Friday, March 27, 2015

ေနာက္ဆံုးသစ္ရြက္ ေႂကြခ်ိန္ ( အပိုင္း ၅)


စစ္အတြင္းသို႔ ေရာက္ေသာအခါ စာၿပဳိင္ဖက္ႏွစ္ဦးမွာ ခ်စ္သူေတြ ဘဝသို႔ ေရာက္ခဲ့ၾကၿပီ ျဖစ္သည္။ သို႔ေသာ္ ျခဴး၏ မိဘမ်ားက လီကို ေလာက္ေလာက္လားလား အထင္မႀကီးၾကေပ။ ထိုအေၾကာင္းကို လီကြမ္ယူးက ျခဴး၏ အသုဘခ်သည့္ေန႔တြင္ ျပန္ေျပာျပခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္။
“ရက္ဖ္ဖဲလ္ေကာလိပ္ကို ေရာက္ၿပီးေနာက္ပိုင္း ကြၽန္ေတာ့္ရဲ႕ ပညာေရးက စစ္မီးေၾကာင့္ ေျဖာင့္ေျဖာင့္တန္းတန္း မျဖစ္ခဲ့ရဘူး။ အလုပ္အကိုင္ကလည္း မည္မည္ရရ မရွိဘူး။ ဒီေတာ့လည္း ကြၽန္ေတာ့္ေယာကၡမ ျဖစ္လာမယ့္ ျခဴးရဲ႕မိဘေတြက သူတို႔လိုခ်င္တဲ့ သမက္ပုံစံလို႔ ကြၽန္ေတာ့္ကို မထင္ဘူး။ မိဘေတြ သေဘာမတူတဲ့ၾကားကပဲ ျခဴးက ကြၽန္ေတာ့္အေပၚ သစၥာရွိခဲ့တဲ့သူပါ”
“ကြၽန္ေတာ္တို႔ တစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္ မခြဲေၾကးလို႔ အဓိ႒ာန္ ျပဳခဲ့ၾကတယ္။ ကြၽန္ေတာ္က အဂၤလန္ကို ဥပေဒပညာသင္ဖို႔ အရင္သြားခြင့္ရခဲ့တယ္။ ၁၉၄၆ မွာေပါ့။ သူကေတာ့ စစ္ၿပီးစမွာ ရက္ဖ္ဖဲလ္ကို ျပန္ေရာက္တယ္။ ၿပီးေတာ့ ဘုရင္မႀကီး ႏွစ္စဥ္ေပးတဲ့ အဂၤလန္မွာ ပညာသင္ဖို႔ စေကာလားရွစ္ ႏွစ္ဆုထဲက တစ္ဆုကို ခ်ိတ္ေအာင္ႀကဳိးစားၿပီး ကြၽန္ေတာ့ေနာက္ကို လိုက္လာခဲ့ဖို႔ ႏွစ္ေယာက္သား ရည္မွန္းခ်က္ေတြ ထားခဲ့ၾကတယ္။ အဲဒီဆုကလည္း တကယ္ေတာ့ တစ္ႏွစ္ကို စင္ကာပူက ေက်ာင္းသား တစ္ေယာက္တည္းကိုပဲ ေပးတာ။ တကယ္လို႔မ်ား ျခဴးက စေကာလားရွစ္ကို မရဘူးဆိုရင္ ကြၽန္ေတာ္ျပန္လာတဲ့ အခ်ိန္အထိ သူသုံးႏွစ္ေလာက္ ေစာင့္ေနရမယ္။ ေနာက္တစ္ႏွစ္မွာေတာ့ သူစေကာလားရွစ္ ရသြားတယ္ဗ်”
“အဲဒီကတည္းက ကြၽန္ေတာ္တို႔ ႏွစ္ေယာက္ မခြဲရေတာ့ဘူး။ ရွိတ္စပီးယားရဲ႕ဇာတိ Stratford-upon-Avon မွာ ကြၽန္ေတာ္တို႔ တိတ္တိတ္ကေလး မိဘေတြ မသိေအာင္ လက္ထပ္ခဲ့ၾကတယ္။ ပထမအႀကိမ္ လက္ထပ္ျခင္း ဆိုပါေတာ့။ စင္ကာပူကို ဘြဲ႔ရလို႔ ျပန္ေရာက္ေတာ့ ႏွစ္ဖက္မိဘေတြ အလိုက် ေနာက္တစ္ႀကိမ္ ထပ္ၿပီး လက္ထပ္ၾကရျပန္တယ္။ ေယာက်္ားတစ္ေယာက္ဟာ ႏွစ္ခါလက္ထပ္တိုင္းေတာ့ လူဆိုး မဟုတ္ပါဘူးဗ်ာ။ ႏွစ္ခါစလုံးမွာ မိန္းမတစ္ေယာက္တည္းကိုပဲ ကြၽန္ေတာ္ လက္ထပ္ခဲ့တာပါ”
“လန္ဒန္ကို ျခဴးေရာက္လာတဲ့ ၁၉၄၇ ခုႏွစ္မွာေပါ့။ အိမ္ေထာင္က်သြားေပမယ့္ ကြၽန္ေတာ္တို႔ ႏွစ္ေယာက္စလုံး ကိန္းဘရစ္မွာ ထူးခြၽန္ေအာင္ ႀကဳိးစားၾကရတယ္။ သူက တစ္ႏွစ္ေနာက္က်ေပမယ့္ ဂုဏ္ထူးတန္းေအာင္ၿပီး ေက်ာင္းၿပီးတာကေတာ့ ႏွစ္ေယာက္စလုံး ၁၉၄၉ တစ္ႏွစ္တည္းမွာပါ”
ျခဴးျဖတ္သန္းရေသာေခတ္တြင္ အဂၤလိပ္မ်ား တည္ေထာင္ခဲ့ေသာ မိန္းကေလးေက်ာင္းမ်ားမွ ခြၽန္ေသာမြန္ေသာ အမ်ဳိးသမီးမ်ား ေပၚထြက္ခဲ့လာခဲ့ပါသည္။ ျခဴးထက္ေစာေသာ အစ္မႀကီးမ်ားပင္ ရွိၾကေသးသည္။ သာသနာျပဳ ကြန္ဗင့္ေက်ာင္းမ်ား အေပၚတြင္ ၿဗိတိသွ်အစိုးရက ပညာေရး ရည္မွန္းခ်က္ ႀကီးႀကီးမားမား မထားရွိခဲ့ေသာ္လည္း တ႐ုတ္တို႔၏ အမ်ဳိးသားစိတ္က ပညာေရးကို ဦးစားေပးသည့္ ေခတ္ေရစီးကို ေပၚေပါက္ေစခဲ့သည္။ ၁၉ ရာစုအကုန္တြင္ ကမာၻ႔ကုန္သြယ္ေရးႏွင့္ ခ်ိတ္ဆက္ေနေသာ တ႐ုတ္ကုန္သည္မ်ား ႀကီးပြားလာသည္ႏွင့္အမွ် ပညာေရးတြင္ ေငြေၾကးသုံးစြဲရန္ စိတ္အား ထက္သန္လာၾကသည္။ မလကၠားေရလက္ၾကား တခိုမွ တ႐ုတ္တို႔သည္ အဂၤလိပ္လိုသင္ေသာ တ႐ုတ္မိန္းကေလးေက်ာင္း မ်ားကို တည္ေထာင္လာခဲ့ၾကသည္။ အဂၤလိပ္စာ လိုအပ္ခ်က္ကို ေစာစီးစြာ သိျမင္ခဲ့႐ုံသာမက ၿဗိတိသွ် ပညာေရး နည္းစနစ္မ်ားကိုပါ အတုခိုးခဲ့ၾကသည္။
လီသည္ ဥပေဒပညာကို မိဘ၏ အေထာက္အပံ့ျဖင့္ သင္ယူရသူ ျဖစ္ေသာ္လည္း ျခဴးကမူ စေကာလားရွစ္ျဖင့္ လန္ဒန္ေရာက္လာသူ ျဖစ္သည္။ ျခဴးရရွိခဲ့ေသာ အဂၤလန္ဘုရင္မႀကီး စေကာလားရွစ္သည္ Sir Cecil Clementi Smith လက္ထက္ ၁၈၈၅ တြင္ စတင္တည္ေထာင္ခဲ့ၿပီး ေရလက္ၾကားေဒသကို အုပ္ခ်ဳပ္ေသာ အစိုးရက ႏွစ္စဥ္ ေ႐ြးခ်ယ္ခ်ီးျမႇင့္ခဲ့သည္။ ထိုဆုကို ခ်ီးျမႇင့္ခံရၿပီး အဂၤလန္တြင္ ဆက္လက္ပညာသင္ခြင့္ ရခဲ့သူမ်ားအနက္ ပထမဆုံးအမ်ဳိးသမီးမွာ မဂၢီတန္ျဖစ္ၿပီး ၁၉၃၀ ကပင္ ပညာသင္ရန္ ထြက္ခြာသြားခဲ့သည္။ သူ႔ေနာက္တြင္ ျခဴးကဲ့သို႔ ထူးခြၽန္သူအမ်ဳိးသမီးမ်ား ထိုဆုကို ဆြတ္ခူးခဲ့ၾကၿပီးေနာက္ အမ်ဳိးသမီးမ်ား တိုးတက္ေရးက႑တြင္ တက္ႂကြလႈပ္ရွားသူမ်ား ျဖစ္လာခဲ့ၾကသည္။ ထိုအထဲတြင္ မလားယား တစ္ခြင္လုံးတြင္ ပထမဆုံး အမ်ဳိးသမီးေရွ႕ေန ျဖစ္လာသူ ပီနန္မွ လီျဗန္ဟြန္းလည္း ပါဝင္ခဲ့သည္။
အခ်ဳိ႕သည္ သတင္းစာမ်ားတြင္ အမ်ဳိးသမီးမ်ား ႏိုင္ငံေရး၊ စီးပြားေရးတြင္ ခြဲျခားဆက္ဆံမႈကင္းစြာ ပါဝင္ေဆာင္႐ြက္ႏိုင္ေရးအတြက္ ေရးသားေဆာ္ၾသခဲ့ၾကသည္။
ျခဴးသည္လည္း ရံဖန္ရံခါ ဂ်န္ဒါတန္းတူညီမွ်ေရး လႈပ္ရွားသူတစ္ဦး ျဖစ္ခဲ့သည္။
ခ်ဳိေမႊး
ဆက္လက္ေဖာ္ျပပါမည္။

