ေဒသသို႔ ေရာက္ေနသည္မွာ ၁၀ ရက္ရွိၿပီျဖစ္ၿပီး ၾကားေနက်မဟုတ္သည့္ စက္ယႏၲရားႀကီးမ်ား၏ အသံေၾကာင့္ ကေလးမွာ ထိတ္လန္႔ေနသည္ဟု ေျပာသည္။

ဖားကန္႔ ရတနာေျမတြင္ တရား၀င္စာရင္းမ်ားအရ တန္ ၃၀မွ တန္ ၁၀၀ ၾကား ဘက္ဟိုး ၁,၈၇၂ စီး၊ ေျမသယ္ကားႀကီးအစီးေရ ၃,၃၂၇ စီးျဖင့္ ေက်ာက္စိမ္းတူး ေဖာ္ေရးလုပ္ေဆာင္ေနေၾကာင္း သတၳဳတြင္း၀န္ႀကီးဌာန ဒု၀န္ႀကီး ဦးသန္းထြန္းေအာင္က လႊတ္ ေတာ္သို႔ ရွင္းလင္းျပခဲ့သည္။ သို႔ ေသာ္ ယင္းကိန္းဂဏန္းမ်ားသည္ စာရြက္ေပၚတြင္ ျမင္ရသည့္ စက္ ယႏၲရား အေရအတြက္သာျဖစ္ သည္။ လုပ္ပိုင္ခြင့္ထဲမွ ေန၍ မသမာမႈျပဳခဲ့သူ အစိုးရအဖြဲ႕၀င္ဇာတ္လိုက္မ်ားက စက္ယႏၲရားမ်ားမည္မွ်တင္သြင္းခြင့္ေပးခဲ့သည္ဆိုသည္ကို အတိအက်မသိႏုိင္ေသးပါ။ ၀န္ခံသူက ၀န္ခံေနသလို ကုမၸဏီတာ၀န္ရွိသူအခ်ဳိ႕ တိမ္းေရွာင္ေနသည္ဟုပင္ ေဒသတြင္းသတင္းမ်ားထြက္ေပၚေနသည္။ ေျမစာပံုၿပိဳက်မႈေၾကာင့္ အေရအတြက္ခန္႔မွန္းႏိုင္ရန္ပင္ ခက္ခဲသည့္ လူေသဆံုးမႈမ်ား ဖံုးမရ၊ ဖိမရ အေျခအေနေရာက္မွသာ ဖားကန္႔အေရး ေဆြးေႏြးၾကျခင္း ျဖစ္သည္။

ပတ္၀န္းက်င္ၿမိဳ႕ရြာမ်ားႏွင့္ ဆက္သြယ္ေရးခက္ခဲကာ အလံု ပိတ္ေဒသတစ္ခုကဲ့သို႔ ျဖစ္ခ်င္ တိုင္းျဖစ္ေနခဲ့သည့္ ဖားကန္႔ေဒသ တြင္း ျပႆနာမ်ားကို ေျဖရွင္းရန္ ဟု ဆိုကာ ဒု၀န္ႀကီး ဦးသန္းထြန္း ေအာင္က လႊတ္ေတာ္သို႔ တင္ျပ ခ်က္မွာလည္း ေဒသတြင္းအေျခ အေနမ်ားကို လံုး၀မေလ့လာဘဲ ေျပာခဲ့သည့္ ရယ္ရႊင္ဖြယ္ဟာသ တစ္ခုလိုျဖစ္ေနေၾကာင္း ေဒသခံ မ်ားက ေ၀ဖန္ၾကသည္။ ဦးသန္း ထြန္းေအာင္က ဖားကန္႔ေဒသတြင္ေက်ာက္စိမ္းထုတ္လုပ္မႈ လံုး၀ ပိတ္သိမ္းျခင္း၊ စစ္အုပ္ခ်ဳပ္ေရး ထုတ္ျပန္ျခင္းႏွင့္ ပုဒ္မ ၁၄၄ ထုတ္ျပန္ျခင္းတို႔ကို ျပဳလုပ္ရန္ လႊတ္ ေတာ္သို႔ တင္ျပခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္။

