Saturday, February 21, 2015

စင္ကာပူမွာ အလုပ္ (သို႔) အလုပ္အသစ္ ဘယ္လုိ ရွာၾကမလဲ ...



ဒီစေတးတပ္ကို (စင္ကာပူ ႏိုင္ငံသား နဲ႔ PR အတြက္ အဓိက ေရးတာ မဟုတ္ဘဲ) ၊ ျမန္မာႏိုင္ငံကေန စင္ကာပူမွာ အလုပ္လာရွာေနသူမ်ား ၊ အလုပ္လာရွာဖုိ႔ အစီအစဥ္ ရွိသူမ်ား နဲ႔ စင္ကာပူမွာ လက္ရွိ (EP, S Pass) အလုပ္လုပ္ခြင့္ ပါမစ္နဲ႔ လုပ္ကိုင္ေနသူမ်ား ၊ အလုပ္လုပ္ေနေပမယ့္ အေၾကာင္း အမ်ိဳးမ်ိဳးေၾကာင့္ အလုပ္သစ္ ရွာေနသူမ်ားအတြက္ ေရးသားပါတယ္။

ဒီစေတးတပ္ကို အလုပ္ရဖို႔ ရာခိုင္ႏႈန္းျပည့္ အားကိုးလို႔ မရဘဲ ၊ ေျပာင္းလဲေနတဲ့ စင္ကာပူ အလုပ္ ေၾကာ္ျငာ အေျခအေနနဲ႔ စင္ကာပူ အစိုးရရဲ႕ ပါမစ္ အသစ္ေလွ်ာက္ထားရတဲ့ အေျခအေနေတြကို အနည္းငယ္ reference လုပ္ႏုိင္ေအာင္ တင္ျပျခင္းသာ ျဖစ္ပါတယ္။ စဥ္းစားစရာ နဲ႔ စမ္းလုပ္ၾကည့္စရာ နည္းလမ္းတခုကို တင္ျပျခင္းသာ ျဖစ္ပါတယ္။
ဒီစေတးတပ္မွာ အလုပ္ရွာေနသူမ်ားအတြက္ အလုပ္ေၾကာ္ျငာေတြကို ျဖတ္လမ္းကေန ေလ့လာနည္း နဲ႔ အလုပ္ေလွ်ာက္ဖုိ႔ လိပ္စာ ရယူနည္းေတြကိုလည္း တင္ျပပါမယ္။ ဒီနည္းေတြက ယခု အခ်ိန္ေတာ့ မွန္ပါတယ္။
ဒီစေတးတပ္ကို အပိုင္း (၄) ပုိင္း ခြဲေရးပါမယ္။

အပုိင္း (၁) – အလုပ္လုပ္ခြင့္ပါမစ္ ေလွ်ာက္ထားရာမွာ အသစ္တိုးလာတဲ့ အပိုင္းမ်ား
အပိုင္း (၂) - ေျပာင္းလဲသြားတဲ့ အလုပ္ေၾကာ္ျငာ နဲ႔ အလုပ္လုပ္ခြင့္ပါမစ္ ဆက္စပ္မႈ
အပုိင္း (၃) - အစိုးရ အလုပ္ေၾကာ္ျငာရဲ႕ ကန္႔သတ္ခ်က္နဲ႔ ၊ ျဖတ္လမ္းနည္းနဲ႔ အလုပ္ဘယ္လို ရွာမလဲ
အပိုင္း (၄) - ပါမစ္ သက္တမ္းတုိးဖို႔ ၊ ေရရွည္ အလုပ္လုပ္ခြင့္ပါမစ္ ရႏုိင္ဖို႔ ဘာေတြ ျပင္ဆင္ထားသင့္သလဲ၊

အထက္ပါ အပိုင္း ၄ ပိုင္းကို က်ေနာ္ သိသေလာက္ ေရးသားမွာ ျဖစ္တဲအတြက္ ( က်ေနာ္ မသိတာေတြလည္း အမ်ားၾကီး ရွိႏုိင္လုိ႔ ) မျပည့္စံုႏုိင္ပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္ က်ေနာ္ တင္ျပတာေတြကို စဥ္းစားစရာ နည္းလမ္းတခု အေနနဲ႔သာ ယူျပီး ၊ ေနာက္ထပ္ တျခားနည္းလမ္းေတြနဲ႔လည္း အလုပ္ရဖို႔ ၾကိဳးစားရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။


အပုိင္း (၁) - အလုပ္လုပ္ခြင့္ပါမစ္ ေလွ်ာက္ထားရာမွာ အသစ္တိုးလာတဲ့ အပိုင္းမ်ား……
စင္ကာပူမွာ အလည္ဗီဇာနဲ႔ အလုပ္လာရွာျပီး ၊ အလုပ္ရရင္ ကုမ္ပဏီကေန အစိုးရဆီ အလုပ္ပါမစ္ေလွ်ာက္ထားရပါတယ္။ အဲ့ဒီပံုစံကို Employment Pass / S Pass Application Form (Form 8) လုိ႔ ေခၚပါတယ္။ ပံုစံ ၈ ေပါ့။
ပံုစံ ၈ ကို ဒီေနရာကေန ေဒါင္းယူ ေလ့လာႏုိင္ပါတယ္။

 (http://www.mom.gov.sg/…/services-…/passes/EP_SPass_Form8.pdf)
ပံုစံ ၈ မွာ အပိုင္း ၉ ပိုင္းပါပါတယ္။ အပိုင္း ၁ ၊ ၂ ၊ ၃ ၊ ၉ က ေလွ်ာက္ထားေပးတဲ့ ကုမ္ပဏီ နဲ႔ ဆုိင္ျပီး။
 အပုိင္း ၄၊ ၅ ၊ ၆ ၊ ၇ ၊ ၈ က အလုပ ္လုပ္မယ့္သူနဲ႔ ဆုိင္ပါတယ္။

အပိုင္း ၉ ပိုင္းစလံုးမွာ မၾကာခင္ကမွ အသစ္ျဖည့္တဲ့ အပုိင္း ၊
 အလုပ္ရွာေနသူမ်ားအတြက္ အေရးၾကီးတဲ့ အပိုင္းက Part 2, အပိုင္းခြဲ 2D: Job Advertisement Information ျဖစ္ပါမယ္။
က်န္တာေတြက ဟိုးအရင္ကနဲ႔ သိပ္မကြာပါဘူး။ ဒီအပိုင္းကို မၾကာေသးတဲ့ လ ပိုင္းေလာက္ကမွ ျဖည့္ထားတယ္လုိ႔ သိရပါတယ္။

ဒီစေတးတပ္မွာ က်န္တဲ့ အပိုင္းေတြထက္ အဲ့သည္ ေၾကာျ္ငာအပုိင္းကို အဓိက ေဆြးေႏြးပါမယ္။ 
ပံုစံ ၈ ရဲ႕ PART 2 D အပိုင္းမွာ Job posting ID လုိ႔ ေခၚတဲ့ အလုပ္ေၾကာ္ျငာ နံပတ္ ၊ ေၾကာ္ျငာသည့္ေန႔ ၊
 ေၾကာ္ျငာ ရပ္သည့္ေန႔ ၊ စင္ကာပူႏုိင္ငံသားမ်ားကို အင္တာဗ်ဴးျခင္း ရွိ မရွိ ေမးျမန္းထားတဲ့ အပိုင္းေတြ ျဖည့္ရပါမယ္။
ေျပာရရင္ အလုပ္ေၾကာ္ျငာတဲ့ ရက္ကေန ၁၄ ရက္ ( ၂ ပတ္) အတြင္း စင္ကာပူႏုိင္ငံသားေတြကို ဦးစားေပးတဲ့ အေနနဲ႔ ၊ ၁၄ ရက္အတြင္းမွာ ေၾကာ္ျငာထားတဲ့ အလုပ္အတြက္ ႏုိင္ငံျခားသားကို ေလွ်ာက္ေပးလုိ႔ မရပါဘူး။ ေၾကာ္ျငာျပီး ၁၄ ရက္ေက်ာ္မွ ႏုိင္ငံျခားသားကို ခန္႔ဖို႔ အလုပ္ပါမစ္ တင္လုိ႔ရပါမယ္။
ေၾကာ္ျငာျပီး ၁၄ ရက္အတြင္း လိမ္ညာတင္မွာစိုးလုိ႔ ၊ အလုပ္လုပ္ခြင့္ ေလွ်ာက္တဲ့ ပါမစ္မွာ ေၾကာ္ျငာနံပတ္ နဲ႔ ေၾကာ္ျငာသည့္ေန႔ကို ထည့္ေပးရပါတယ္။ သည္အပိုင္းက အသစ္ ထည့္ထားတဲ့ အပုိင္းပါပဲ။



အပိုင္း (၂) - ေျပာင္းလဲသြားတဲ့ အလုပ္ေၾကာ္ျငာ နဲ႔ အလုပ္လုပ္ခြင့္ပါမစ္ ဆက္စပ္မႈ…….

စင္ကာပူႏုိင္ငံသားေတြကို အလုပ္အတြက္ ၁၄ ရက္ ဦးစားေပးဖုိ႔ နဲ႔ ႏုိင္ငံျခားသားေတြကို ၁၄ ရက္ေက်ာ္မွ စဥ္းစားဖို႔ သတ္မွတ္ထားတာကို ထိေရာက္ေစဖို႔ အစိုးရက အလုပ္ေၾကာ္ျငာ ၀က္ဆိုဒ္တခု ဖြင့္ျပီး ထိန္းလိုက္ပါတယ္။
စင္ကာပူ အလုပ္သမားေရးရာ ၀န္ၾကီးဌာနကေန အလုပ္ ေၾကာ္ျငာ၀က္ဆိုဒ္ အသစ္ တခု ဖြင့္ပါတယ္။ စင္ကာပူမွာ အလုပ္ေၾကာ္ျငာ မွန္သမွ် အဲသည္ ၀က္ဆိုဒ္မွာ ေၾကာ္ျငာမွ ေၾကာ္ျငာ နံပတ္ Job ID ရပါမယ္။ အဲသည္မွာ ေၾကာ္ျငာသည့္ေန႔ ၊ ရက္စြဲလည္း ပါတယ္။
အစိုးရ ၀က္ဆိုဒ္ကေပးတဲ့ ေၾကာ္ျငာနံပတ္ နဲ႔ ေၾကာ္ျငာသည့္ေန႔ကို ႏိုင္ငံျခားသားအတြက္ အလုပ္လုပ္ခြင့္ပါမစ္ ေလွ်ာက္ထားရာမွာ ျဖည့္ရပါမယ္။ ဒါေၾကာင့္ ကုမ္ပဏီေတြကေန ၁၄ ရက္ မတုိင္ခင္ လိမ္ညာျပီး ပါမစ္ မေလွ်ာက္ႏုိင္ေတာ့ပါဘူး။

ဒါေၾကာင့္ ေခၚတဲ့ အလုပ္မွန္သမွ်ကို အဲသည္ ၀က္ဆိုဒ္မွာ ျမင္ႏုိင္ပါတယ္။ အလုပ္ရွာသူမ်ားအတြက္ ေကာင္းပါတယ္။ ၀က္ဆိုဒ္ တခုတည္းကေန အလုပ္ေၾကာ္ျငာ အားလံုးကို ျမင္ရပါမယ္။
အရင္က စင္ကာပူမွာ အလုပ္ရွာရင္ အင္တာနက္ကေန job streets, jobdb, job central , ….. စတဲ့ ၀က္ဆိုဒ္ ေၾကာ္ျငာနဲ႔ သတင္းစာကေန ရွာရပါတယ္။