ေနာက္ဆံုးသစ္ရြက္ ေႂကြခ်ိန္ (၄)



ရွိတ္စပီးယားရဲ႕ဇာတိ Stratford-upon-Avon မွာ ကြၽန္ေတာ္တို႔တိတ္တိတ္ကေလး မိဘေတြ  မသိေအာင္ လက္ထပ္ခဲ့ၾကတယ္။


ပထမအႀကိမ္ လက္ထပ္ျခင္း ဆိုပါေတာ့...
မိမိလက္ထပ္ထားေသာ ခင္ပြန္းသည္ ႏိုင္ငံေခါင္းေဆာင္တစ္ဦး
ျဖစ္လာၿပီး မိမိတို႔၏ သားသမီးမ်ားထဲမွလည္း ႏိုင္ငံေခါင္းေဆာင္
ျဖစ္လာသည္ကို ႀကံဳခဲ့သူ အမ်ဳိးသမီးမ်ားမွာ သမိုင္းတြင္ အနည္းငယ္မွ်သာ ရွိႏိုင္ပါမည္။ ထိုအထဲတြင္ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စု၏ ဒုတိယေျမာက္ သမၼတ ဂြၽန္အက္ဒမ္၏ ကေတာ္ အဘီဂဲအက္ဒမ္၊ စီနီယာဘုရွ္၏ ကေတာ္ ဘာဘရာဘုရွ္တို႔ႏွင့္အတူ ျခဴးလည္း ပါဝင္ခဲ့သည္။
ျခဴးသည္ လီကြမ္ယူး၏ ဇနီးသည္အျဖစ္ စင္ကာပူ၏ First lady ျဖစ္ခြင့္ရွိ႐ုံမွ်မက သားျဖစ္သူ လီရွန္လြန္းေၾကာင့္ ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္၏ အေမလည္း ျဖစ္လာခဲ့သည္။
သို႔ေသာ္ သူသည္ မေမာက္မာေသာ၊ လူသိထင္ရွား မရွိလွေသာသူ ျဖစ္ခဲ့သည္။
မီဒီယာက သူ႔ကို ႐ိုး႐ိုးမွန္မွန္ ဂုဏ္မေဖာ္ေသာ၊ ေက်ာ္ၾကားမႈကို မရွာေဖြခဲ့ေသာ အမ်ဳိးသမီးႀကီးတစ္ဦး အျဖစ္သာ ေရးသားခဲ့ၾကသည္။
လီကြမ္ယူးသည္ ျမင္ျမင္ခ်င္း အ႐ူးအမူးခ်စ္သည္ ဆိုေသာ အခ်စ္မ်ဳိးကို မယုံၾကည္ဟု ေျပာခဲ့ဖူးသည္။
“ျမင္ျမင္ခ်င္းခ်စ္တယ္ ဆိုတာေလာက္ မိုက္မဲတာ မရွိဘူး။ ႐ုပ္ကိုၾကည့္ၿပီး ခင္ဗ်ားစြဲလမ္းမိခဲ့တယ္ ဆိုရင္ေတာ့ ခင္ဗ်ား ေနာင္တရမွာပဲ” ဟု ေျပာခဲ့ဖူးသူ ျဖစ္သည္။ သူသည္ ျခဴးကို ဘယ္လိုၾကည့္ၿပီး ေ႐ြးခဲ့သည္လည္းမသိ။
သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ကို ဖူးစာေရးနတ္က မေတြ႔ေပးမီ စင္ကာပူႏိုင္ငံ၏
အေျခအေနကပင္ လူငယ္ကေလးလီကို ႏွလုံးသားတစ္ဝက္
ဦးေႏွာက္တစ္ဝက္ ေရာၿပီး အလုပ္လုပ္တတ္သူ ျဖစ္ေစခဲ့သည္လား။
၁၉၃၀ ေက်ာ္ ကာလမ်ားသည္ စင္ကာပူသည္ ၿဗိတိသွ်တို႔ လက္ေအာက္တြင္ ပီနန္၊ မလကၠားတို႔ႏွင့္အတူ ေရလက္ၾကားစာခ်ဳပ္ႀကီးအရ ကိုလိုနီအျဖစ္ ေနထိုင္ခဲ့ေသာ အခ်ိန္မ်ား ျဖစ္သည္။ ၿဗိတိသွ်တို႔က စင္ကာပူကို အုပ္ခ်ဳပ္ေသာမူသည္ ျမန္မာႏိုင္ငံကို အုပ္ခ်ဳပ္ခဲ့သည့္ စနစ္အတိုင္းပဲ လြတ္လပ္ေသာ ေစ်းကြက္စီးပြားေရး အသားေပး Laissez-faire မူ ျဖစ္သည္။ ေရာင္းလို႔ရသမွ် အားလုံးေရာင္းမည္။ ေရာင္းလို႔ရေအာင္ ကုန္ထုတ္လုပ္မည္။ စင္ကာပူလို ဘာမွမထြက္ေသာ ကြၽန္းငယ္ကေလးသည္ ဖီဂ်ီလို ဘဟားစ္မာ့စ္လို႔ အစြန္အဖ်ားမဟုတ္။ ပထဝီႏိုင္ငံေရးအရ အခ်က္အခ်ာတြင္ ရွိသည္။
ကုန္သြယ္ေရးဇုန္တစ္ခု အလိုအေလ်ာက္ ျဖစ္လာခြင့္ရသည္။
သို႔ေသာ္ ကိုလိုနီအစိုးရသည္ ထိုအခ်ိန္ကတည္းက ပညာေရးအတြက္
ေငြနည္းနည္း သုံးသည္ဟု ဆိုရမည္။
ေရွးဦးအစတြင္ သူတို႔ဆီကို ေရာက္သည့္ အုပ္ခ်ဳပ္သူ အဂၤလိပ္ထဲတြင္လည္း
Stamford Raffles တို႔လို စိတ္ေကာင္းရွိသူေတြ၊ အေျမာ္အျမင္ရွိသူေတြ ပါခဲ့သည္။ ထိုအစဥ္အလာသည္ ေနာင္တြင္ ပညာေရးမ်ဳိးေစ့ေကာင္းဖို႔ သေႏၶတည္ခဲ့သည္။ သို႔ေသာ္ ပညာေရးကို ပိုတိုးတက္လာေအာင္ ေဆာင္႐ြက္သူမ်ားမွာ ဝံသာႏုတ႐ုတ္မ်ား ျဖစ္သည္။
ထိုအခ်ိန္ကလည္း ပညာေရး ပုံစံအသစ္ကို ေျပာင္းလဲခ်ိန္တြင္
သူ႔ပဋိပကၡႏွင့္သူသာ ျဖစ္သည္။ အဂၤလိပ္လက္ေအာက္ ကိုလိုနီမ်ားတြင္ အဂၤလိပ္စာႏွင့္ မေလးအထက္တန္းေက်ာင္းေတြ ေပၚလာေသာ္လည္း တ႐ုတ္ မိ႐ိုးဖလာပညာေရးမွာ လ်စ္လ်ဴ႐ႈခံရသည္။ ျမန္မာျပည္တြင္ ဝံသာႏုစိတ္မ်ား ထက္သန္ခဲ့ၾကသလို စင္ကာပူေရာက္ တ႐ုတ္မ်ားက အမ်ဳိးသားေရးအတြက္ ခံျပင္းခဲ့ၾကသည္။
ျပည္မႀကီးမွ အကူအညီမ်ားယူကာ တ႐ုတ္အမ်ဳိးသားေက်ာင္းမွာ
တည္ေထာင္ခဲ့ၾကသည္။ ကြန္ျမဴနစ္ အေတြးအေခၚမ်ားသည္
ထိုတ႐ုတ္အမ်ဳိးသားေက်ာင္းမ်ားႏွင့္ အလုပ္သမား သမဂၢမ်ားသို႔ ၁၉၂၀ ႏွင့္ ၁၉၃၀ ေက်ာ္ကာလမ်ားတြင္ စိမ့္ဝင္ပ်ံ႕ႏွံံလာခဲ့သည္။ သို႔ေသာ္ စင္ကာပူလို ေနရာတြင္ ကြန္ျမဴနစ္တို႔မွာ ေျခကုပ္မၿမဲႏိုင္ခဲ့။ အထင္ကရ ေခါင္းေဆာင္တို႔ကို ပုလိပ္က ဖမ္းဆီးေထာင္ခ်ခဲ့သည္။
သို႔ေသာ္ လီႏွင့္ ျခဴးတို႔သည္ တ႐ုတ္မိသားစုမ်ားမွ ေပါက္ဖြားလာေသာ္လည္း ထိုတ႐ုတ္အမ်ဳိးသား ေက်ာင္းထြက္မ်ား မဟုတ္ၾကပါ။ ျခဴး၏ အေဖသည္ ယခုနာမည္ေက်ာ္ Oversea Chinese Banking Corporations (OCBC) ဘဏ္ကို
ဖက္စပ္တည္ေထာင္ၾကသူ တ႐ုတ္မ်ားအနက္ ရွယ္ယာရွင္တစ္ဦး ျဖစ္သလို ဘဏ္မန္ေနဂ်ာလည္း ျဖစ္သည္။
ထို႔သို႔ ေခတ္မီေသာ ဘဏ္လုပ္ငန္းရွင္၏ သမီးသည္ မက္သဒစ္ကြန္ဗင့္က
ထြက္ၿပီး ဘိုဆန္သည္မွာလည္း မထူးဆန္းေပ။