ယင္းတင္ျပခ်က္ကို လႊတ္ ေတာ္က ခ်က္ခ်င္းပယ္ခ်ခဲ့သည္။ တင္ျပခ်က္အေၾကာင္းအရာမ်ား သည္ ျပည္တြင္းၿငိမ္းခ်မ္းေရးကို ထိခိုက္ေစသလို ေဒသခံမ်ားအပါ အ၀င္ ျပည္တြင္းေရႊ႕ေျပာင္းအ လုပ္သမားမ်ား စား၀တ္ေနေရး ထိခိုက္ေစသည္ဟု ျပည္ေထာင္စု လႊတ္ေတာ္နာယက သူရဦးေရႊ မန္းက သမၼတ ဦးသိန္းစိန္ထံ သ၀ဏ္လႊာေပးပို႔ခဲ့သည္။ ဖား ကန္႔ေဒသတြင္ ေရမေဆးဟု အ လြယ္ေခၚၾကသည့္ ျပည္တြင္းေရႊ႕ ေျပာင္းအလုပ္သမားမ်ားအေရ အတြက္ သိန္းခ်ီ၍ ရွိေနသည္။ ဦး သန္းထြန္းေအာင္၏ လႊတ္ေတာ္ သို႔ တင္ျပခ်က္မ်ားကို ၾကားသိခဲ့ သည့္ ဖားကန္႔ၿမိဳ႕ခံမ်ား၊ ေက်ာက္ စိမ္းေရာင္း၀ယ္ေရးသမားမ်ားက လက္မခံႏုိင္ဘဲ အစိုးရသည္ ျပည္သူလူထု၏ သေဘာဆႏၵကိုသာ နားေထာင္သင့္ၿပီး ေဒသတြင္း ေက်ာက္မ်က္ထုတ္လုပ္ေရးတြင္ မသမာျပဳသူအစိုးရ၀န္ထမ္းမ်ား ႏွင့္ ကုမၸဏီမ်ားကိုသာ အာ႐ုံစိုက္စစ္ေဆးသင့္ေၾကာင္း ေျပာၾက သည္။
ဖားကန္႔ေဒသသို႔ တရားမ၀င္စက္ယႏၲရားမ်ား ေရာက္ရွိေန ေသာေၾကာင့္ အစိုးရအဖြဲ႕တာ၀န္ ရွိသူမ်ားကို စံုစမ္းစစ္ေဆးေရး၀င္ ေနခ်ိန္ ယင္းအဆိုတင္ခဲ့ျခင္းက ေက်ာက္မ်က္ထုတ္လုပ္ေရးႏွင့္ ပတ္သက္၍ တာ၀န္အရွိဆံုးသတၱဳ တြင္း၀န္ႀကီးဌာနကို သံသယ၀င္ ေစခဲ့သည္။ ပြင့္လင္းျမင္သာမႈမရွိ သည့္ တည္ဆဲအစိုးရက လက္ရွိ ဖားကန္႔ျပႆနာအေရးယူမႈအ ဆင့္ဆင့္တြင္လည္း ေရငံုႏႈတ္ပိတ္ ေနဆဲျဖစ္သည္။ ျပည္နယ္အဆင့္ ၀န္ႀကီးအခ်ဳိ႕၊ ဌာနဆိုင္ရာၫႊန္ၾကားေရးမွဴးအခ်ဳိ႕တို႔ကို ရာထူးမွအနားေပးျခင္း ေနရာေရႊ႕ေျပာင္းျခင္းမ်ားျပဳလုပ္ေနေသာ္လည္း တိက်ေသာ သတင္းထုတ္ျပန္မႈမလုပ္ေသးေပ။ ဖားကန္႔ရတနာေျမကို နည္းမ်ဳိးစံုျဖင့္ ကုပ္ေသြးစုပ္ခဲ့သူမ်ား၏ ေနာက္ပိုင္းဇာတ္လမ္းက ထံုးစံအတိုင္း ပြင့္လင္းျမင္သာမႈမရွိေပ။

ဖားကန္႔ေဒသထြက္ ေက်ာက္စိမ္းမ်ားကို အဓိကႀကီးၾကပ္ရန္ သတၱဳတြင္း၀န္ႀကီးဌာနက လံုးခင္းေက်းရြာအုပ္စုတြင္ တည္ေဆာက္ ထားေသာ ျမန္မာ့ေက်ာက္မ်က္ ရတနာေရာင္း၀ယ္ေရးလုပ္ငန္း ေက်ာက္စိမ္းတူးေဖာ္ေရးဌာန၏ ေဆာင္ပုဒ္ကလည္း ေဒသခံမ်ား ကို ခံရခက္ေစခဲ့သည္။
ေဆာင္ပုဒ္မွာ ေျမလႊာကိုဖြင့္၊ ျပည္ကိုျမႇင့္အံ့ဟူ၍။ ဆိုင္ကယ္ ကယ္ရီေမာင္းျခင္းျဖင့္ အသက္ေမြးသည့္ အသက္ (၂၁) ႏွစ္အရြယ္ ဖားကန္႔ၿမိဳ႕ေဒသခံ ကိုမိုးသူက ‘‘ဘယ္ျပည္ကိုျမႇင့္မွာလဲ။ တ႐ုတ္ျပည္ကို ျမႇင့္မွာလား’’ဟု ဆိုေလသည္။
ယခုႏွစ္သစ္တြင္ေတာ့ ထို ေဆာင္ပုဒ္ေနရာတြင္ ေက်ာက္ မ်က္တူးေဖာ္ေရးဌာနဟု ေျပာင္း လဲေရးသားထားပါသည္။ ေျမလႊာကို ဖြင့္ၿပီးၿပီလားဆိုသည္ကိုေတာ့ အစိုးရႏွင့္ ေက်ာက္စိမ္းကုမၸဏီ မ်ားကသာ တပ္အပ္သိႏုိင္ပါလိမ့္ မည္။
‘‘ကုမၸဏီတစ္ခ်ဳိ႕က သိပ္ ေကာင္းတဲ့ ေက်ာက္ေတြကို ႏိုင္ငံ ကို အပ္တာမွ မဟုတ္တာ။ ခိုး ၀ွက္ၿပီး ေအာက္လမ္းကေန ျပည္  ပကို ပို႔တာေလ။