ဒါေပမယ့္ အခု ေျပာင္းသြားတဲ့ အေျခအေနအရ အရင္သိထားၾကတဲ့ ၀က္ဆိုဒ္ေၾကာ္ျငာေတြထက္ အစိုးရ၀က္ဆိုဒ္က ပို အဓိက က်သြားပါတယ္။ အစိုးရ ၀က္ဆို္ဒ္က အျပည့္စံုဆံုး ျဖစ္သြားျပီး က်န္တဲ့ ၀က္ဆိုဒ္ေတြကို မၾကည့္ရင္ေတာင္ ရသြားပါတယ္။ သတင္းစာမွာလည္း အလုပ္ေၾကာ္ျငာ နည္းသြားပါတယ္။
ဒါေၾကာင့္ အခု စင္ကာပူမွာ အလုပ္ရွာရင္ အစိုးရ ေၾကာ္ျငာ၀က္ဆိုဒ္ တခုတည္းကို ၾကည့္တာနဲ႔တင္ ျပီးႏုိင္ပါတယ္။ ၀က္ဆိုဒ္လိပ္စာက www.jobsbank.gov.sg ျဖစ္ပါတယ္။

ဥပမာ တခု ရွာၾကည့္ရေအာင္။ www.jobsbank.gov.sg လိပ္စာကို ဖြင့္ျပီး ေပၚလာတဲ့ စာမ်က္ႏွာမွာ Search for a job ဆိုတဲ့ေဘးက ကြက္လပ္ထဲ site engineer လုိ႔ ရိုက္ထည့္ျပီး ရွာႏုိင္ပါတယ္။ (ပံု ၁ ကို ၾကည့္ပါရန္)
drafter, Quantity Surveyor, project manager စတာေတြကို ရုိက္ထည့္ျပီး ရွာရင္ သက္ဆုိင္ရာ ေၾကာ္ျငာေတြ အမ်ားၾကီး က်လာပါမယ္။
က်ေနာ္က site engineer ေၾကာ္ျငာတခုကို ဖြင့္ၾကည့္လုိက္တာ ပံု ၂ ကို ရပါတယ္။ (ပံု ၂ ကို ေသခ်ာၾကည့္ပါရန္ ၊ ပံု ၂ ကို ေအာက္မွာ ေဆြးေႏြးပါမယ္)


အပုိင္း (၃) - အစိုးရ အလုပ္ေၾကာ္ျငာရဲ႕ ကန္႔သတ္ခ်က္နဲ႔ ၊ ျဖတ္လမ္းနည္းနဲ႔ အလုပ္ဘယ္လို ရွာမလဲ….
အစိုးရ အလုပ္ေၾကာ္ျငာ ၀က္ဆိုဒ္မွာ ကန္႔သတ္ထားတာ ရွိပါတယ္။ ၀က္ဆိုဒ္က စင္ကာပူႏုိင္ငံသားနဲ႔ အျမဲတမ္း ေနထိုင္ခြင့္ PR ရသူေတြကို ဦးစားေပးပါတယ္။ 

ပံု ၂ မွာ Apply Job ဆိုတဲ့ ခလုပ္ေလးကို စင္ကာပူႏုိင္ငံသားနဲ႔ PR သမားေတြကပဲ ႏွိပ္ျပီး Singpass နံပတ္နဲ႔ ၀က္ဆိုဒ္ထဲကေန တရား၀င္ အလုပ္ေလွ်ာက္ႏုိင္ပါတယ္။ ႏိုင္ငံျခားသားေတြက ေၾကာ္ျငာကို ျမင္ရံုျမင္ရျပီး ၊ အဲသည္ ၀က္ဆိုဒ္ကေန အလုပ္ မေလွ်ာက္ႏုိင္ပါဘူး။ ဒါက ကန္႔သတ္ခ်က္ပါ။
ဒီလုိဆိုရင္ အဲသည့္ ကန္႔သတ္ခ်က္ကို လိမ္မာပါးနပ္စြာ ေက်ာ္ျဖတ္ျပီး ၊ ျဖတ္လမ္းနည္းနဲ႔ ဘယ္လုိ အလုပ္ေလွ်ာက္ႏုိင္မလဲ …။

က်ေနာ္ ရွာေတြ႔ထားတဲ့ ၊ က်ေနာ္တို႔လို ႏုိင္ငံျခားသား အလုပ္ရွာသူေတြအတြက္ နည္း ၂ နည္း ရွိပါတယ္။
ပထမနည္း - ေၾကာ္ျငာမွာပါတဲ့ အီးေမးလိပ္စာကို တိုက္ရိုက္ ကိုယ့္ဘာသာ ပုိ႔ျခင္း ။ ၀က္ဆုိဒ္ေၾကာ္ျငာက စင္ကာပူႏုိင္ငံသားနဲ႔ PR ေတြအတြက္ ဦးစားေပးထားတယ္ဆုိေပမယ့္ “ဟ” ထားတာေလးေတြ ရွိပါတယ္။ (ပံု ၂ က ၀ိုင္းထားတဲ့ အနီေရာင္ အ၀ိုင္းတခုမွာ ) Contact Information ေအာက္မွာ အီးေမး လိပ္စာ ပါပါတယ္။ အဲ့သည္ အီးေမးကို ေလွ်ာက္လုိက္ေပါ့။ ေခၚတာ မေခၚတာ အသာထား ၊ ကိုယ့္ cv ေရာက္သြားမွာ အမွန္ပဲ။
ကုမ္ပဏီက ႏုိင္ငံျခားသားေတြကိုလည္း စဥ္းစားမယ္ဆုိရင္ ကိုယ့္ cv လည္း စဥ္းစားတဲ့အထဲ ပါမွာပဲ။ ဆက္သြယ္ဖုိ႔ အီးေမးလိပ္စာ ေဖာ္ျပထားတယ္ ဆုိကတည္းက ေလွ်ာက္လုိ႔ရမယ္လို႔ သေဘာေပါက္ရမယ္ ထင္ပါတယ္။
ဒုတိယနည္း - တခ်ိဳ႕ေၾကာ္ျငာေတြမွာ ဆက္သြယ္ရမယ့္ အီးေမးလိပ္စာ မပါပါဘူး။ ဒါဆိုရင္ မေရာက္ေရာက္ေအာင္ ဘယ္လုိ လုပ္မလဲ။

(အနီ၀ိုင္းတခုမွ ) Address of workplace မွာ လိပ္စာ ပါပါတယ္။ အဲသည့္လိပ္စာကို ေကာ္ပီကူးျပီး google မွာ ထည့္ ၊ ျပီးရင္ google ကေန ကုမ္ပဏီ နာမည္ ၊ လိပ္စာ ၊ အီးေမးလိပ္စာေတြကို ရွာႏုိင္ပါမယ္။ ဘယ္လုိမွ မရရင္ေတာ့ လက္ေလွ်ာ့လိုက္ပါေတာ့။ ႏုိင္ငံျခားသားေတြအတြက္ “မ ဟ” ထားဘူးလို႔သာ မွတ္လိုက္ပါေတာ့။ ေလွ်ာက္လည္း မရဖို႔ မ်ားမွာပါပဲ။

စင္ကာပူမွာ အလုပ္ရွာရင္ အင္တာနက္ကို ကၽြမ္းက်င္ ပါးနပ္စြာ သံုးတတ္ဖို႔ေတာ့ လိုပါမယ္။ လုိခ်င္တဲ့ အခ်က္အလက္ကို အင္တာနက္ကေန ရွာႏုိင္ရမယ္။
တကယ္က စင္ကာပူမွာ မွတ္ပံုတင္ထားတဲ့ ကုမ္ပဏီတုိင္းရဲ႕ ဆက္သြယ္ရမယ့္ အီးေမးလိပ္စာေတြ အင္တာနက္မွာ ရွိပါတယ္။ ေလွ်ာက္လုိ႔ အင္တာဗ်ဴး ေခၚတာ မေခၚတာက တပုိင္းပါ။
အထက္ပါ အစိုးရ ၀က္ဆိုဒ္ တေနရာတည္းကေန ႏုိင္ငံျခားသားေတြ အလုပ္ရွာႏုိင္မယ့္ နည္း ၂ နည္းကို ကၽြမ္းက်င္စြာ (ပါးနပ္စြာ) သံုးျပီး အလုပ္ရွာႏုိင္ပါမယ္။ ဒါဟာ အခုခ်ိန္အတြက္ အမွန္ကန္ဆံုး ျဖစ္မယ္ ထင္ပါတယ္။
ျခံဳေျပာရရင္ ခုခ်ိန္ စင္ကာပူမွာ အလုပ္ရွာရင္ ဒီ ၀က္ဆိုဒ္ကို ၾကည့္မွကို ျဖစ္မယ္။

အပိုင္း (၄) - ပါမစ္ သက္တမ္းတုိးဖို႔ ၊ ေရရွည္ အလုပ္လုပ္ခြင့္ပါမစ္ ရႏုိင္ဖို႔ ဘာေတြ ျပင္ဆင္ထားသင့္သလဲ….
သည္အပိုင္းက က်ေနာ္ တဦးတည္းရဲ႕ အျမင္နဲ႔ ေျပာတဲ့ recommendation ျဖစ္ပါတယ္။ မွန္မမွန္ သင့္မသင့္ ကိုယ့္ဘာသာ ဆံုးျဖတ္ႏိုင္ပါတယ္။
သည္အပုိင္းက လက္ရွိ EP, S pass ေတြနဲ႔ အလုပ္လုပ္ေနသူေတြအတြက္ ျဖစ္ပါတယ္။ လက္ရွိ လုပ္ေနသူေတြဟာ ပါမစ္ သက္တမ္းတိုးတာျဖစ္ျဖစ္ ၊ အလုပ္သစ္ ေျပာင္းရင္ ျဖစ္ျဖစ္ ပံုစံ ၈ ကို ျပန္တင္ရပါတယ္။ ပါမစ္ အသစ္ေလွ်ာက္တာနဲ႔ အတူတူပါပဲ။

စင္ကာပူက life long learning ကို ဦးစားေပးတယ္လုိ႔ ျမင္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အလုပ္လုပ္ရင္း ဒီပလိုမာ လက္မွတ္ေတြ ရယူထားသင့္တယ္။ ၂ ႏွစ္ၾကာလုိ႔ သက္တမ္းတိုးလည္း စင္ကာပူ အသိအမွတ္ လက္မွတ္ေတြ မျပႏုိင္ ၊ ဘယ္ အသင္းအဖြဲ႔ကို မွ မန္ဘာ မ၀င္ထားရင္ ပါမစ္ေလွ်ာက္လႊာက တံုးတိတိ ျဖစ္ေနပါမယ္။
ပါမစ္ေလွ်ာက္လႊာ ပံုစံ ၈ ရဲ႕ PART 5 ကို ေဆြးေႏြးပါမယ္။
PART 5 – FOREIGN EMPLOYEE’S EDUCATION / MEMBERSHIP DETAILS ဆုိတဲ့အပိုင္းမွာ 5A , 5B ဆိုျပီး ၂ ပုိင္း ရွိပါတယ္။ 