ေနာက္ဆံုးသစ္ရြက္ေၾကြခ်ိန္ (အပိုင္း ၃)


 သူသည္ ယခုအမ်ဳိးသမီးမ်ား စြမ္းရည္ျမႇင့္တင္ေရး ဆိုေသာ လုပ္ငန္းမ်ားတြင္
ၾကားရေလ့ရွိသည့္ ဂ်န္ဒါညီမွ်ျခင္းဆိုေသာအေတြးအေခၚကို
ေတာ္ေတာ္ေစာေသးသည့္ ေခတ္ကပင္ ေျပာခဲ့သူျဖစ္သည္။
၁၉၅၉ တြင္ Malaya ေရဒီယိုမွ ျခဴးက အမ်ားျပည္သူအတြက္ အသံလႊင့္ခဲ့ဖူးသည္။
ထိုစဥ္က အမ်ဳိးသမီးမ်ားႏွင့္ အခန္းက႑ႏွင့္ ပတ္သက္၍ -
“ကြၽန္မတို႔ လူ႔အဖြဲ႕အစည္းမွာ ခုခ်ိန္ထိ အမ်ဳိးသမီးေတြက
အမ်ဳိးသားေတြထက္စာရင္ လူမႈေရးမွာ၊ ႏိုင္ငံေရးမွာ၊
စီးပြားေရးမွာ တန္းတူရင္ေပါင္တန္းၿပီး မေဆာင္႐ြက္ႏိုင္ဘူး
ဆိုတဲ့ အေတြးအေခၚေတြ ရွိေနၾကတုန္းပဲ။
ဒီလို တလြဲ ယုံၾကည္ေနတာေတြေၾကာင့္ အမ်ဳိးသမီးေတြရဲ႕ လုပ္အားကို ေခါင္းပုံ ျဖတ္ခ်င္တဲ့သူေတြက အခြင့္အေရး ရေနတာပါပဲ။
အမ်ဳိးသမီးအမ်ားစုဟာ အမ်ဳိးသားေတြ ၿပီးႏိုင္တဲ့ အလုပ္ပမာဏကို တန္းတူၿပီးေအာင္ ေဆာင္႐ြက္ႏိုင္ၾကတယ္။
ဒါေပမဲ့ သူတို႔ဟာ ဝင္ေငြက်ေတာ့ အမ်ဳိးသားေတြေလာက္ မေကာင္းၾကဘူး။
အမ်ဳိးသမီးေတြနဲ႔ သူတို႔ရဲ႕ မိသားစုေတြရဲ႕အက်ဳိးစီးပြားကို ကာကြယ္ဖို႔ အခ်ိန္ေရာက္ပါၿပီ။ ဇနီးသည္ေတြကို ကိုယ့္လက္ထဲက ကိုယ္ပိုင္ဆိုင္တဲ့ ပစၥည္းေတြလို သြန္လိုသြန္၊ ေမွာက္လိုေမွာက္၊
ေကာက္လိုေကာက္၊ ပစ္လိုပစ္ လုပ္တတ္တဲ့ေယာက္်ားေတြ၊ ကိုယ့္အိမ္ေထာင္က ေပါက္ဖြားလာတဲ့ ကေလးေတြရဲ႕ေရွ႕ေရးကို မစဥ္းစားေပးဘဲ လက္လြတ္စပယ္ပစ္ သြားတတ္တဲ့ ေယာက္်ားဆိုးေတြရဲ႕ေဘးက ကာကြယ္ေပးဖို႔ အခ်ိန္ေရာက္ပါၿပီ။ ႏိုင္ငံေရးမွာ ဆိုရင္လည္း အမ်ဳိးသမီးေတြဟာ ထိုက္တန္စြာ ပါဝင္ ေဆာင္႐ြက္ႏိုင္သူေတြ ျဖစ္ေနၾကပါၿပီ။ ကြၽန္မတို႔ႏိုင္ငံရဲ႕ ႏိုင္ငံေရးအခင္းအက်င္းကို ျပန္လည္ တည္ေဆာက္ေနတဲ့အခ်ိန္မွာ အမ်ဳိးသားေတြနဲ႔ ရင္ေပါင္တန္းၿပီး အမ်ဳိးသမီးေတြကလည္း ေဆာင္႐ြက္ႏိုင္တယ္လို႔ ကြၽန္မယုံၾကည္ပါတယ္”
ထက္ျမက္ခဲ့ေသာျခဴး ေ႐ြးခ်ယ္ခဲ့ေသာလမ္းသည္ ညင္ညင္သာသာႏွင့္ ျပတ္သားစြာ စြန္႔လႊတ္ရေသာလမ္း ျဖစ္သည္။ ၾကမ္းတမ္းေသာ ႏိုင္ငံေရးလမ္းေပၚတြင္ ျပန္လဲက်တိုင္း တြန္းတင္ႏိုင္သည့္ စြမ္းအားကို လီအတြက္ ေပးႏိုင္ရန္ လိုအပ္ေၾကာင္း သူသိခဲ့ေပမည္။ ဒဏ္ရာႏွင့္မကင္းေသာ တိုင္းျပည္ကႏုႏု မုန္တိုင္းကထန္ထန္ ေန႔ရက္မ်ားတြင္ စိတ္ထိခိုက္ရေသာ လီအတြက္ ခိုလႈံရာရင္ခြင္ကို ေပးႏိုင္သူမွာ သူျဖစ္ေၾကာင္း ျခဴးက သိခဲ့သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ သူစြန္႔ခဲ့ရသည္။
သူစြန္႔ရျခင္းမ်ားတြင္ သူကိုယ္တိုင္၏ ႏိုင္ငံေရးတက္လမ္းလည္း ပါႏိုင္သည္။ နာမည္ေက်ာ္ၾကားမႈလည္း ပါႏိုင္သည္။ မည္သူ႔ကိုမွ် မငဲ့မကြက္ဘဲ (အထူးသျဖင့္ လီ၏ ႏိုင္ငံေရးတက္လမ္းကို) တစ္ေယာက္တည္း လြတ္လပ္စြာ ဆုံးျဖတ္ ေဆာင္႐ြက္ခြင့္လည္း ျဖစ္ႏိုင္သည္။ အမွားအယြင္းမရွိဘဲ
ကေလးသုံးေယာက္ လူလူသူသူ ႀကီးျပင္းဖို႔အတြက္ ထူးခြၽန္ေသာ အမ်ဳိးသမီးတစ္ေယာက္ အျဖစ္ ျမင့္သထက္ ျမင့္ေသာ ရာထူးေနရာသို႔ တက္လွမ္းရန္ သူသုံးစြဲခြင့္ရွိသည့္ အခ်ိန္မ်ာကို ဖဲ့ေပးလိုက္ရသည့္ စြန္႔လႊတ္မႈလည္း ျဖစ္မည္။
သူ၏ ေပးဆပ္မႈမ်ားကို အျပင္ လူတို႔အေနႏွင့္ သိသာစြာ ျမင္ႏိုင္ခဲ့မည္မဟုတ္ေပ။
အရည္အခ်င္း ရွိလ်က္ႏွင့္ ခင္ပြန္းသည္၏ ေနာက္ဘက္တြင္ ေျခႏွစ္လွမ္းမွ် ခြာလိုက္ရျခင္းအတြက္ သူရရွိခဲ့ေသာ အရာတစ္ခုက ျခဴးမရွိရင္ က်ဳပ္ဘဝကလည္း ရွိမွမရွိဘဲဆိုေသာ စကားတစ္ခုျဖစ္သည္။ ထိုစကားတစ္လုံးက တစ္ဘဝလုံးစာေပးဆပ္မႈ အတြက္ ဆုလာဘ္ ျဖစ္ခဲ့သည္။ သို႔ေသာ္ သူတို႔ဘဝတြင္ လင္ႏွင့္မယား လွ်ာႏွင့္သြားဆိုေသာ အျဖစ္မ်ဳိး နည္းနည္းေတာင္မရွိခဲ့ ဟုေတာ့ မဆိုႏိုင္ေပ။
လီမိသားစု၏ သမီးအငယ္ဆုံးက သူတို႔အေမ မာမီျခဴးအေနႏွင့္ တစ္ခါတစ္ရံ အစာမေၾက ျဖစ္ခဲ့ရေသာ ေျခလွမ္းေနာက္ႏွစ္လွမ္း ဆုတ္ရျခင္းအတြက္ ကသိကေအာက္ျဖစ္မႈကို ျပန္အစေဖာ္သူ ျဖစ္သည္။ ျခဴးသည္လည္း လူပဲမဟုတ္လား။
မည္မွ်ပင္ သေဘာျဖဴအူစင္း ဆိုေစဦးေတာ့ ...
လူတစ္ေယာက္တြင္ မာန္ေတာ့ အၿမဲမကင္းႏိုင္။
ထိုမာန္ကေလး ျပဴတစ္ျပဴတစ္ ထြက္လာသည့္အခ်ိန္ကို
သမီးလုပ္သူ လီေဝလင္းက မွတ္ထားၿပီး ျပန္ေဖာက္သည္ ခ်ခဲ့သည္။
တစ္ေန႔ေသာ္... ကေလးေတြအနားမွာ ရွိေနတုန္းမွာပင္ လီက တစ္စုံတစ္ခုကို ခိုင္းလိုက္ေသာအခါ ျခဴးက မလုပ္ေပးႏိုင္ဘူးဟု ျပန္ေျပာသည္။ ရန္စြယ္ေငါေငါျဖင့္ ေျပာျခင္းမ်ဳိးေတာ့ မဟုတ္ေပ။ ခပ္ယဥ္ယဥ္ ျငင္းဆန္ျခင္းမွ်သာ။
ထိုအခါ လီက “ဒါလင္ရယ္၊ သြားလုပ္လိုက္ပါ၊
အတူတူ လုပ္ေနၾကတဲ့အလုပ္ပဲ မဟုတ္လား။ Partnership ေပါ့”
ထိုအခါ ျခဴးက တည္သြားၿပီး လီကို ျပန္ေျပာသည္။
“ညီညီမွ်မွ် ဝင္ပါလို႔ရတဲ့ Equal Partnership မွ မဟုတ္ဘဲနဲ႔”
ျခဴးသည္ ဘဝတစ္ေလွ်ာက္လုံး Equal Partnership မဟုတ္ဘူးဟု သူနာက်င္ ခံစားခဲ့ရသည္မ်ားကို ဘယ္ႏွႀကိမ္ မ်ဳိခ်ၿပီး ဘယ္ႏွႀကိမ္ ခြင့္လႊတ္ႏိုင္ခဲ့ပါသနည္း။ အႀကိမ္ေပါင္း မေရမတြက္ႏိုင္ေအာင္ ရွိေလမည္လား။
သို႔ေသာ္ ဘဝတြင္ ဇနီးေမာင္ႏွံ တစ္ဦးႏွင့္တစ္ဦး
Equal Partnership ျဖစ္ျခင္း မျဖစ္ျခင္းကို ဘဝတစ္ေကြ႕အေပၚ
အေျခခံၿပီး သုံးသပ္၍ေသာ္ လည္းေကာင္း၊ အျဖစ္အပ်က္ တစ္ခုေပၚတြင္ အေျခခံ၍ ေသာ္လည္းေကာင္း ယတိျပတ္ ဆုံးျဖတ္ႏိုင္မည္ မဟုတ္ေပ။
အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ လီသည္ ျခဴး၏ ဘဝေနာက္ဆုံး ေန႔ရက္မ်ားတြင္ အႏြံအတာ အခံဆုံးသူတစ္ဦး ျဖစ္ခဲ့သည္ မဟုတ္ပါလား။ အိပ္ရာထဲတြင္ လဲေလ်ာင္းေနေသာျခဴးကို လီကလည္း Equal Partnership ဆိုေသာစကားကို ဘယ္လိုေျပာႏိုင္ပါမည္လဲ။
ဘဝသည္ ၿပဳိင္ဆိုင္ျခင္းထက္ နားလည္ျခင္းႏွင့္ ၾကင္နာျခင္းက
ပို၍အဓိပၸာယ္ ျပည့္ဝေစခဲ့သည္။
ေလျဖတ္ေနေသာ ျခဴးက ေျပာသည္။ ဆရာဝန္ေတြ ေသြးေပါင္ခ်ိန္တာထက္ ကြၽန္မေယာက္်ားကိုယ္တိုင္ ခ်ိန္ေပးတာကိုပဲ ပိုႀကိဳက္ပါသည္တဲ့။
(ဆက္ပါမည္)