မွတ္ပံုတင္တယ္ဆိုတာ ေက်ာက္စုတ္ေက်ာက္ပဲ့ ေတြတင္တာ’’ဟု ေက်ာက္စိမ္းကုမၸဏီတစ္ခုတြင္ ၀န္ထမ္းအျဖစ္ ၂ ႏွစ္ခန္႔က်င္လည္ဖူးခဲ့သူ ဖားကန္႔ၿမိဳ႕ေရာက္ ပ်ဥ္းမနားေဒသခံတစ္ဦးက သတၱဳတြင္း၀န္ႀကီးဌာနႏွင့္ ေက်ာက္စိမ္းကုမၸဏီမ်ားၾကားမွ မသမာမႈအခ်ဳိ႕ကို ေဖာက္သည္ခ် သည္။ ေက်ာက္မ်က္တူးေဖာ္ေရး က႑တြင္ က်င့္သံုးေနဆဲ ႏုိင္ငံ ေတာ္ႏွင့္ အက်ဳိးတူစနစ္ ေခါင္း စဥ္ေအာက္တြင္ ကုမၸဏီမ်ားက တူးေဖာ္ထားသည့္ ေက်ာက္စိမ္း မ်ားအား စိစစ္ႀကီးၾကပ္ရန္ ကုမၸဏီတစ္ခုခ်င္းစီသို႔ သတၱဳတြင္း၀န္ႀကီးဌာနက ႀကီးၾကပ္အျဖစ္ ၀န္ထမ္းတစ္ဦးေစလႊတ္ထားသည္။ ကုမၸဏီႀကီးၾကပ္သူ နာမည္ခံထို၀န္ထမ္းသည္ ကုမၸဏီပိုင္ရွင္မ်ား  ျမႇဴဆြယ္ရာ ေနာက္တေကာက္ေကာက္လိုက္သြားေသာအခါ ဖားကန္႔ရတနာေျမမွ ေက်ာက္စိမ္းမ်ားသည္လည္း ေမွာင္ခိုလမ္းေၾကာင္းမွတစ္ဆင့္ ျပည္ပသို႔ ေရာက္သြားေလသည္။
‘‘ေက်ာက္ေကာင္းရတယ္ဆိုရင္လည္း ေနျပည္ေတာ္ေရာက္ တယ္ဆိုတာ မရွိဘူး။ တ႐ုတ္ျပည္ ေရာက္တာပဲ။ ကုမၸဏီမွာရွိတဲ့ ႀကီးၾကပ္ကို မိန္းမႀကိဳက္ရင္ မိန္းမ၊ ေရႊႀကိဳက္ရင္ ေရႊ၊ ေငြႀကိဳက္ရင္ေငြေပးတယ္။ ေက်ာက္ဂိုေဒါင္ ေသာ့ေတာင္ ကုမၸဏီကို အပ္လိုက္တာ။
အစိုးရက လႊတ္ထားတဲ့ ႀကီးၾကပ္ေတြက ဒီမွာရွိတဲ့ ေက်ာက္ တစ္လံုးက ေသာင္းအထက္တန္ မွန္းလဲ မသိဘူး။ ေထာင္အထက္တန္မွန္းလဲ မသိဘူး’’ဟုေျပာသည္။

တည္ဆဲအစိုးရလက္က်န္ သက္တမ္းအတြင္း ေက်ာက္စိမ္း တူးေဖာ္မႈမ်ား အရွိန္ျမႇင့္လုပ္ ေဆာင္ေနေၾကာင္း သတင္းမ်ား ထြက္ေပၚၿပီးေနာက္ ဖားကန္႔ေဒသတြင္း အေျခအေနမ်ားကို အစိုးရက စံုစမ္းစစ္ေဆးေရးျပဳ လုပ္ေနသည္။ ေက်ာက္စိမ္းကို အမီွျပဳကာအဂတိလိုက္စားသူ အစိုးရအဖြဲ႕၀င္မ်ားအား အေရးယူေနသည့္အေပၚလည္း ျပည္သူလူထုက ႀကိဳဆိုသလို စိတ္၀င္တစား ေစာင့္ၾကည့္ေနၾကပါသည္။ လပိုင္းသာက်န္ေတာ့သည့္ ဦးသိန္းစိန္အစိုးရအဖြဲ႕၏ ဂုဏ္သိကၡာသည္ ဖားကန္႔အေရး မည္သို႔ေျဖရွင္းေပးခဲ့မည္လဲဆိုသည့္အေပၚ အတိုင္းအတာတစ္ခုအထိ မူတည္ေနပါသည္။
(News Eleven)