5A: Education Details (1) Awarding Body /Institution/ University awarded the qualification မွာ (1,2) ကြက္လပ္ ၂ ခု ရွိပါတယ္။ ျမန္မာျပည္က BE ဘြဲ႔ရ အေနနဲ႔ ပထမ ကြက္လပ္ (1) မွာ BE ဘြဲ႔ကို ျဖည့္ႏုိင္ပါတယ္။ ဒုတိယ ကြက္လပ္မွာ ျဖည့္စရာ ဘြဲ႔ ၊ ဒီပလိုမာ မရွိရင္ သည္အတိုင္း ကြက္လပ္ထားရမွာပါ။ အကယ္လုိ႔ စင္ကာပူမွာ အလုပ္လုပ္ရင္း ဒီပလိုမာ တခုခု ရထားခဲ့ရင္ ၊ ဒုတိယ ကြက္လပ္မွာ ျဖည့္ႏုိင္တာေပါ့။
pass approve ျဖစ္ဖို႔ ဒီပလိုမာ ၊ ဒီဂရီ ေတြကို ေသခ်ာစဥ္းစားတယ္ဆိုတာ PART 5 ေအာက္မွာ ယခုလို ေသခ်ာေရးထားပါတယ္။

(Please fill in the two highest qualifications that were awarded to the foreign employee. Please note that qualification is a key criterion in the assessment of the foreign employee’s eligibility for a work pass and should be provided where applicable)

ဒါေၾကာင့္ ျမန္မာျပည္က ဘြဲ႔တခုတည္းထက္စာရင္ ၊ စင္ကာပူ ဒီပလိုမာ တခု ျဖည့္ႏုိင္သူက သာႏုိင္မယ္ ထင္ပါတယ္။ ဒီပလိုမာ ၁ ခုပဲ ယူထားသင့္တယ္။ (၂ ခုလည္း ယူစရာ မလိုပါ။ ဘာလုိ႔လဲဆိုေတာ့ ၂ ခု ယူထားလည္း ျဖည့္စရာ ကြက္လပ္က တခုတည္းမို႔လို႔ပါ)

5B: Societies/Organisations Membership မွာလည္း (1, 2) ကြက္လပ္ ၂ ခု ရွိပါတယ္။
 ဒါက မန္ဘာ၀င္ထားတဲ့ အဖြဲ႔အစည္းေတြကို ျဖည့္ရတာပါ။ ေကာင္းတာက ျဖည့္ရမယ့္ ကြက္လပ္က ၂ ခုမုိ႔လုိ႔ အဖြဲ႔အစည္း ၂ ခုကို ၀င္ထားပါ။ အင္ဂ်င္နီယာ အသင္းလုိမ်ိဳးဆို မဆိုးဘူး။ မန္ဘာနံပတ္ ရတဲ့ အဖြဲ႔ကို ပုိ၀င္သင့္တယ္ ထင္တာပဲ။
အထက္က ကြက္လပ္ေတြ ျဖည့္ရင္ ေသခ်ာေပါက္ pass approve ျဖစ္မွာလားလုိ႔ ေမးရင္ ၊ မေသခ်ာပါဘူး။ pass approve ျဖစ္ဖို႔ တျခား အေၾကာင္းေတြ အမ်ားၾကီး ရွိပါေသးတယ္။ ဥပမာ - ကိုတာ မရွိရင္ approve မျဖစ္ႏုိင္ပါဘူး။
ဒါေပမယ့္ ကိုတာ လိုမ်ိဳးက က်ေနာ္တုိ႔ မတတ္ႏုိင္ေပမယ့္ ၊ ေရွ႕ဆက္ အလုပ္လုပ္ႏုိင္ေအာင္ ကိုယ့္ တတ္ႏုိ္င္တာေလးေတြ ျပင္ဆင္ရမွာက ကိုယ့္တာ၀န္ပါပဲ။ မဟုတ္ရင္ သက္တမ္းတိုးခါနီး ၊ approve မျဖစ္ရင္ေတာ့ ျပန္ရေတာ့မယ္လုိ႔ စိုးရိမ္ေနရပါမယ္။

ဒီစေတးတပ္ကို ျပန္ျပီး ခ်ဳပ္ရရင္
၁။ စင္ကာပူမွာ အလုပ္ရွာခ်င္ရင္ www.jobsbank.gov.sg ကေန လိမ္မာပါးနပ္စြာ ရွာပါ။
၂။ ေရရွည္ အလုပ္လုပ္ႏုိင္ဖို႔ ၊ သက္တမ္းတိုးတဲ့အခါ အဆင္ေျပဖို႔ ျမန္မာျပည္ဘြဲ႔သာမက စင္ကာပူ ဒီပလိုမာ တခုခုကို ယူထားပါ ( ၂ ခု မလို)
၃။ စင္ကာပူက အသင္းအဖြဲ႔ တခုခုမွာ မန္ဘာ၀င္ထားပါ။
ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။



သိထားသင့္တဲ့ စကၤာပူအေၾကာင္း (၁)



 သယ္ယူပို႔ေဆာင္ေရး
====================
စင္ကာပူ တစ္ႏိုင္ငံလံုးရဲ႕ ဝင္ေငြကို တဘက္တလမ္းက အဓိက အေထာက္အကူေပးေနတဲ့ ခ်န္ဂီ ေလဆိပ္ကေတာ့ ေက်ာ္ၾကားလွပါတယ္။ Terminal သံုးခုရိွျပီး ေနာက္ဆံုးဖြင့္လိုက္တဲ့ Terminal 3 ကေတာ့ ေခတ္အမီဆံုးျဖစ္ပါတယ္။ ဗမာျပည္က ေလယာဥ္ေတြကေတာ့ Terminal 1 နဲ႔ 2 မွာပဲ ရပ္ၾကရပါတယ္။ ေသးငယ္တဲ့ ကၽြန္းႏိုင္ငံျဖစ္တာနဲ႔အတူ ျပည္တြင္း ေရလမ္းခရီးမရိွပါဘူး။ စင္ကာပူျမစ္ကေလးထဲမွာေတာ့ ကမာၻလွည့္ေတြ အေနနဲ႔ ေပ်ာ္စီးခ်င္ရင္ ေမာ္ေတာ္ အေသးစားေလးေတြ စီးႏိုင္ပါတယ္။ ကုနး္လမ္းခရီးအေနနဲ႔ေတာ့ MRT ( Mass Rapid Transit) လို႔ ေခၚတဲ့ ႏိုင္ငံပတ္ရထားနဲ႔ Bus ေတြသံုးပါတယ္။ စင္ကာပူရဲ႕ MRT Service ကေတာ့ နာမည္ေက်ာ္လွပါတယ္။ ကမာၻအရပ္ရပ္က သံုးစြဲသူေတြေပးတဲ့ Customer Service အေကာင္းဆံုးဆုကို ၂၀၀၇ အတြက္ SMRT က ရခဲ့ပါတယ္။ ေဒသခံ စင္ကာပူေတြကေတာ့ Bus နဲ႔ ရထားကို အဆင္ေျပသလို ကၽြမ္းကၽြမ္းက်င္က်င္ သံုးတတ္ေပမယ့္ ျမန္မာ အမ်ားစုကေတာ့ ရထားကိုသာ အားထားေနၾကျပီး အိမ္ရွာတဲ့အခါမွာလည္း ဘူတာနဲ႔နီးလား ဆိုတဲ့ ေမးခြန္းက အဓိက က်ေနတာမို႔ MRT အေၾကာင္းေလးကို နည္းနည္းခ်ဲ႕ ေျပာျပခ်င္ပါတယ္။
လက္ရိွမွာ ရထားလိုင္း ၅ လိုင္းရိွပါတယ္။ အလြယ္တကူ မွတ္လို႔ ရတာကေတာ့ ေျမပံုမွာ ျပထားတဲ့ အေရာင္ေတြ ျဖစ္ပါတယ္။ ႏိုင္ငံရဲ႕ အေရွ႕နဲ႔အေနာက္ လြန္းျပန္ေျပးေနတဲ့ အစိမ္းေရာင္လိုင္း၊ ေတာင္ေျမာက္ (အထက္ေအာက္) ေျပးဆဲြတဲ့ အနီေရာင္လိုင္းနဲ႔ အေရွ႕ေျမာက္ဘက္ကို ေဒါင့္ျဖတ္ေျပးတဲ့ ခရမ္းေရာင္လိုင္း၊ Ciricle Line and New Coming Downtown Line တို႔ ျဖစ္ပါတယ္။ မၾကာခင္မွာ ႏိုင္ငံရဲ႕ ဗဟိုကို စက္ဝိုင္းပံုပတ္မယ့္ အဝါေရာင္လို္င္း ေပၚလာဦးမွာပါ။ ဗမာေတြ ေနစရာ အိမ္ရွာၾကတဲ့အခါ အစိမ္းေရာင္လမ္း တစ္ေလွ်ာက္၊ အနီေရာင္လမ္း တစ္ေလွ်ာက္ဆိုျပီး ရွာတတ္ၾကပါတယ္။ ဘူတာေတြ အေနနဲ႔ တခ်ိဳ႕က ေျမေအာက္မွာျဖစ္ျပီး တခ်ဳိ႕ကေတာ႔ ေျမေပၚမွာပဲ ရိွပါတယ္။ ရထားလမ္း ၂ ခုကေန ၃ ခုဆံုတဲ့ ဘူတာေတြကို Interchange လို႔ေခၚျပီး ရထား ေျပာင္းစီးႏိုင္ပါတယ္။ စင္ကာပူမွာ Interchange သိပ္မရိွလွဘဲ အၾကီးဆံုး Interchange ကေတာ့ Dhoby Ghaut Interchange ပဲျဖစ္ျပီး ေျမေအာက္မွာ တခမ္းတနား ရိွပါတယ္။