ေနာက္ဆံုးသစ္ရြက္ ေၾကြခ်ိန္ (အပိုင္း ၂)





လီသည္ မိန္းမရကံေကာင္းသည္ ဆို႐ုံမွ်ျဖင့္ ျခဴးး အနားတြင္ ေနခဲ့ရသည့္ႏွစ္မ်ား၏ အဓိပၸာယ္ကို ျပည့္စုံေအာင္ ေဖာ္ျပႏိုင္မည္ မဟုတ္ေပ။ ဆယ္ေက်ာ္သက္အ႐ြယ္ ငယ္႐ြယ္ႏုနယ္ေသာ သူတို႔၏ ပုံရိပ္မ်ားသည္ မိုးသို႔ေရာက္ေသာအခါ
ေပ်ာက္သြားတတ္ေသာ ေႏြဘက္ဆီက လြမ္းေမာဖြယ္ ေလ႐ူးလိုပင္။
ေလ႐ူးကေလးမ်ားလို အားေကာင္း ေမာင္းသန္ရွိေသာ သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ စလုံးသည္ ျပင္းျပင္းထန္ထန္ ၿပိဳင္သည့္ ၿပိဳင္ဘက္ေတြ ျဖစ္ခဲ့ၾကသည္။

၁၉၄၀ ခုႏွစ္တြင္ ျခဴးသည္ လီတက္ေရာက္ေနေသာ ရက္ဖ္ဖယ္
ေကာလိပ္သို႔ေရာက္လာခဲ့သည္။ ေကာလိပ္သို႔မေရာက္မီကပင္ ျခဴးမွာ
မိန္းမေခ်ာတစ္ေယာက္ မဟုတ္ေသာ္လည္း စာေတာ္သျဖင့္
နာမည္ေက်ာ္ေက်ာင္းသူ ျဖစ္သည္။ ၁၉၃၆ မလားယား (ယခင္စင္ကာပူႏွင့္ မေလးရွား ႏွစ္ႏိုင္ငံေပါင္း) တစ္ခြင္လုံးမွ ေက်ာင္းသားမ်ားေျဖၾကေသာ ကိန္းဘရစ္ အထက္တန္းစာေမးပြဲတြင္ တစ္ျပည္လုံး ပထမဆုစြဲခဲ့သည္။
ထို႔ေနာက္ အဂၤလန္မွ အဲလိဇဘက္ ဘုရင္မႀကီး၏ စေကာလားရွစ္ကို ၿပိဳင္ဆိုင္ရန္ ေယာက္်ားကေလးေတြ ခ်ည္းေနေသာေက်ာင္းသို႔
တစ္ေယာက္တည္းေသာ မိန္းကေလးအျဖစ္ ေရာက္ရွိခဲ့ေလသည္။
ဤတြင္ သူ႔ဖူးစာရွင္လီႏွင့္ ဆုံမိၾကျခင္း ျဖစ္သည္။ ျမင္ျမင္ခ်င္း
ခ်စ္သြားၾကသည္ ဆိုေသာ ဇာတ္လမ္းမ်ဳိးေတာ့ မဟုတ္ခဲ့ေပ။
စေကာလားရွစ္အတြက္ စစ္ႀကီးမျဖစ္လာမီတြင္ ႏွစ္ေယာက္စလုံး
ခြန္အားအျပည့္ျဖင့္ ယွဥ္ၿပဳိင္ခဲ့ၾကသည္။ တစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္
အႏိုင္မေပးလိုေသာ သူတို႔သည္ ေက်ာင္းေနဖက္မ်ားၾကားတြင္
အမွတ္ရစရာ ျဖစ္ခဲ့သည္။ သူတို႔၏ ေက်ာင္းေနဖက္တစ္ဦး ျဖစ္ေသာ
ေနာင္အခါတြင္ အိႏၵိယႏွင့္ မေလးရွားတို႔သို႔ ေကာ္မရွင္နာမင္းႀကီးအျဖစ္
ေစလႊတ္ခံရေသာ မစၥတာေမာရစ္ဘိတ္ကာက ဆိုသည္မွာ -
“ျခဴးက သိပ္...သိပ္ကိုေတာ္တဲ့ ေက်ာင္းသူပဲ။
မက္သဒစ္ေက်ာင္းက ေအာင္လာတာေလ။
သူ႔စာေမးပြဲ ေအာင္လာတာ ဂရိတ္ေတြ အပ်ံစားနဲ႔ေပါ့။
လီက ျခဴးကို အစပိုင္းမွာ ၿပိဳင္ဘက္လို႔ပဲ သေဘာထားတာ။
စာေမးပြဲမွာ လုံးဝ အေက်ာမေပးခ်င္တာ။ ေဘာဂေဗဒမွာထင္တယ္။
အဲဒီတုန္းက ၿပိဳင္ၾကတာ။ အမွတ္စာရင္း ထြက္လာေတာ့ ျခဴးက ပထမစြဲတယ္ဗ်။ လီက ျခဴးကိုမႏိုင္လို႔ ေဒါသေတြထြက္တာ။ ေနာက္ေတာ့ မထူးဆန္းဘူးလားဗ်။
သူသိပ္ၿပီး မနာလိုဝန္တိုျဖစ္ခဲ့တဲ့ ေက်ာင္းသူတစ္ေယာက္ကို သူျပန္ၿပီး ေနာက္ပိုးတယ္ဆိုတာ။ စစ္ၿပီးတဲ့ေနာက္ေတာ့ လက္ထပ္တဲ့အထိေတာင္ နီးစပ္သြားၾကပါေလေရာဗ်ာ။
ဒါေပမဲ့ ဒီေမာင္ လူေ႐ြးမွန္ပါ့ဗ်ား။ ဒါ့ေၾကာင့္ ခင္ဗ်ားတို႔ မွတ္သာထားေပေတာ့ဗ်ဳိ႕၊
မိန္းမတစ္ေယာက္ကို ႏိုင္ေအာင္ မၿပိဳင္ႏိုင္ရင္ေတာ့ အိမ္သူမယားအျဖစ္သာ ယူေပေတာ့”
ငယ္႐ြယ္စဥ္တြင္ မည္မွ်ေတာ္ခဲ့သည္ ဆိုေစဦးေတာ့။ အေက်ာမေပးဘဲ
အႏိုင္ယူႏိုင္သည္ ဆိုဦးေတာ့ အိမ္ေထာင္သည္ဘဝသည္ ျခဴး အတြက္
ေက်ာင္းသူဘဝႏွင့္ တစ္ဘာသာသာျဖစ္သည္။ အိမ္ေထာင္သည္ ျဖစ္ၿပီး ႏိုင္ငံေရးထဲနစ္ေနေသာ ခင္ပြန္းသည္သည္
အိမ္စရိတ္ရွာေပးသူ မဟုတ္ခဲ့ဘဲ မိမိကသာ ကေလးေတြ
ေကာလိပ္ၿပီးသည္အထိ မိသားစု၏ ထမင္းအိုးျဖစ္ေနခဲ့ေသာ
ျခဴးကေျပာခဲ့ဖူးေသာ စကားတစ္ခြန္းရွိသည္။
“အာရွတိုက္မွာ ေတြ႕ရတတ္တဲ့ ဇနီးတစ္ေယာက္ရဲ႕ ထုံးစံေပါ့ရွင္။ ကိုယ့္ခင္ပြန္းရဲ႕ ေနာက္က ႏွစ္လွမ္းေလာက္ခြာၿပီး ေလွ်ာက္ရစၿမဲေပါ့”
သူသည္ သားကိုသခင္ လင္ကိုဘုရား စိတ္မ်ဳိးျဖင့္
ေနာက္ဆုတ္ခဲ့သည္ေတာ့ မဟုတ္ေပ။
သို႔ဆိုလွ်င္ အဂၤလန္တြင္ လီနည္းတူပင္ ပညာသင္ယူၿပီး
ေရွ႕ေနျဖစ္လာခဲ့ေသာ သူသည္ ဘာ့ေၾကာင့္ ေနာင္တြင္ လီလို ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ ျဖစ္လာႏိုင္သည့္ ႏိုင္ငံေရးသမားဘဝကို မေ႐ြးခ်ယ္ခဲ့သနည္း။
လက္ခုပ္သံ က်ယ္က်ယ္မၾကားရေသာ ကန္႔လန္႔ကာေနာက္ကြယ္မွ
ဘဝကို ဘာ့ေၾကာင့္ စိတ္လိုလက္ရ ေ႐ြးခ်ယ္ခဲ့သနည္း။ သူသည္ မိန္းမမ်ားက ေယာက္်ားမ်ားေလာက္ ႏိုင္ငံေရးတြင္ မစြမ္းေဆာင္ႏိုင္ဟု
ယူဆခဲ့သည္လား။ ဟုတ္ဟန္ မတူေပ။ (ဆက္ရန္)

ေနာက္ဆံုးသစ္ရြက္ ေႂကြခ်ိန္ ( အပိုင္း ၁)

အဘိုးအိုတစ္ဦး၏ အေျခအေနမွာ ဆရာဝန္မ်ား အခါမလပ္
ေစာင့္ေရွာက္ေနခဲ့သည့္ၾကားမွ ကူးစက္ေရာဂါပိုး ပိုမိုပ်ံ႕ႏွံ႔လာေသာေၾကာင့္ အေရးေပၚကုသခန္းတြင္ အစိုးမရ ျဖစ္လာခဲ့သည္။
ျပင္းထန္ေသာ နမိုးနီးယားေဝဒနာျဖင့္ ေဆး႐ုံတြင္ ကုသမႈ ခံယူေနခဲ့ေသာ
“ဘယ္ေတာ့လဲ။ ေနာက္ဆုံးသစ္႐ြက္ ဘယ္ေတာ့ေႂကြမလဲ”
ထိုေမးခြန္းကို သူေမးခဲ့သည္မွာ လြန္ခဲ့သည့္ ငါးႏွစ္မျပည့္တတ္ေသးသည့္
အခ်ိန္က ျဖစ္သည္။ စင္ကာပူႏိုင္ငံကို ဘဝတူ ဖြံ႔ၿဖဳိးဆဲႏိုင္ငံမ်ားက အားက်ရသည့္ တည္ၿငိမ္မႈ၊ ဖြံ႔ၿဖဳိးမႈတို႔ထံ ေရာက္ရွိသြားေအာင္ အားထုတ္ေပးခဲ့ေသာ ထိုအဘိုးအိုသည္ ၂၀၀၉ ခုႏွစ္ကတည္းကပင္ အာ႐ုံေၾကာမ်ား မေကာင္းေတာ့သည့္ ေရာဂါကို စတင္ခံစားေနရၿပီဟု သူ႔သမီး အာ႐ုံေၾကာ အထူးကုဆရာဝန္ႀကီးက ဆိုသည္။
တစ္ခ်ိန္တည္းတြင္ ၂၀၁၀ ၌ ထိုအဘိုးအို၏ ဘဝတြင္ အခက္ခဲဆုံး အခ်ိန္တစ္ခုက ဆိုက္ေရာက္လာခဲ့သည္။
သူ႔ဘဝတြင္ လူၾကားထဲ၌ မိန္႔ခြန္းေျပာရင္း မ်က္ရည္က်သည့္ အခ်ိန္မ်ား ရွိခဲ့ဖူးပါသည္။
၁၉၆၅ ခုႏွစ္တြင္ မေလးရွားက စင္ကာပူကို ကန္ထုတ္ခဲ့သည့္ ကာလမ်ားသည္ ႏိုင္ငံေရးဇာတ္ခုံေပၚက သူ႔ကိုမခံခ်င္စိတ္မ်ား၊ ေဒါသမ်ား၊ ကြၽန္းငယ္ကေလး၏ အနာဂတ္အတြက္ ပူပန္မႈမ်ားျဖင့္ ကိုင္လႈပ္ခဲ့ေသာ အခ်ိန္မ်ား ျဖစ္သည္။
သို႔ေသာ္ ယခုအခ်ိန္တြင္ သူရင္ဆိုင္ရေသာ စိတ္ထိခိုက္ရျခင္းသည္ ထိုအခ်ိန္က အခက္အခဲထက္ မ်ားစြာႀကီးမားသည္ဟု သူကိုယ္တိုင္က ဆိုသည္။
ယိုယြင္းမႈမ်ားေၾကာင့္ မႏွစ္က သူသည္ ဒီႏွစ္သူႏွင့္ မတူႏိုင္ေတာ့ေပ။
သူသည္ အိုမင္းၿပီ။ ၂၀၁၀ တြင္ သူ႔အသက္သည္ ၈၇ ႏွစ္သို႔ တိုင္ခဲ့ၿပီ။
က်န္းမာေရးကို မ်ားစြာ လိုက္စားသည့္တိုင္ေအာင္ ဇရာကို သူတားမရႏိုင္ေတာ့။
ခႏၶာသည္ စိတ္သြားတိုင္း ကိုယ္မပါႏိုင္ေတာ့။ ခပ္႐ြဲ႐ြဲေျခလွမ္းမ်ားျဖင့္ အားယူရသူတစ္ပိုင္း ျဖစ္လာခဲ့ၿပီ။
ထိုခႏၶာ၏ ယိုယြင္းျခင္းအဖုံဖုံထက္ သူ႔ကို ပိုစိတ္ထိခိုက္ေစသည္မွာ သူခ်စ္ေသာ ဇနီးသည္ ျခဴးသည္ အိပ္ရာေပၚတင္ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မဲ့စြာ ကာလရွည္ရွည္လ်ားလ်ား လဲေလ်ာင္းေနရျခင္း ျဖစ္သည္။ သူသည္ ေနာက္ဆုံး သစ္႐ြက္ေႂကြခ်ိန္ ဘယ္ေတာ့လဲဟူေသာ ေမးခြန္းကို သူတို႔ ႏွစ္ေယာက္စလုံးအတြက္ ရည္႐ြယ္ၿပီးေမးသည္ “ဘယ္သူက အရင္သြားမလဲ၊ ကြၽန္ေတာ္ မသိႏိုင္ဘူး”
၆၁ ႏွစ္ၾကာ မိတ္ရင္းေဆြရင္းသဖြယ္ ေပါင္းခဲ့ေသာ သူ႔မယားသည္ ယခုအခါ အႀကိမ္မ်ားစြာ ေလျဖတ္ခဲ့ျခင္းေၾကာင့္ လူမွန္းမသိတသိ အေျခအေန ေရာက္ခဲ့သည္မွာ ၂၀၀၈ ခုႏွစ္ကတည္းကပင္ ျဖစ္သည္။ ၂ ႏွစ္တာလုံးလုံး ေဆးႏွင့္ စက္ပစၥည္းမ်ား၏ အကူအညီျဖင့္ ေနရသည့္တိုင္ေအာင္ စကားျပန္ေျပာႏိုင္သည့္ အေျခအေနတြင္ မရွိေတာ့။ ဇနီးသည္သည္ သူတီဗီဖန္သားျပင္ေပၚတြင္ မိန္႔ခြန္းမေျပာမီ သူ႔အက်ႌမ်ား ေသသပ္ေနေစရန္ ျပဳျပင္ေပးခဲ့ဖူးသည္။
ရွင့္ေခါင္းဖီးလိုက္ပါဦး၊ ဆံပင္ေတြ သပ္လိုက္ပါဦးဟု ခ်စ္စႏိုးေျပာခဲ့ဖူးသည္။ အသက္ႀကီးသည့္တိုင္ပင္ ျဖစ္သည္။
ႏုိင္ငံ၏ ဦးေသွ်ာင္ျဖစ္ေသာ သူ႔ကို အဲသလို ပိုင္စိုးပိုင္နင္း ယုယခဲ့ေသာ
သူ႔မယားသည္ ယခုအခါ သူေခၚ၍မွ် မထူးႏိုင္ေတာ့ၿပီ။
“က်ဳပ္ကိုယ္က်ဳပ္ အနားမေပးဘူး၊ နားလိုက္တာနဲ႔ အရင္က အျဖစ္အပ်က္ေတြက ေခါင္းထဲေရာက္လာတယ္။ က်ဳပ္နဲ႔သူနဲ႔ ေပ်ာ္ခဲ့ၾကည္ႏူးခဲ့ၾကတဲ့ ေန႔ရက္ေတြကို ျပန္ေအာက္ေမ့ၿပီး