ရထားစီးတဲ့အခါမွာ E-Z Link Card (Easy Link Card) လို႔ေခၚတဲ့ ေငြၾကိဳသြင္းထားရတဲ့ ကဒ္ကေလးေတြ ရိွဖို႔လိုပါတယ္။ အဲဒီကဒ္ေလးေတြနဲ႔ ရထားစၾကၤန္အဝင္ဝက Sensor တပ္ ဂိတ္ေပါက္ေလးေတြကို ျဖတ္ဝင္ရပါတယ္ (Wheelchair စီးရတဲ့လူေတြ၊ ဒါမွမဟုတ္ အိတ္အၾကီးၾကီးေတြ သယ္လာသူေတြ၊ ကေလး လက္တြန္းလွည္း တြန္းလာသူေတြအတြက္ သီးသန္႔ဝင္ေပါက္ေလးေတြ ရိွပါတယ္)။ ကဒ္ေလးကို Sensor ရိွတဲ့ ေနရာေလးေပၚ တင္ေပးရတာပါ။ ကဒ္ကို ပိုက္ဆံအိတ္ထဲ ထည့္ထားရင္လည္း အိတ္အတိုင္း တင္လိုက္ရင္ ရပါတယ္။ အဲဒီကဒ္နဲ႔ ကားစီးလို႔လည္း ရပါတယ္။ ကဒ္ထဲမွာ ေငြမရိွေတာ့အခါ ကားကို ပိုက္ဆံေပး စီးသြားႏိုင္ေပမယ့္ MRT ဆိုရင္ေတာ့ ေငြျဖည့္ျပီးမွ စီးလို႔ရပါတယ္။ ကဒ္ထဲ ေငြတစ္ခါျဖည့္ရင္ SGD10 အနည္းဆံုး ထည့္ရပါတယ္။ ေဒၚလာတစ္ဆယ္ မထည့္ႏိုင္တဲ့အခါ One-Way Ticket ေလးေတြလည္း ဝယ္သြားလို႔ရပါတယ္။ တကယ္လို႔ စင္ကာပူေရာက္ခါစမို႔ ကဒ္မရိွေသးရင္ ဘူတာတိုင္းက Ticket Office ဒါမွမဟုတ္ Passenger Service ေတြမွာ ဝယ္လို႔ရပါတယ္။ အဲဒီ Ticket Office (or) Passenger Service ဟာ ဘူတာမွာ သူငယ္ခ်င္းေတြ ခ်ိန္းၾကတဲ့အခါ ဆံုတဲ့ေနရာလည္း ျဖစ္ပါတယ္။ ရထားစီးခကေတာ့ ျပား ၈၀ ကေန ခရီးလမ္း(ခရီးအကြာအေ၀း)ေပၚ မူတည္ျပီး ကုန္က်ပါတယ္။ ပံုမွန္ေတာ့ ခရီးတစ္ေၾကာင္းကို SGD1.20 ေလာက္ကုန္ပါတယ္။ဘူတာထဲ ဝင္လိုက္ျပီဆိုတာနဲ႔ ကိုယ္စီးရမယ့္ ရထား ေနာက္ ဘယ္နွစ္မိနစ္မွာ ဆုိက္မလဲဆိုတာ ျပထားတဲ့ Digital Board ေတြရိွပါတယ္။ အခ်ိန္ကို ၾကည့္ျပီး လိုရင္ေျပးသြား၊ ေစာေသးရင္လည္း ခပ္ျဖည္းျဖည္း သြားႏိုင္ေအာင္ စီစဥ္ေပးထားပါတယ္။ ေျမေအာက္ ဘူတာေတြမွာေတာ့ ရထားလမ္းနဲ႔ စၾကၤန္ကို မွန္ေတြ ကာထားေပမယ့္ ေျမေပၚက ဘူတာေတြမွာေတာ့ အဝါေရာင္စည္းတစ္ခုပဲ တားထားၿပီး စည္းကို ေက်ာ္ျပီး ရထားမေစာင့္ဖို႔ သတိေပးခ်က္ေတြ အသံလႊင့္ေနတတ္ပါတယ္။ အႏၱရယ္ အေတာ္မ်ားတာမို႔ လိုအပ္ရင္ ဝန္ထမ္းေတြ လာေရာက္ တားျမစ္ေလ့ ရိွပါတယ္။ သို႔တိုင္ေအာင္ အဲဒီေျမေပၚ ဘူတာေတြဟာ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ေသေၾကာင္းၾကံသူေတြအတြက္ ေနရာေကာင္းျဖစ္ေနဆဲပါ။ ရထားေပၚမွာေတာ့ ထုိင္ခံုေတြကို လက္ဝဲနဲ႔လက္ယာဘက္မွာ အလ်ားလိုက္စီထားပါတယ္။ မတ္တပ္ရပ္ လိုက္ပါသူေတြအတြက္ ရန္ကုန္က ဘတ္စ္ေတြမွာလိုပဲ လက္ကိုင္ကြင္းေတြ ရိွပါတယ္။ Public Transport ျဖစ္ေပမယ့္ စင္ကာပူထံုးစံအတုိင္း အျမဲသန္႔ရွင္းျပီး ေအးေနပါတယ္။ ရထားလမ္းနဲ႔ဆိုင္တဲ့ သတိေပးခ်က္ေတြ လႊင့္ေနတတ္ျပီး ဘူတာနားနီးလာရင္ ဘူတာနာမည္ကို ၂ ခါရြတ္ေပးပါတယ္။ တကယ္လို႔ Interchange ဆိုရင္လည္း ရထားေျပာင္းစီးဖို႔ သတိေပးတတ္ပါတယ္။ ရထားေပၚမွာ စီးပြားေရး ေၾကာ္ျငာ အနည္းငယ္နဲ႔အတူ MRT ေျမပံုေတြကိုလည္ အတြဲတိုင္းမွာ ေတြ႕ရမွာျဖစ္ပါတယ္။ လူေတြရဲ႕ အသက္နဲ႔ လံုျခံဳေရးကို ဦးစားေပးတဲ့ႏိုင္ငံျဖစ္တာမို႔ ရထားတြဲတိုင္းနဲ႔ ဘူတာေတြမွာ အေရးေပၚ ဆက္သြယ္ေရး Intercom နဲ႔ တယ္လီဖံုးေတြ ရိွပါတယ္။ ဘယ္လို ဆက္သြယ္ရမယ္ ဆိုတာကိုလည္း အျမဲသရုပ္ျပတဲ့ TV ေတြ ဘူတာစၾကၤန္တိုင္းမွာ ရိွေနပါတယ္။

ကားေတြကေတာ့ ေနထုိင္တဲ့ ဇံုအလုိုက္ နံပတ္ေတြနဲ႔ရိွပါတယ္။ အဓိကကားေျပးဆြဲေပးေနတဲ့ ကုမၸဏီ ၂ ခုရိွပါတယ္။ SMRT နဲ႔ SBS Transit ပါ။ SMRT က ႏွစ္စီးတြဲကားေတြနဲ႔ ေျပးဆြဲေလ့ရိွျပီး SBS ကေတာ့ ၂ ထပ္ကားၾကီးေတြ သံုးပါတယ္။ ရန္ကုန္မွာလိုပဲ လမ္းတစ္ေလွ်ာက္ ပတ္ျပီး ထြက္တဲ့ ဂိတ္မွာ ျပန္ဆံုးတဲ့ Loop ကားရိွသလို၊ ဒီဘက္ ဂိတ္ကေန ဂိတ္အဆံုးကို သြားတဲ့ကားေတြလည္း ရိွပါတယ္။ မွတ္တိုင္ေတြမွာ တားတဲ့လူရိွမွ ဒါမွမဟုတ္ ဆင္းမယ့္လူရိွမွပဲ ရပ္ပါတယ္။ စီးမယ့္လူကိုလည္း ေစာင့္ေနေလ့မရိွပါဘူး။ အတက္အဆင္းျပီးတာနဲ႔ ထြက္တာပါပဲ။ ကားေပၚတက္တဲ့အခါ MRT ဂိတ္မွာလိုပဲ EZ Link ကဒ္ေလးကို Sensor ေပၚတင္ေပးလိုက္ရပါတယ္။ ျပန္အဆင္းမွာလည္း တစ္ခါျပရပါတယ္။ က်သင့္ေငြကို ကဒ္ထဲကေန ႏႈတ္ယူထားထားလိုက္ပါတယ္။ ကဒ္ထဲမွာ ေငြမက်န္တဲ့အခါ ျပား ၉၀ ထည့္ျပီး စီးလို႔ရပါတယ္။ အေၾကြမပါတဲ့အခါ၊ က်ပ္ေစ့မပါတဲ့အခါ ေငြျပန္အမ္းတဲ့ အလုပ္ကို ကားေမာင္းသူ Bus Captain ေတြက မလုပ္ပါဘူး။ တံခါးအဖြင့္အပိတ္ေတြကိုေတာ့ ယာဥ္ေမာင္းေတြကပဲ လုပ္ေပးပါတယ္။ ကိုယ္ဆင္းခ်င္တဲ့ မွတ္တိုင္ေရာက္ရင္ေတာ့ ကားေပၚက အခ်က္ေပးခလုတ္ကို ႏွိပ္ရင္ ယာဥ္ေမာင္းက ရပ္ေပးမွာျဖစ္ပါတယ္။ ကားထြက္ျပီးမွ ႏွိပ္ရင္ေတာ့ ေနာက္မွတ္တိုင္မွာပဲ ဆင္းရပါလိမ့္မယ္။ ထူးျခားတာကေတာ့ ယာဥ္ေမာင္းအခ်ဳိ႕ဟာ လက္အိတ္ျဖဴေတြ စြပ္ထားတတ္တဲ့ အမ်ဳိးသမီးေတြ ျဖစ္ေနတာပါပဲ။ေနာက္ထပ္အသံုးမ်ားတဲ့ Service ကေတာ့ Taxi ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ Taxi ေတြကိုေတာ့ ျမန္မာေတြနဲ႔ ရင္းႏွီးျပီးျဖစ္တဲ့ Comfort, Silver Cab စတဲ့ ကုမၸဏီေတြက အဓိကေျပးဆြဲျပီး မာစီးဒီးစ္ေတြကို တကၠစီ လုပ္ထားတဲ့ Limocab လို ကုမၸဏီၾကီးေတြလည္း ရိွပါတယ္။ ပံုမွန္ကေတာ့ ဂ်ပန္လုပ္ Crown နဲ႔ Cedric ကားေတြ၊ ကိုရီးယားလုပ္ Hyundai ကားေတြ အသံုးမ်ားပါတယ္။ အျခားအမ်ဳိးအစားကေတာ့ အေတာ္ရွားပါတယ္။ တကၠစီေတြဟာ ခရီးသည္ပါသည္ျဖစ္ေစ၊ မပါသည္ျဖစ္ေစ အဲကြန္းဖြင့္ထားၾကပါတယ္။ ကားခဟာ မီတာနဲ႔ျဖစ္ျပီး သြားတဲ့ခရီးအကြာအေဝးနဲ႔လည္း ဆိုင္သလို သြားတဲ့အခ်ိန္၊ လမ္းေၾကးေပးရတဲ့ လမ္းကိုျဖတ္၊ မျဖတ္ စတာေတြနဲ႔လည္း ဆိုင္ပါတယ္။ ကားေပၚတက္ျပီး ခရီးစထြက္တာနဲ႔ SGD2.80 ေပးရျပီး က်န္တာကေတာ့ သြားတဲ့ခရီးကိုလုိက္ျပီး ေပးရမွာပါ။ ေစာင့္ရရင္လည္း ေငြေပးရပါတယ္။ ကုမၸဏီအၾကီးေတြက ကားေတြကိုစီးရင္ေတာ့ ေငြကို Nets, Credit Card စတာေတြနဲ႔လည္း ေပးလို႔ရပါတယ္။ကိုယ္ပိုင္ကားအမ်ားစုကေတာ့ ေခတ္မီ ေနာက္ဆံုးေပၚကားေတြ ျဖစ္ပါတယ္။ ကားေတြကို သက္ဆုိင္ရာ ကားကုမၸဏီေတြက တိုက္ရိုက္ ေရာင္းတာရိွသလို Agent ေတြကေနတဆင့္လည္း ဝယ္လို႔ရပါတယ္။ ကားဝယ္တဲ့အခါမွာ COE (Certificate of Entitlement)၊ အာမခံေၾကး၊ လမ္းခ၊ အင္ဂ်င္ခြန္စတာေတြ မေပးမေနရ ေပးရျပီး ကားခကိုေတာ့ အရစ္က် ေပးသြင္းႏိုင္ပါတယ္။ တခ်ဳိ႕ Installment Plan ေတြဟာ ၁၀ ႏွစ္အထိ ဆန္႔ထားလို႔ရပါတယ္။ စေန၊ တနဂၤေႏြနဲ႔ ၾကားရက္ညပိုင္းေတြပဲ ေမာင္းလို႔ရတဲ့ နံပတ္ အနီကားဆိုရင္ေတာ့ ေတာ္ေတာ္သက္သာတဲ့ ေစ်းႏႈန္းနဲ႔ရပါတယ္။ ဓါတ္ဆီကိုေတာ့ သြားရင္းလာရင္း ၾကံဳတဲ့ဆိုင္မွာ ထည့္လို႔ရပါတယ္။ စင္ကာပူမွာ ေစ်းၾကီးတယ္လို႔ ညည္းညဴၾကတဲ့အထဲမွာ ကားရပ္နားခနဲ႔ ရပ္နားဖို႔ ေနရာခက္ခဲတာက ထိပ္ဆံုးက ပါပါတယ္။ လမ္းအမ်ားစုက တစ္လမ္းေမာင္းေတြျဖစ္လို႔ သြားခ်င္တဲ့ခရီးကို ေကြ႕ပတ္သြားရေလ့ရိွပါတယ္။

ေနထိုင္မႈစနစ္
===============
စင္ကာပူရဲ႕ ေနထိုင္မႈစနစ္ကေတာ့ အေတာ္ပဲ ရိုးရွင္းျပီး customize လုပ္ခြင့္နည္းပါးတာကို ေတြ႕ရပါတယ္။ ေနရာတိုင္းမွာ ေတြ႕ရတတ္တဲ့ အစိုးရတိုက္ခန္း (HDB Flat) ေတြ၊ ရန္ကုန္က ကြန္ဒိုေတြေလာက္ မခမ္းနားတဲ့ အဆင့္ျမင့္တိုက္ခန္းကြန္ဒိုေတြနဲ႔ လံုးခ်င္းအိမ္ အနည္းအက်ဥ္းသာ ရိွပါတယ္။ အထပ္ျမင့္ျမင့္ေတြ ေဆာက္ထားေလ့ရိွတဲ့ HDB တိုက္ေတြတိုင္းမွာ ဓါတ္ေလွခါး၊ အမႈိက္သြန္တဲ့စနစ္၊ Cable TV စနစ္၊ Gas ပိုက္လို္င္း၊ ဖံုး၊ ေရပူေရေအးစနစ္ စတာေတြ အဆင္သင့္ပါတတ္ျပီး ေတာ္ေတာ္ေဟာင္းတဲ့ တိုက္အခ်ဳိ႕မွာသာ Gas ပိုက္လိုင္း မပါတာမ်ဳိး ရိွတတ္ပါတယ္။ ဓါတ္ေလွခါးဆိုလည္း အထပ္တိုင္းမွာ မရပ္တာမ်ဳိးရိွတတ္ပါတယ္။ က်န္တာေတြကေတာ့ တုိက္ခန္းမွန္ရင္ အျပည့္အစံု ပါတာေတြခ်ည္းပါပဲ။ အိပ္ခန္း ၂ ခန္း၊ ဧည့္ခန္း ၁ ခန္းပါတဲ့ တိုက္ခန္းေတြကို 2+1 လို႔ သံုးႏႈန္းၾကျပီး 3+1 ဆိုရင္ အိပ္ခန္း ၃ ခန္း၊ ဧည့္ခန္း ၁ ခန္းပါ။ ဒီေနရာမွာ တိုက္ခန္းနဲ႔ ပတ္သတ္ျပီး စင္ကာပူေရာက္ ျမန္မာေတြ အခန္းငွားၾကတာ၊ အတူစုေပါင္းေနၾကတာေလးေတြကို ေဖၚျပခ်င္ပါေသးတယ္။
အိမ္ငွားၾကတယ္ဆိုေပမယ့္ တကယ္ေတာ့ ေက်ာတခင္းစာ၊ လူတစ္ေယာက္စာကုိပဲ အဓိကငွါးၾကတာမ်ားပါတယ္။ အိမ္ငွားတဲ့အခါမွာ ကိုယ့္အလုပ္နဲ႔နီးတဲ့ေနရာကို အဓိက ဦးစားေပးရွာၾကရသလို ေစ်းႏႈန္းသက္သာတဲ့ အိမ္ခန္း၊ လူသိပ္မမ်ားတဲ့ အိမ္ခန္းကိုလည္း ေရြးရပါတယ္။ အိမ္ရွင္ စင္ကာပူလူမ်ဳိး၊ မေလးရွားလူမ်ဳိးတို႔နဲ႔ အတူေနရတဲ့ အခန္းေတြ ရိွသလို ျမန္မာအိမ္ရွင္နဲ႔ ေနရတဲ့ အိမ္ေတြလည္း ရိွပါတယ္။ အိမ္ရွင္ေတြက Master Bedroom လို႔ေခၚတဲ့ ေရခ်ဳိးခန္းတြဲပါတဲ့ အခန္းေတြမွာ ေနေလ့ရိွျပီး အိမ္ငွါးေတြကေတာ့ သာမန္အခန္းေတြမွာ ၂ ေယာက္တစ္ခန္း၊ ၃ ေယာက္တစ္ခန္း စသည္ျဖင့္ေနၾကပါတယ္။ တခ်ဳိ႕ျမန္မာေတြကေတာ့ အိမ္ရွင္ဆီကေန တစ္အိမ္လံုးငွါးျပီး အခန္းေလးေတြကို ျပန္ငွါးတတ္ၾကပါတယ္။ အဲဒီလူမ်ဳိးကို သူၾကီးလို႔ ေခၚၾကျပီး သူက အိမ္လခ၊ ေရဖိုး၊ မီးဖိုး စတာေတြေကာက္ခံ စုေဆာင္းေပးရေလ့ရိွပါတယ္။ ရံဖန္ရံခါ အိမ္ငွါးခ်င္းတက္တဲ့ ျပႆနာေတြကိုလည္း ရွင္းေပးရတတ္ပါတယ္။

အိမ္ခန္းေတြက ေနရာလိုက္ျပီး ေစ်းအေျပာင္းအလဲ ရိွပါတယ္။ အဓိကကေတာ့ ျမိဳ႕ထဲနဲ႔ နီးတဲ့ေနရာ၊ ဘူတာနဲ႔ နီးတဲ့ေနရာဆို အိမ္ေစ်းေတြ ေကာင္းပါတယ္။ တစ္အိမ္လံုးငွါးရင္ SGD1800~2300 ၾကားေလာက္ေပးရတတ္ျပီး အိမ္ေကာင္းရင္၊ ေနရာေကာင္းရင္ ပိုမ်ားတတ္ပါတယ္။ ၂ ေယာက္တြဲေနရမယ့္ အခန္းငယ္တစ္ခန္းစီအတြက္ တစ္ေယာက္ကို ၂၈၀-၃၇၀ ေလာက္ေပးရတတ္ပါတယ္။ စေဖၚတစ္လစာလည္း ေပးရပါတယ္။ PUB လို႔ေခၚတဲ့ ေရခြန္၊မီးခြန္၊ဂက္စ္ခြန္ကေတာ့ အိမ္ရွင္ အေနအထားကို လိုက္ျပီး တခါတေလ အျပီးအစီးပါတတ္ျပီး တခါတေလေတာ့ ထပ္ေဆာင္းေပးရတတ္ပါတယ္။ Internet ကေတာ့ Optional သေဘာမ်ဳိးျဖစ္ျပီး သံုးမယ္ဆို SGD20 ေလာက္ ထပ္ေပးရတတ္ပါတယ္။ ျမန္မာေတြကေတာ့ Boonlay, Jurong East, Clementi, Woodlands, Ang Mo Kio, Toa Payoh, Eunos, Serangoon, Senkeng, Tampines စတဲ့ အရပ္ေတြမွာ အေနမ်ားပါတယ္။ ပံုမွန္ HDB အခန္းအေတာ္မ်ားမ်ားကေတာ့ အခန္းအေနအထား မဆိုးလွပါဘူး။ သိပ္မက်ဥ္းသလို၊ က်ုယ္လွတယ္လို႔လည္း မဟုတ္ပါဘူး။ အိမ္ေတြရဲ႕ အခင္းက ေက်ာက္ျပားခင္းေတြ ျဖစ္ပါတယ္။ အခန္းငွါးတဲ့အခါ ပံုမွန္အားျဖင့္ ကုတင္၊ ေမြ႕ယာ၊ ပန္ကာ၊ အဝတ္ဘီရိုနဲ႔ စာၾကည့္စားပြဲေလာက္ေတာ့ ပါပါတယ္။ တအိမ္လံုးငွါးတယ္ဆိုရင္ေတာ့ ဧည့္ခန္းအေဆာင္အေယာင္ေတြနဲ႔ တီဗြီ၊ ေရခဲေသတၱာ၊ အဝတ္ေလွ်ာ္စက္တို႔ တြဲပါရပါတယ္။ အခန္းတစ္ခန္းကို ၂ ေယာက္တြဲေနၾကမယ္ဆိုရင္ ခ်က္ျပဳတ္ခြင့္ရမရ၊ ေဆးလိပ္ေသာက္ခြင့္၊ ဧည့္သည္လာခြင့္ စတာေတြကို ရွင္းရွင္းလင္းလင္း ေမးထားသင့္ပါတယ္။ အရင္က ေယာက်္ားေလးေတြခ်ည္းပဲေနၾက၊ မိန္းကေလးေတြခ်ည္းပဲ ေနၾကေပမယ့္ ခုေနာက္ပိုင္းမွာေတာ့ 2+1 အိမ္မွာ ေယာက်္ားေလးေတြက တစ္ခန္း၊ မိန္းကေလးေတြက တစ္ခန္းစုေနတာမ်ဳိးေတြ ရိွလာပါတယ္။ စင္ကာပူေရာက္ ျမန္မာအမ်ားစုဟာ အလုပ္နဲ႔ေက်ာင္းကို အခ်ိန္ျပည့္နီးပါး အခ်ိန္ေပးေနရလို႔ အိမ္ျပန္ေရာက္တဲ့အခါ အိပ္ရံုေလာက္ပဲ အသံုးခ်ရတတ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ေယာက်္ားတစ္ခန္း၊ မိန္းမတစ္ခန္းေနလည္း ျပႆနာမရိွလွဘူးလို႔ ေတြးလာၾကတာလည္း ျဖစ္ပါတယ္။ အိမ္ခန္းလိုခ်င္တဲ့အခါ အခ်င္းခ်င္း နီးစပ္ရာေမးၾကသလို ပင္နီစူလာပလာဇာက သေျပႏုဆိုင္ (ေဒၚသန္းသန္းႏုဆိုင္၊ ၅ လႊာ)လို၊ Clementi က ေကာင္းစံုလို ဆိုင္ေတြမွာ အခန္းလိုခ်င္တဲ့ လူေတြနဲ႔ အခန္းလြတ္ရိွတဲ့လူေတြ သတင္းေပးတဲ့ စာအုပ္ေလးေတြ ရိွပါတယ္။ အဲဒီမွာ သြားရွာျပီး ဖံုးကိုဆက္ေမး၊ အိမ္သြားၾကည့္နဲ႔ အဆင္ေျပတတ္ၾကပါတယ္။ အခုေနာက္ပိုင္းမွာေတာ့ Online မွာ Website ေတြတင္ျပီးလည္း အခမဲ့ ကူညီၾကပါတယ္။
ျမန္မာအမ်ားစုကေတာ့ အထက္မွာေရးခဲ့တဲ့အတိုင္း HDB အခန္းေတြမွာသာ ေနေလ့ရိွျပီး JTC လို႔ေခၚတဲ့ နည္းနည္းေစ်းသက္သာတဲ့ အခန္းေတြမွာလည္း ေနေလ့ရိွပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ကြန္ဒိုေတြမွာေတာ့ ေနခဲလွပါတယ္။ အခန္းခေစ်းၾကီးသလို ကြန္ဒိုအမ်ားစုဟာ ဘူတာနဲ႔ အေတာ္ေလးလွမ္းတဲ့ေနရာေတြမွာ တိတ္တိတ္ဆိတ္ဆိတ္ ရိွတတ္လို႔ပါပဲ။ ကြန္ဒိုမွာေနသူေတြအေနနဲ႔ေတာ့ ေရကူးကန္၊ အားကစားခမ္းမ စတဲ့ အထူးခံစားခြင့္ေတြကိုလည္း ရႏိုင္မွာျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ Public Transport လို႔ေခၚတဲ့ ရထား၊ ဘတ္စ္ကားေတြကို အားကိုးေနရသူေတြ မ်ားေနဆဲျဖစ္လို႔ HDB ဒါမွမဟုတ္ JTC အခန္းေတြကသာ အဆင္ေျပတတ္ေၾကာင္း ေဖၚျပလိုက္ရပါတယ္။