မေျဖႏိုင္ေအာင္ ျဖစ္ရတယ္။ စိတ္သြားတိုင္း ကိုယ္ပါႏိုင္ခဲ့တဲ့ အ႐ြယ္တုန္းက အေၾကာင္းေတြေပါ့ဗ်ာ”
စည္းကမ္းတင္းက်ပ္သည့္ ေက်ာင္းဆရာႀကီးႏွင့္တူေသာ၊ စိတ္ခံစားမႈကို လြယ္လြယ္ထုတ္မျပတတ္ေသာ အဘိုးအိုလီသည္
ယခုအခ်ိန္တြင္မူ မိမိကိုးကြယ္ယုံၾကည္ရာ ဘုရားကို ဆုေတာင္းရင္း
ေျဖဆည္ရာရွာတတ္သူတို႔ကို အားက်သည္ဟု ဆိုသည္။
“ေျဖဆည္ရာရခ်င္တယ္ဗ်ာ၊ ဘဝဆိုတာ ဒီလိုပါပဲ”
“ေနာင္ ဘာျဖစ္လာမလဲ။ က်ဳပ္မသိဘူးေလ”
“ဘယ္သူကမွေတာ့လည္း ထြက္သြားၿပီးရင္ ျပန္လာႏိုင္တဲ့ ထုံးစံမွ မရွိဘဲ”
“က်ဳပ္ကိုယ္က်ဳပ္ က်န္းမာေအာင္ေနတယ္။ ႀကံ့ခိုင္ခ်င္ေသးတယ္။
ေလ့က်င့္ခန္းေတြ ဘာေတြလုပ္ဖို႔ ႀကိဳးစားရတာေပါ့။ မလုပ္တာထက္ စာရင္ေတာ့လည္း ေတာ္တာေပါ့။ တစ္ခါတစ္ခါလည္း က်ဳပ္အားထည့္ၿပီး လုပ္ရင္း ရယ္မိတယ္ဗ်။ ေနာက္ေတာ့လည္း အက်င့္ပါလာတာေပါ့။ မရပ္သြားေအာင္ ႀကဳိးစားရတာပဲ”
အသက္ရွည္ရွည္ေနရၿပီး တစ္ေန႔စီတြင္ သူ႔ကိုယ္သူ အသုံးဝင္ေအာင္ ေနထိုင္ႏိုင္ေအာင္ ႀကိဳးစားေနသည့္ အဘိုးအိုအတြက္ အခက္ခဲဆုံးအခ်ိန္သည္ ညဦးပိုင္းတြင္ က်ေရာက္လာတတ္သည္။ ႏိုင္ငံျခားခရီးသြားသည့္ အခ်ိန္မဟုတ္လွ်င္ သူသည္ ညအိပ္ရာမဝင္မီတြင္ ခ်စ္ဇနီးျခဴး၏ အိပ္ရာေဘးတြင္ ညတိုင္းထိုင္ျဖစ္သည္။ သူ႔ထက္ အသက္ ၂ ႏွစ္မွ် ႀကီးေသာ၊ တစ္ခ်ိန္က စာၿပိဳင္ဘက္ ျဖစ္ခဲ့ဖူးေသာ ျခဴးသည္ ေနာင္ေသာအခါ သူ၏ ဆိုးတိုင္ပင္ေကာင္းတိုင္ပင္ အိမ္တြင္းအမတ္ႀကီး ျဖစ္လာခဲ့သည္။
“က်ဳပ္ သူ႔ကို စကားသြားေျပာရင္ သူသိတယ္ဗ်။ က်ဳပ္ သူ႔အနားလာၿပီး စကားေျပာတဲ့အခ်ိန္ကို သူေစာင့္ေနတတ္တယ္။ က်ဳပ္တစ္ေန႔လုံး ဘာေတြလုပ္ျဖစ္တယ္ ဆိုတာ သူ႔ကို ျဖည္းျဖည္းေျပာျပတယ္။ သူႀကိဳက္တဲ့ ကဗ်ာေတြ က်ဳပ္အသံထြက္ၿပီး ႐ြတ္ျပတယ္”
“သူႏွစ္သက္လို႔ က်ဳပ္ဖတ္ျပတဲ့ ကဗ်ာေတြထဲမွာ ႐ုယဒ္ကစ္ပလင္ရဲ႕ ကဗ်ာေတြပါတယ္။ ဂ်ိန္းေအာ့စတန္ပါတယ္။ လူးဝစ္ကာ႐ိုး ပါတယ္။ ရွိတ္စပီးယားရဲ႕ ဆြန္းနက္လည္း ပါေသးတယ္ဗ်"
ခရစ္ယာန္ ဘာသာဝင္ မဟုတ္ေသာ လီသည္ ခရစ္ယာန္ထုံးစံ လက္ထပ္ပြဲမ်ားတြင္ ဇနီးေမာင္ႏွံ အျပန္အလွန္ သစၥာတိုင္ၾကေသာ စာပုဒ္ကေလးကို ျပန္စဥ္းစားသည္ဟု ဆိုသည္။ “To love, to hold and to cherish, in sickness and in health, for better or for worse till death do us part.”
“နာမက်န္းျဖစ္ေနခ်ိန္တြင္ လည္းေကာင္း၊ သန္စြမ္းက်န္းမာေနေသာ
အခ်ိန္တြင္ လည္းေကာင္း၊ သာယာစိုျပည္ေသာ ေန႔ရက္မ်ားတြင္ လည္းေကာင္း၊ ၾကမ္းတမ္းေသာ ေန႔ရက္မ်ားတြင္ လည္းေကာင္း ငါတို႔၏ ခ်စ္ျခင္း၊ ၾကင္နာျခင္းႏွင့္ ျမတ္ႏိုးျခင္းတို႔သည္ မတိမ္းေစာင္း မေျပာင္းလဲသြား၊ ေသမင္းက မခြဲသေ႐ြ႕ ငါတို႔သစၥာအရာ မယြင္းေစပါ” ဟူေသာ သစၥာတိုင္ကို သူတိုးတိုး႐ြတ္ဆိုသည္။
က်ဳပ္ သူ႔ေဘးနားမွာထိုင္ၿပီး သူၾကားေအာင္ ေျပာတယ္။
“ျခဴးေရ... တတ္ႏိုင္သေလာက္ မခြဲဘဲ အတူတူေနၾကရေအာင္ပါ။
ႏွစ္ေယာက္အတူတူ တစ္မိုးေအာက္မွာ ရွိေနတဲ့ နာရီေတြကို ဆန္႔လို႔ရသေလာက္ ဆန္႔ထားလိုက္စမ္းပါ”
ဒါေပမဲ့ က်ဳပ္စိတ္ထဲမွာေတာ့ က်ဳပ္ဘာသာ ျပန္ေမးေနတယ္။
“တကယ္အရင္သြားရမွာက မင္းလား၊ က်ဳပ္လား” လို႔ေပါ့။
တကယ္ေတာ့ သူမရွိခဲ့ဘူးဆိုရင္ က်ဳပ္ဟာလည္း ခင္ဗ်ားတို႔သိတဲ့
လီကြမ္ယု ျဖစ္လာမွာ မဟုတ္ဘူးဗ်။
ခ်ဳိေမႊး
ဆက္လက္ေဖာ္ျပပါမည္။