ပညာေရးစနစ္
===============
စင္ကာပူရဲ႕ အေျခခံပညာအဆင့္ကို Primary နဲ႔ Secondary ဆိုျပီး အဓိက ၂ ပိုင္းခဲြထားပါတယ္။ Primary ဟာ မတက္မေနရ ၆ ႏွစ္တက္ရမွာျဖစ္ျပီး ပထမ ၄ ႏွစ္ကို Foundation (အေျခခံအဆင့္) လို႔ သတ္မွတ္ပါတယ္။ အဲဒီ ၄ ႏွစ္အတြင္းမွာ အဂၤလိပ္စာ၊ မိခင္ဘာသာစကား (တရုတ္၊ မေလး၊ တမီးလ္) နဲ႔ သခၤ်ာတို႔ကို အဓိကထားျပီး သင္ၾကားပါတယ္။ အျခားဘာသာရပ္ေတြအေနနဲ႔ စာရိတၱ၊ က်န္းမာေရး၊ လူမႈဆက္ဆံေရး၊ အားကစား စတဲ့ ကေလးငယ္ေတြ သိထားသင့္တဲ့ အေျခခံဘာသာရပ္ေတြကို သင္ၾကားေပးပါတယ္။ သိပၸံဘာသာရပ္ေတြကိုေတာ့ P3 လို႔ေခၚတဲ့ တတိယႏွစ္ကစျပီး သင္ေပးပါတယ္။ Primary ၆ ႏွစ္ရဲ႕ ေနာက္ဆံုး ၂ ႏွစ္ကိုေတာ့ Orientation (Secondary အတြက္ မိတ္ဆက္အဆင့္) လို႔သတ္မွတ္ပါတယ္။ ဒီေနရာမွာ တစ္ခုေျပာစရာရိွတာက ပထမ ၄ ႏွစ္ျပီးရင္ ေက်ာင္းသားေတြရဲ႕ စြမ္းေဆာင္မႈကို ၾကည့္ျပီး သင့္ေတာ္တဲ့ အတန္းေတြ ထပ္မံခြဲျခားလိုက္ျပီး လက္က်န္ ၂ ႏွစ္မွာ သင္ရိုးလည္း နည္းနည္းကြာသြားတာကို ေတြ႔ရပါတယ္။ EM1, EM2 နဲ႔ EM3 (English and Mother Tongue at 1st, 2nd and 3rd language) ဆိုျပီး အဆင့္ ၃ ခုခြဲျပီး သင္ၾကားေပးပါတယ္။ ဒီ Primary ကေလးေတြရဲ႕ ေနာက္ဆံုးစာေမးပြဲၾကီးကေတာ့ PSLE လို႔ အတုိေကာက္ေခၚတဲ့ Primary School Leaving Examination ပဲျဖစ္ပါတယ္။ ဒီစာေမးပြဲက ရလဒ္ကိုအေျခခံျပီး ကေလးေတြဟာ Secondary မွာ မတူညီတဲ့ သင္ရိုးေတြကို သင္ၾကားရမွာျဖစ္လို႔ ဒီစာေမးပြဲဟာ အလြန္ပဲ အေရးၾကီးလွပါတယ္။

Primary မွာ ၆ ႏွစ္သင္ၾကားျပီးလို႔ စာေမးပြဲၾကီးျပီးတဲ့အခါမွာ Secondary ကို တက္ေရာက္ခြင့္ရၾကပါတယ္။ အေျခခံအားျဖင့္ Secondary ကို Express (အထူးတန္း) ၊ Normal (Academic) (သာမန္ပညာေရး) နဲ႔ Normal (Technical) (သာမန္အသက္ေမြးဝမ္းေက်ာင္း) ဆိုျပီး ၃ ခုခြဲထားပါတယ္။ ဒီ ၃ ခုအျပင္ Special ဆိုတဲ့အတန္းတစ္ခုလည္း ရိွပါေသးတယ္။ Special နဲ႔ Express ရဲ႕ အဓိကကြာျခားခ်က္က မိခင္ဘာသာစကားကို ပံုမွန္ပဲသင္မလား၊ အဆင့္ျမင့္သင္မလားဆိုတာပဲကြာလို႔ အေသးစိတ္မရွင္းျပေတာ့ပါဘူး။ စင္ကာပူ ပညာေရးကို ေလ့လာမယ္ဆိုရင္ ဒီ Secondary အဆင့္ဟာ အရႈပ္ေထြးဆံုးလို႔ ေျပာလို႔ရပါတယ္။ ပထမဆံုး Express ကိုရွင္းျပပါမယ္။
Express အတန္းကို တက္ခြင့္ရသူေတြဟာ PSLE မွာ အမွတ္အေကာင္းဆံုးနဲ႔ ေအာင္ၾကတဲ့ ကေလးေတြျဖစ္ပါတယ္။ 

Secondary (Express) ကို ၄ ႏွစ္တက္ရျပီး ေနာက္ဆံုးအတန္းတင္စာေမးပြဲကေတာ့ GCE 'O' Level စာေမးပြဲပဲျဖစ္ပါတယ္။ မသင္မေနရဘာသာေတြကေတာ့ အဂၤလိပ္စာ၊ သခ်ာၤနဲ႔ မိခင္ဘာသာစကားတို႔ပဲျဖစ္ပါတယ္။ တကယ္လို႔ မိခင္ဘာသာစကားကို အဆင့္ျမင့္ (Higher Mother Tongue) မဟုတ္ဘဲ သာမန္ပဲသင္ယူခဲ့မယ္ဆိုရင္ GCE 'O' Level ျပီးတဲ့အခါ Polytechnic ဒါမွမဟုတ္ Junior College တို႔မွာ မိခင္ဘာသာစကား တစ္ႏွစ္ထက္တက္ရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ Secondary ေက်ာင္းသားေတြဟာ မသင္မေနရဘာသာေတြအျပင္ သိပၸံဘာသာတြဲကိုလည္း တက္ၾကေလ့ရိွပါတယ္။

ေနာက္ထပ္ Secondary တစ္မ်ဳိးကေတာ့ Normal (Academic) ပဲျဖစ္ပါတယ္။ ဒီအတန္းကို တက္ၾကတဲ့ ေက်ာင္းသားေတြဟာ Express ေက်ာင္းသားေတြေလာက္ အမွတ္မေကာင္းခဲ့သူေတြ ျဖစ္ပါတယ္။ Normal (Academic) ကိုလည္း ၄ ႏွစ္တက္ရျပီး ဒီအဆင့္ရဲ႕ ေနာက္ဆံုးစာေမးပြဲၾကီးကေတာ့ GCE 'N' Level ျဖစ္ပါတယ္။ တကယ္လို႔ 'N' Level မွာ အမွတ္ေကာင္းတယ္ဆိုရင္ေတာ့ 'O' Level ကို တက္ခြင့္ရိွပါတယ္။ (ဒါေၾကာင့္ တခ်ဳိ႕က ၅ ႏွစ္တက္ရတယ္လို႔ 'O' Level အထိမွန္းျပီး ေျပာၾကပါတယ္) အမွတ္မမီရင္ေတာ့ ITE လို႔ေခၚတဲ့ အစိုးရအသိအမွတ္ျပဳ နည္းပညာေအာင္လက္မွတ္တန္းေတြကို တက္ရမွာျဖစ္ပါတယ္။

ေနာက္ဆံုး Secondary တစ္မ်ဳိးကေတာ့ Normal (Technical) ပဲျဖစ္ပါတယ္။ ဒီမွာလည္း ၄ ႏွစ္တက္ရျပီး ေနာက္ဆံုးစာေမးပြဲၾကီးက GCE 'N' Level ပဲျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဒီလိုင္းကေအာင္လာတဲ့ ေက်ာင္းသားေတြဟာ 'O' Level ေျဖဆိုခြင့္မရိွဘဲ ITE ကိုသာ တက္ရပါတယ္။ Normal (Academic) နဲ႔ Normal (Technical) တို႔ဟာ 'N' Level ေျဖတာခ်င္းတူေပမယ့္ သင္ရိုးေတြမတူပါဘူး။ Academic မွာ ပညာေရးနဲ႔ ဘာသာရပ္ဆိုင္ရာေတြကို ဦးစားေပးသင္ၾကားေလ့ရိွျပီး Technical မွာ အသက္ေမြးဝမ္းေက်ာင္းကို အေထာက္အကူျပဳမယ့္ ဘာသာရပ္ေတြမ်ားပါတယ္။ Secondary ၃ မ်ဳိးမွာ ထူးခၽြန္ရင္ ထူးခၽြန္သလို အတန္း ကူးေျပာင္းတက္ခြင့္ရိွပါတယ္။

Secondary ေက်ာင္းသားေတြဟာ သူတို႔ရဲ႕ GCE 'O' ဒါမွမဟုတ္ 'N' Level အမွတ္ေပၚမူတည္ျပီး Poly တက္မယ္၊ JC တက္မယ္၊ ဒါမွမဟုတ္ GCE 'A' Level ဆက္တက္မယ္ဆိုတာ ဆံုးျဖတ္ရပါတယ္။ ဒီေနရာမွာ အမွတ္ေပးပံုစံေလးကိုလည္း တင္ျပခ်င္ပါတယ္။ စင္ကာပူရဲ႕ GCE စာေမးပြဲေတြဟာ အဂၤလန္ႏိုင္ငံက Cambridge University နဲ႔ ပူးေပါင္းက်င္းပတာ ျဖစ္ပါတယ္။ စင္ကာပူလို ႏိုင္ငံအေျခအေနနဲ႔ အေျဖလႊာေတြကို ျပည္တြင္းမွာပဲ အမွတ္ျခစ္ႏိုင္ေပမယ့္ ဘာသာအမ်ားစုကို အဂၤလန္ပို႔ျပီး မိခင္တကၠသိုလ္ၾကီးမွာ ျခစ္ေစပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ စာေမးပြဲေအာင္သူေတြဟာ အလြန္ပဲ ဂုဏ္ယူၾကပါတယ္။ အမွတ္ေပးစနစ္ကေတာ့ ေအာက္ပါအတိုင္းပဲျဖစ္ပါတယ္။

A1/A2 (Distinction)
B3/B4 (Merit)
C5/C6 (Credit/Pass)
D7 (Sub-Pass/fail, that is, passing at a lower standard in the exam or fail)
E8/F9 (Fail)

A,B,C ေတြရဲ႕ ေနာက္က ၁၊၂၊၃ ေတြဟာ သူတို႔ရဲ႕ အမွတ္ေတြျဖစ္ပါတယ္။ GCE စာေမးပြဲေတြျပီးလို႔ Post-Secondary ေက်ာင္းေတြ (ဥပမာ။ Poly) တက္မယ္ဆိုရင္ L1R5 ဒါမွမဟုတ္ L1R4 စသည္ျဖင့္သတ္မွတ္ျပီး ေတာင္းပါတယ္။ L ဆိုတာက ဘာသာစကား (အဂၤလိပ္ သို႔မဟုတ္ အျခားမိခင္ဘာသာစကား) ျဖစ္ျပီး R ကေတာ့ သက္ဆိုင္ရာ အျခားအေကာင္းဆံုး ဘာသာရပ္မ်ားျဖစ္ပါတယ္။ တစ္ခု သိထားရမွာက အမွတ္ေပါင္းနည္းေလ၊ ေကာင္းေလျဖစ္ပါတယ္။ ဥပမာ L1R4 ကို ၁၈ ေတာင္းတယ္ဆိုရင္ ဘာသာစကားနဲ႔ အျခား ဆက္စပ္ဘာသာေတြထဲက အေကာင္းဆံုး ၄ ခုေပါင္းဟာ ၁၈ မွတ္ထက္ေက်ာ္လို႔မရပါဘူး။ အမ်ားဆံုး ၁၈ ျဖစ္ရမယ္လို႔ဆုိလုိပါတယ္။ စာေမးပြဲေတြကို အစိုးရေက်ာင္းသားအေနနဲ႔ တစ္ၾကိမ္သာ ေျဖခြင့္ရိွျပီး အမွတ္မေကာင္းလို႔ ေနာက္တစ္ၾကိမ္ေျဖခြင့္မရပါဘူး။ ေနာက္တစ္ၾကိမ္ေျဖခ်င္သူေတြ၊ စာေမးပြဲ ၂ ခုခြဲေျဖခ်င္သူေတြကေတာ့ အျပင္ပုဂၢလိက ေက်ာင္းေတြမွာ တက္ျပီး Private Candidate အေနနဲ႔ ေျဖခြင့္ရိွပါတယ္။ အဲဒီကအမွတ္ကိုလည္း အစိုးရေက်ာင္းက အမွတ္လိုပဲ အသံုးခ်ႏိုင္ပါတယ္။
ျမန္မာေတြနဲ႔ မစိမ္းလွတဲ့ Polytechnic ေတြ၊ Junior College ေတြ စတာေတြကို Post-Secondary လို႔ေခၚပါတယ္။ တကၠသိုလ္မတက္ခင္ တက္ၾကရတာပါ။ ျမန္မာ့ပညာေရးနဲ႔ အဓိကကြာဟေနတဲ့ အဆင့္တစ္ဆင့္ျဖစ္ပါတယ္။ ျမန္မာျပည္မွာေတာ့ ဆယ္တန္းေအာင္ရင္ တကၠသိုလ္တက္ခြင့္ရပါတယ္။ Y.T.U (ယခင္ Y.I.T ) ကို တက္ခ်င္ရင္ေတာ့ G.T.C (ယခင္ G.T.I) က တဆင့္ဝင္ရတာမ်ဳိးေတာ့ ရိွတတ္ပါတယ္။ GCE 'O' Level မွာ Poly ဝင္ခြင့္အတြက္ သက္ဆိုင္ရာ ဘာသာရပ္တစ္ခုခ်င္းစီမွာ လိုအပ္တဲ့ အမွတ္ေတြရရင္ ၃ ႏွစ္တက္ရတဲ့ Poly Diploma Course ကို တက္ခြင့္ရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ျမန္မာေတြ သိၾကတဲ့အတိုင္း စင္ကာပူမွာ Poly ၅ ေက်ာင္းရိွျပီး Republic Poly ကေတာ့ ေနာက္ဆံုးဖြင့္လွစ္လိုက္တဲ့ ေက်ာင္းပဲျဖစ္ပါတယ္။ Poly ေတြမွာ ယခင္က Engineering ေတြကိုပဲ အဓိကထားသင္ၾကားခဲ့ၾကေပမယ့္ ခုေတာ့ Business, Art စတဲ့ ဘာသာရပ္ေတြကိုလည္း ကမာၻ႔အဆင့္မီ သင္ၾကားေပးေနျပီျဖစ္ပါတယ္။ Poly သင္ရိုးညႊန္းတမ္းေတြဟာ 'O' Level နဲ႔ 'A' Level ကို အေျခခံထားတာျဖစ္ပါတယ္။
'O' Level ေအာင္ျပီးသူေတြအတြက္ အျခားနည္းလမ္းတစ္ခုကေတာ့ Junior College နဲ႔ Centralised Institute မွာ တက္ေရာက္သင္ၾကားျခင္းပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ JC ဝင္ခြင့္ရဖို႔အတြက္ L1R5 အမွတ္ ၂၀ နဲ႔ေအာက္ရဖို႔လိုျပီး CI ဆိုရင္ L1R4 အမွတ္ ၂၀ နဲ႔ေအာက္ရဖို႔လိုပါတယ္။ အဲဒီ ေက်ာင္းေတြမွာေတာ့ GCE 'A' နဲ႔ ညီမွ်တဲ့ ပညာေရးကို ၂ ႏွစ္ၾကာသင္ၾကားပါတယ္။ ေနာက္ဆံုး စာေမးပြဲၾကီးကေတာ့ Cambridge ကစစ္တဲ့ GCE 'A' Level ပဲျဖစ္ပါတယ္။
'A' Level ဒါမွမဟုတ္ Poly ျပီးသူေတြဟာ တကၠသိုလ္ဝင္ခြင့္ ေလွ်ာက္ထားႏိုင္ၾကပါတယ္။ စင္ကာပူမွာ အဓိက တကၠသိုလ္ၾကီး ၄ ခုရိွျပီး ၂ ခုက အစိုးရပိုင္ျဖစ္ျပီး ၂ ခုက ပုဂၢလိကပိုင္ျဖစ္ပါတယ္။ အစိုးရပိုင္ တကၠသိုလ္ၾကီး ၂ ခုျဖစ္တဲ့ National University of Singapore (NUS) နဲ႔ Nanyang Technological University (NTU) တို႔ဟာ နာမည္ၾကီးသေလာက္ အဆင့္အတန္း၊ သင္ရိုး၊ ေက်ာင္းအေဆာက္အဦး၊ ဆရာ၊ ဆရာမေတြရဲ႕ အရည္အေသြးေတြဟာလည္း ကမာၻ႔အဆင့္မွာ ရိွပါတယ္။ ေက်ာင္းတစ္ေက်ာင္းစီကုိ တစ္ႏွစ္ ေက်ာင္းသားအင္အား ၂ ေသာင္းေလာက္ လက္ခံသင္ၾကားေပးေနျပီး ေဒါက္တာဘြဲ႔အထိ သင္ၾကားႏိုင္ပါတယ္။ Resarch & Development အတြက္လည္း အမ်ားၾကီး စီမံေပးထားပါတယ္။ NUS ဆိုရင္ ကမာၻ႔အေကာင္းဆံုး တကၠသိုလ္ ၅၀ စာရင္းဝင္တယ္လို႔ စစ္တမ္းတစ္ခုက ဆိုပါတယ္။ ဂုဏ္ယူစရာေကာင္းတာက အဲဒီလို တကၠသိုလ္ၾကီးေတြမွာ ျမန္မာအေျမာက္အျမားဟာ ဘဲြ႔အမ်ဳိးမ်ဳိးကို ဆြတ္ခူးခဲ့ၾကျပီးသလို ဆက္လက္သင္ယူေနၾကတုန္း ျဖစ္ေနတာပါပဲ။ စင္ကာပူ တကၠသိုလ္ၾကီး ၄ ခု အနက္က ပုဂၢလိကပိုင္ ၂ ခုကေတာ့ Singapore Management University (SMU) နဲ႔ Singapore Institute of Management (UniSIM) တို႔ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ SMU ကို ၂၀၀၀ ျပည့္ႏွစ္မွာ ဖြင့္လွစ္ခဲ့ျပီး ပုဂၢလိက ပိုင္ဆိုေပမယ့္ အစိုးရက ေငြေၾကးအလံုးအရင္း ေထာက္ပံ့ေပးထားျပီး အဆင့္မီတကၠသိုလ္ျဖစ္ေစပါတယ္။ UniSIM ကေတာ့ Adult Learner လို႔ေခၚတဲ့ လုပ္ငန္းအေတြ႔အၾကံဳရိွျပီးသူ၊ ေက်ာင္းသားအရြယ္ကို လြန္လာသူေတြကိုသာလက္ခံပါတယ္။
အထက္မွာ ေဖာ္ျပထားတာေတြကေတာ့ အစိုးရရဲ႕ အေျခခံပညာကေန ဘြဲ႔ရတဲ့အထိပညာသင္ၾကားေရး လမ္းေၾကာင္းပဲျဖစ္ပါတယ္။ တခ်ိန္တည္းမွာပဲ ႏိုင္ငံျခားတကၠသိုလ္ေတြရဲ႕ ႏိုင္ငံျခားေက်ာင္းခြဲေတြ၊ ပုဂၢလိကေက်ာင္းနဲ႔ အကယ္ဒမီေတြလည္း အမ်ားအျပားရိွပါတယ္။ MDIS, BMC, TMC, SAA, Kaplan စတဲ့ေက်ာင္းေတြဆို ျမန္မာေတြနဲ႔ ရင္းႏွီးတဲ့ ပုဂၢလိကေက်ာင္းေတြပဲျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီေက်ာင္းေတြမွာလည္း ႏိုင္ငံတကာ အသိအမွတ္ျပဳ လက္မွတ္ေတြ ရႏိုင္ပါတယ္။ ပုဂၢလိကေက်ာင္းေတြအေနနဲ႔ Course တစ္ခုကို သင္ၾကားေပးခ်င္တယ္ဆိုရင္ MOE လို႔ေခၚတဲ့ ပညာေရးဝန္ၾကီးဌာနရဲ႕ အသိအမွတ္ျပဳ လက္မွတ္လိုပါတယ္။ Diploma ပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ၂ ရက္ေလာက္ပဲ တက္ရတဲ့ ရက္တုိသင္တန္းေလးျဖစ္ျဖစ္ MOE မွာ မွတ္ပံုတင္ရပါတယ္။ အဲဒီအခ်က္ကလည္း စင္ကာပူပညာေရး အဆင့္အတန္းကို အက်မရိွေအာင္ ထိန္းထားေစပါတယ္။
ေနာက္ထပ္ေဖာ္ျပခ်င္တာကေတာ့ ျမန္မာေတြအေနနဲ႔ စင္ကာပူေက်ာင္းေတြကို ဘယ္လိုတက္ေရာက္ႏိုင္တယ္ဆိုတာပါပဲ။ အရင္က ျမန္မာေတြဟာ Poly တက္ဖို႔သာ အဓိက အာရံုစိုက္ေနခဲ့ၾကေပမယ့္ ၁၉၉၀ ျပည့္ႏွစ္မ်ားရဲ႕ ေႏွာင္းပိုင္းကစလို႔ Secondary ေက်ာင္းေတြ၊ တကၠသိုလ္ေတြနဲ႔ အျပင္ပုဂၢလိကေက်ာင္းေတြမွာလည္း ပညာသင္ၾကားလာၾကပါတယ္။ ေငြေၾကးတတ္ႏိုင္သူေတြ၊ လူခံေကာင္းေကာင္းရိွသူေတြက ကေလးငယ္ေတြကို Secondary က စျပီး စင္ကာပူပညာေရးနဲ႔ ရင္းႏွီးေစခဲ့ၾကပါတယ္။ တကယ္လို႔ ကေလးငယ္ေတြကို Primary ဒါမွမဟုတ္ Secondary ေက်ာင္းလာတက္ေစခ်င္တယ္ဆိုရင္ ျပည္တြင္းေအာင္လက္မွတ္ေတြနဲ႔တကြ လိုအပ္တဲ့ စာရြက္စာတမ္းေတြကို ေက်ာင္းကို တင္ျပရပါတယ္။ ေက်ာင္းကလက္ခံတဲ့အခါမွာ အဂၤလိပ္စာနဲ႔ သခ်ၤာကို ဝင္ခြင့္ေျဖရပါတယ္။ (တခ်ဳိ႕ေက်ာင္းေတြကေတာ့ သိပၸံဘာသာတြဲကိုလည္း ေျဖခိုင္းပါတယ္) အဲဒီအေျဖေပၚမူတည္ျပီး ဘယ္အဆင့္က စတက္ရမယ္ဆိုတာ ဆံုးျဖတ္ပါတယ္။ အဲဒီေနာက္ေတာ့ Student Pass ေလွ်ာက္ထားေပးပါတယ္။ အဲဒီေနာက္မွာေတာ့ စင္ကာပူ ပညာေရးေရစီးေၾကာင္းတေလွ်ာက္ တဆင့္ျပီး တဆင့္တက္သြားရံုပါပဲ။
Poly တက္ခ်င္သူေတြအတြက္ကေတာ့ လမ္းရိုးၾကီးေတြဟာ အလုပ္ျဖစ္ဆဲလို႔ ဆိုရမွာပါ။ ျမန္မာျပည္က Poly အသိအမွတ္ျပဳ Agent ေတြကေန တဆင့္ ဝင္ခြင့္ေျဖျပီး တက္ေရာက္ခြင့္ရၾကတာဟာ အသံုးဝင္ေနဆဲပဲျဖစ္ပါတယ္။ ကုန္က်စရိတ္ပိုမ်ားတယ္ဆိုေပမယ့္ အစစအရာရာ စီစဥ္သင္ျပေပးလို႔ စင္ကာပူနဲ႔ စိမ္းေသးရင္ အဲဒီနည္းလမ္းက အလြယ္ဆံုးပါပဲ။ ေနာက္တမ်ဳိးကေတာ့ Online ကေနေလွ်ာက္လႊာတင္၊ ေက်ာင္းကလက္ခံရင္ စင္ကာပူမွာ ဝင္ခြင့္လာေျဖလုိ႔ရပါတယ္။ ဝင္ခြင့္ရဖို႔အတြက္ ဆယ္တန္းမွာ အဂၤလိပ္စာ၊ သခၤ်ာနဲ႔ သိပၸံေတြမွာ အမွတ္ေကာင္းဖို႔ လိုပါတယ္။ ဝင္ခြင့္ရတဲ့အခါမွာလည္း အစိုးရ ပညာသင္စရိတ္ေထာက္ပံ့တဲ့အတြက္ ရာခိုင္ႏႈန္းအနည္းငယ္ကိုသာ ေက်ာင္းသားကေပးရပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ အဲဒီအနည္းငယ္ဟာ မိဘေတြအတြက္ မနည္းလွေသးပါဘူး။ ေထာက္ပံ့ေၾကးယူသူေတြဟာ Poly ျပီးတဲ့အခါ စင္ကာပူမွာ ၃ ႏွစ္ျပန္အလုပ္လုပ္ေပးပါမယ္ဆိုတဲ့ သေဘာတူညီခ်က္ကို လက္မွတ္ထုိးရပါတယ္။ အလုပ္စဝင္တာနဲ႔ ေက်ာင္းကေန PR ေလွ်ာက္ထားခြင့္ေပးပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ Poly လမ္းေၾကာင္းဟာ ေျဖာင့္ျဖဴးဆဲပဲလို႔ ဆိုလို႔ရပါတယ္။
Poly အျပင္ အစိုးရေက်ာင္းတက္ခ်င္သူေတြ အေနနဲ႔ မာစတာနဲ႔ ဘြဲ႔လြန္ဒီပလိုမာတန္းေတြ ရိွပါေသးတယ္။ ထင္ရွားတဲ့ ေက်ာင္း ၂ ခုကေတာ့ ISS လို႔ေခၚတဲ့ NUS လက္ေအာက္ခံ IT Diploma တန္းနဲ႔ NTU က မာစတာဘြဲ႔တန္းေတြပဲျဖစ္ပါတယ္။ ISS ကို Internet ကေန တိုက္ရုိက္ေလွ်ာက္ထားႏိုင္ျပီး ေရးေျဖဝင္ခြင့္စာေမးပြဲနဲ႔ လူေတြ႔ သုိ႔မဟုတ္ ဖံုးအင္တာဗ်ဴးေျဖရပါတယ္။ သင္တန္းကာလတစ္ႏွစ္ျဖစ္ျပီး Poly လိုပဲ ေက်ာင္းျပီးတဲ့အခါ PR ေလ်ာက္ဖို႔ offer letter ရပါတယ္။ NTU က ေပးတဲ့ မာစတာဘြဲ႔ သင္တန္းေတြမွာ IT နဲ႔ ဆက္စပ္ေနတဲ့ ဘာသာခြဲေပါင္းမ်ားစြာအျပင္ အင္ဂ်င္နီယာ၊ ဒီဇိုင္းနဲ႔ သိပၸံဘာသာရပ္မ်ားစြာကို ေလွ်ာက္ထားႏိုင္ပါတယ္။ အစိုးရက ဘဏ္ေတြနဲ႔ ခ်ိတ္ဆက္ျပီး ေခ်းေငြ ေပးတဲ့အတြက္ အဆင္ေျပပါတယ္။ အစိုးရေက်ာင္းေတြျဖစ္တဲ့အတြက္ Student Pass အတြက္ ပူစရာမလိုပါဘူး။ ပူစရာလိုတာက ပုဂၢလိကေက်ာင္းေတြမွာျဖစ္ပါတယ္။
ပုဂၢလိကေက်ာင္းေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားဟာ အစိုးရရဲ႕ ႏိုင္ငံတကာေက်ာင္းသားလက္ခံခြင့္ကို ရထားျပီးျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အေျခအေနအမ်ဳိးမ်ဳိးရိွတာကို သတိျပဳသင့္ပါတယ္။ အဓိကက Security Deposit လို႔ေခၚတဲ့ စင္ကာပူအစိုးရကို ေပးထားရတဲ့ အာမခံေၾကးကိစၥပဲျဖစ္ပါတယ္။ စင္ကာပူမွာ Singapore Quality Class (SQC) လက္မွတ္ကို အစိုးရအသိအမွတ္ျပဳ အဆင့္အတန္းရိွတဲ့ Industry အမ်ဳိးမ်ဳိးကို ခ်ီးျမွင့္ပါတယ္။ အဲဒီ SQC လက္မွတ္ရျပီးသားေက်ာင္းေတြမွာ ႏိုင္ငံတကာေက်ာင္းသားေတြ Student Pass နဲ႔ ေက်ာင္းလာတက္ရင္ Deposit တင္စရာမလိုပါဘူး။ မရိွရင္ေတာ့ ျမန္မာေက်ာင္းသားေတြအေနနဲ႔ စင္ကာပူေဒၚလာ ၅ ေထာင္ေလာက္တင္ရပါလိမ့္မယ္။ Student Pass ျပန္အပ္တာနဲ႔ ၁၀၀% ျပန္ေပးပါတယ္။ ေက်ာင္းတခ်ဳိ႕နဲ႔ ရန္ကုန္မွာ ရံုးခန္းဖြင့္ထားတဲ့ Agent တခ်ဳိ႕က အဲဒီကိစၥကို ေနာက္ဆံုး Student Pass က်မွ ဖြင့္ေျပာတတ္ၾကတဲ့အတြက္ သတိထားျပီး ေမးသင့္ပါတယ္။ ေနာက္တစ္ခု အေရးၾကီးတာက တကယ္လို႔ Student Pass အဆင္မေျပရင္ ဘယ္ေလာက္ေပးရမလဲ၊ ဒါမွမဟုတ္ ဘယ္ေလာက္ျပန္အမ္းမလဲဆိုတာလည္း အစကတည္းက ရွင္းရွင္းလင္းလင္း သိထားသင့္ပါတယ္။ ေနာက္ထပ္သိထားသင့္တဲ့ အခ်က္ကေတာ့ Part Time အလုပ္ထြက္လုပ္ျခင္းပဲျဖစ္ပါတယ္။ အစိုးရေက်ာင္းသားေတြဟာ သတ္မွတ္တဲ့ နာရီအကန္႔အသတ္အတြင္း တရားဝင္အလုပ္လုပ္ခြင့္ရိွပါတယ္။ ပုဂၢလိကေက်ာင္းသားေတြ အေနနဲ႔ လံုးဝအလုပ္လုပ္ခြင့္မရိွတဲ့အျပင္ ေက်ာင္းေခၚခ်ိန္ျပည့္ဖို႔ လိုပါတယ္။ တကယ္လို႔ တရားမဝင္ အလုပ္ထြက္လုပ္ေနတာ ေတြ႔ရင္ ဒဏ္ေၾကး ၅ ေထာင္ေလာက္ေဆာင္ရတတ္ျပီး မိခင္ႏိုင္ငံကိုေတာင္ ျပန္ပို႔တတ္ပါတယ္။
ေက်ာ္သူစိုး