Thursday, March 26, 2015

မတ္လ ၃၁ ရက္ေန႔ကစျပီး White Card ဆိုတာ မရွိေတာ့ဘူး။ တရားမ၀င္ေတာ့ဘူး။



WC ေတြ အကုန္လုံး တရား မ၀င္ေတာ့ဘူး။ (ဒီေတာ့ WC မဲေပးခြင့္ အလိုအေလ်ာက္ ပယ္ဖ်က္ျပီး ျဖစ္ပါတယ္။)

WC ေတြ ျပန္လည္အပ္ႏွံခ်ိန္ မတ္လ ၃၁ မွ ေမလ ၃၁ အထိ အခ်ိန္ေပးထားပါတယ္။

WC ကိုင္ေဆာင္သူ အားလုံးဟာ ဥပေဒ၊ နည္းဥပေဒနဲ႔ အညီ စိစစ္မႈ ျပန္ခံရပါမယ္။

မတ္လ ၃၁ ရက္ေန႔ကစျပီး White Card ဆိုတာ မရွိေတာ့ဘူး။ တရားမ၀င္ေတာ့ဘူး။

မလဲဘူး ဆိုတဲ့သူေတြ ေမ ၃၁ ေက်ာ္ရင္ ဘာကဒ္မွ မရွိေတာ့ဘူး။ (စိစစ္ျပီးမွ ဥပေဒနဲ႔ ညီမွ ကဒ္ထုတ္ေပးမယ္။)

▄▄▄▄▄▄▄▄▄▄▄▄▄▄▄▄▄▄▄▄▄▄▄▄▄▄▄▄▄▄▄▄▄▄▄▄▄▄▄▄▄▄
■ ယာယီသက္ေသခံလက္မွတ္ (White Card) သက္တမ္းသတ္မွတ္ျခင္း ႏွင့္ သက္တမ္းကုန္ဆုံးသည့္ လက္မွတ္မ်ား အပ္ႏွံေရးအစီအစဥ္ ထုတ္ျပန္ေၾကညာျခင္း ■
▄▄▄▄▄▄▄▄▄▄▄▄▄▄▄▄▄▄▄▄▄▄▄▄▄▄▄▄▄▄▄▄▄▄▄▄▄▄▄▄▄▄

ၿပည္ေထာင္စုသမၼတၿမန္မာႏိုင္ငံေတာ္
ႏိုင္ငံေတာ္သမၼတရုံး
အမိန္႔ေႀကာ္ၿငာစာ

အမွတ္၊ ၁၉ /၂၀၁၅

၁၃၇၆ ခုႏွစ္၊ တပို႔တြဲလၿပည့္ေက်ာ္ ၈ ရက္
(၂၀၁၅ ခုႏွစ္၊ ေဖေဖာ္ဝါရီလ ၁၁ ရက္)

“ယာယီသက္ေသခံလက္မွတ္ သက္တမ္းသတ္မွတ္ျခင္းႏွင့္ သက္တမ္းကုန္ဆုံးသည့္ လက္မွတ္မ်ား အပ္ႏွံေရးအစီအစဥ္ ထုတ္ၿပန္ေႀကညာၿခင္း”

၁။ ႏိုင္ငံေတာ္အခ်ဳပ္အၿခာအာဏာပိုင္ခြင့္ ရရွိေရးအတြက္ ႀကိဳးပမ္းေဆာင္ရြက္ခဲ့သည့္ အမ်ိဳးသားေခါင္းေဆာင္ႀကီးႏွင့္ လက္တြဲေဖာ္ေဆာင္သည့္ ႏိုင္ငံသားႏွင့္ တိုင္းရင္းသား ေခါင္းေဆာင္မ်ားသည္ ႏိုင္ငံ၏ ေရရွည္အက်ိဳးကို ရည္ရြယ္၍ ၁၉၄၇ ခုႏွစ္၊ ၿမန္မာႏိုင္ငံ လူဝင္မႈႀကီးႀကပ္ေရး (လတ္တေလာၿပဌာန္းခ်က္မ်ား) အက္ဥပေဒ၊ ၁၉၄၉ ခုႏွစ္၊ ၿပည္ေထာင္စုၿမန္မာႏိုင္ငံအတြင္း ေနထိုင္သူမ်ား မွတ္ပုံတင္ေရးအက္ဥပေဒ၊ ၁၉၅၁ ခုႏွစ္၊ ၿပည္ေထာင္စုၿမန္မာႏိုင္ငံအတြင္း ေနထိုင္သူမ်ား မွတ္ပုံတင္ေရးနည္းဥပေဒမ်ား တို႔ကို ၿပဌာန္း က်င့္သုံးခဲ့ပါသည္။

၂။ ၁၉၄၉ ခုႏွစ္၊ ၿပည္ေထာင္စုၿမန္မာႏိုင္ငံအတြင္း ေနထိုင္သူမ်ား မွတ္ပုံတင္ေရး အက္ဥပေဒ ပုဒ္မ ၅၊ ပုဒ္မခြဲ (၁) ပါ ၿပဌာန္းခ်က္ႏွင့္ ၁၉၅၁ ခုႏွစ္၊ ၿပည္ေထာင္စုၿမန္မာႏိုင္ငံအတြင္း ေနထိုင္သူမ်ား မွတ္ပုံတင္ေရး နည္းဥပေဒမ်ား၏ နည္းဥပေဒ ၁၃၊ နည္းဥပေဒခြဲ (၃) ပါ ၿပဌာန္းခ်က္တို႔ႏွင့္အညီ ႏိုင္ငံအတြင္း မွီတင္းေနထိုင္ႀကသူအခ်ိဳ႕သို႔ လိုအပ္ခ်က္အရ ကိုင္ေဆာင္ရန္ ယာယီသက္ေသခံ လက္မွတ္မ်ားအား ထုတ္ေပးခဲ့ပါသည္။ ယခုအခါ ၿမန္မာႏိုင္ငံသားဥပေဒအရ ႏိုင္ငံသားစိစစ္ၿခင္း လုပ္ငန္းစဥ္အား မိုးပြင့္အထူးစီမံခ်က္ၿဖင့္ အရွိန္ၿမွင့္ ေဆာင္ရြက္ေနၿပီၿဖစ္၍ ယာယီသက္ေသခံလက္မွတ္မ်ား၏ သက္တမ္းကုန္ဆုံးသည့္ ေန႔ရက္ကို ၂၀၁၅ ခုႏွစ္၊ မတ္လ (၃၁) ရက္ေန႔ သတ္မွတ္ပါသည္။

၃။ ယာယီသက္ေသခံလက္မွတ္ ကိုင္ေဆာင္ထားသူမ်ားသည္ ၁၉၅၁ ခုႏွစ္၊ ၿပည္ေထာင္စုၿမန္မာႏိုင္ငံအတြင္း ေနထိုင္သူမ်ား မွတ္ပုံတင္ေရးနည္းဥပေဒမ်ား၏ နည္းဥပေဒ ၁၃၊ နည္းဥပေဒခြဲ (၄) ပါ ၿပဌာန္းခ်က္ႏွင့္အညီ သက္တမ္းကုန္ဆုံးသည့္ လက္မွတ္မ်ား အပ္ႏွံၿခင္း၊ စိစစ္မႈခံယူၿခင္း တို႔ကို သက္ဆိုင္သည့္ ဥပေဒ၊ နည္းဥပေဒၿပဌာန္းခ်က္မ်ားကို လိုက္နာ၍ နည္းလမ္းတက် ေဆာင္ရြက္ႀကရမည္။ သက္တမ္းကုန္ဆုံးသည့္ လက္မွတ္မ်ား အပ္ႏွံၿခင္းကို ၂၀၁၅ ခုႏွစ္၊ ေမလ ၃၁ ရက္ေန႔ ေနာက္ဆုံးထား၍ ေဆာင္ရြက္ရမည္ၿဖစ္ပါသည္။

၄။ အထက္ပါလုပ္ငန္းစဥ္မ်ားေဆာင္ရြက္ရာတြင္ ၁၉၅၁ ခုႏွစ္ ျပည္ေထာင္စုျမန္မာႏုိင္ငံအတြင္း ေနထိုင္သူမ်ား မွတ္ပံုတင္ေရးနည္းဥပေဒမ်ား ၏ နည္းဥပေဒ ၃၊ နည္းဥပေဒခြဲ (၁) ႏွင့္ နည္းဥပေဒခြဲ (၃)၊ နည္းဥပေဒ ၂၉ ၊ နည္းဥပေဒခြဲ (၂) တို႔ပါ ျပဌာန္းခ်က္မ်ားအရ ႏွင့္ ပြင့္လင္းျမင္သာမႈရွိေစေရး၊ ညီညႊတ္မွ်တမႈ ရွိေစေရးတို႔အတြက္ ၿမိဳ႕နယ္မွတ္ပံုတင္အရာရွိ၏ လုပ္ငန္းတာဝန္မ်ားကို ႏုိင္ငံေတာ္သမၼတရံုးမွ မိုးပြင့္အထူးစီမံခ်က္တြင္ ဖြဲ႔စည္းေပးထားၿပီးျဖစ္ေသာ တုိင္းေဒသႀကီး/ ျပည္နယ္/ ခရိုင္၊ ၿမိဳ႕နယ္၊ ရပ္ကြက္/ေက်းရြာ အုပ္စု ႀကီးၾကပ္မႈေကာ္မတီမ်ားမွ ဝိုင္းဝန္းကူညီေဆာင္ရြက္ရန္ တာဝန္ေပးအပ္ပါသည္။

၅။ ၁၉၄၉ ခုႏွစ္၊ ျပည္ေထာင္စုျမန္မာႏုိင္ငံအတြင္း ေနထိုင္သူမ်ား မွတ္ပံုတင္ေရးအက္ဥပေဒ ပုဒ္မ ၃ ၊ ပုဒ္မခြဲ(၁)ပါ ျပဌန္းခ်က္အရ မွတ္ပံုတင္အရာရွိခ်ဳပ္အျဖစ္ လူဝင္မႈႀကီးၾကပ္ေရးႏွင့္ အမ်ိဳးသားမွတ္ပံုတင္ေရး ဦးစီးဌာန ညႊန္ၾကားေရးမွဴးခ်ဳပ္အားလည္းေကာင္း၊ ၿမိဳ႕နယ္မွတ္ပံုတင္အရာရွိအျဖစ္ သက္ဆုိင္ရာ ၿမိဳ႕နယ္ လူဝင္မႈႀကီးၾကပ္ေရးႏွင့္ အမ်ိဳးသားမွတ္ပံုတင္ေရးဦးစီးဌာန ၿမိဳ႕နယ္ဦးစီးမွဴးအား လည္းေကာင္း တာဝန္ေပး အပ္ပါသည္။

၆။ ထုိ႔အၿပင္ ယာယီသက္ေသခံလက္မွတ္ႏွင့္စပ္လ်ဥ္း၍ ရဟန္းရွင္လူၿပည္သူအေပါင္းက ေဝဖန္သုံးသပ္မႈမ်ား ရွိေနသည့္အတြက္ ယာယီသက္ေသခံလက္မွတ္ႏွင့္စပ္လ်ဥ္းသည့္ ဥပေဒ၊ နည္းဥပေဒမ်ားႏွင့္ ဆက္စပ္ကိစၥရပ္မ်ား ေလ့လာသုံးသပ္ အႀကံၿပဳေရးေကာ္မရွင္ကို ပညာရွင္မ်ား၊ ပါဝင္ထုိက္သည့္ ပုဂၢိဳလ္မ်ားႏွင့္ ဖြဲ႔စည္းတာဝန္ေပးအပ္သြားမည္ၿဖစ္ေႀကာင္း အသိေပးထုတ္ၿပန္ ေႀကညာအပ္ပါသည္။

(ပံု) သိန္းစိန္

ႏိုင္ငံေတာ္သမၼတ
ျပည္ေထာင္စုသမၼတျမန္မာႏုိင္ငံေတာ္

Wednesday, March 25, 2015

စကၤာပူေခါင္းေဆာင္မစၥတာလီရဲ႕ေနဝင္ခ်ိန္မွာတမ္း





က်ေနာ္႔ဘဝရဲ႕ အမွတ္ရစရာအေကာင္းဆုံးေတြက စကၤာပူကို ကိုယ္က်င္႔တရား မပ်က္တဲ႔ႏိုင္ငံ၊ အရည္အခ်င္းရွိသူေတြကို ေရွ႕တန္းတင္တဲ႔ႏိုင္ငံ၊
ႏိုင္ငံသားတိုင္း သာတူညီမ်ွရွိတဲ႔ ႏိုင္ငံျဖစ္လာဖို႔ လူထုကို စည္းရုံးခဲ႔ရတာေတြပါပဲ။

ဒါေတြက က်ေနာ္ေသတဲ႔ေနာက္အထိ
က်န္ေနရစ္မယ္႔ အက်ိဳးတရားေတြျဖစ္ပါတယ္။
ဒီဥပေဒေတြရွိေနရင္ စကၤာပူလည္း
ပန္းပန္ ေနႏိုင္မွာပါ။
ဒါဟာ က်ေနာ္႔ရဲ႕ အႀကီးမားဆုံး ေမ်ွာ္လင့္ခ်က္ျဖစ္ပါတယ္။
လုပ္စရာရွိတာေတြကို အေကာင္းဆုံး လုပ္ခဲ႔ၿပီးတဲ႔ေနာက္
ဒီဘဝနဲ႔ပတ္သက္လို႔ဘာမွ
အလြမ္းသယ္ေနစရာလည္း မလိုေတာ႔ပါဘူး။
သူမ်ားေတြယုံၾကည္သလို ေကာင္းကင္ဘုံမွာ
က်ေနာ္နဲ႔က်ေနာ္႔ဇနီး ျပန္ေတြ႔ရမယ္လို႔လည္း မယုံၾကည္ပါဘူး။
သူလည္း ျပာအိုးပဲက်န္တယ္၊
က်ေနာ္လည္း ျပာအိုးပဲ က်န္ရစ္မွာပါ။
(ဘာသာျပန္)
(''''လူမေသခင္ နာမည္ေသသူ။
လူေသေသာ္လည္း နာမည္ေကာင္းမေသသူ'''
မိတ္ေဆြ ဘယ္လိုလူ ျဖစ္ခ်င္ပါသနည္း)