Saturday, January 31, 2015

သူေဌးျဖစ္နည္းသင္တန္း (အမွတ္ ၅)

လီကြန္ယုကို လီကြန္ယုျဖစ္လာေအာင္ အနီးကပ္ျပဳစုပ်ိဳဳးေထာင္ေပးခဲ့ေသာ အမ်ိဳးသမီး
တစ္ေယာက္အေၾကာင္း တင္ျပလိုပါသည္။

လြန္ေလၿပီးေသာ(၈၉)ႏွစ္ခန္႔က စကၤာပူရအမည္ရတဲ့ ကြ်န္းေလး တစ္ကြ်န္းေပၚရွိ တရုတ္မိသားစုတစ္ခုမွာ ထံုးစံအတိုင္း သားသမီး(၈) ေယာက္ ထြန္းကားခဲ့ေလသည္။ တစ္ဦးေသာသမီးက Mrs Choo လို႔အမည္ရခဲ့တယ္။
သူမဟာအင္မတန္ ဉာဏ္ရည္ဉာဏ္ေသြးေကာင္းၿပီး Cambridge တကၠသိုလ္မွ က်င္းပေသာ စာေမးပဲြတြင္ စကၤာပူမာလာယုကြ်န္းဆြယ္၌ ၿပိဳင္စံရွားခဲ့ပါသတဲ့။ Riffle Institute မွာ အယ္လ္စဘက္ဘုရင္မရဲ့ Scholarship ဆုကိုၿပိဳင္ႏဲႊၾကရာ ယင္းသူမထက္(၃)ႏွစ္ငယ္ေသာ မစၥတာလီအမည္ရွိ လူငယ္တစ္ေယာက္ႏွင့္ရင္းနီး ကြ်န္းဝင္္ကာ ေနာင္နစ္မ်ားၾကာေတာ့ ခ်စ္သူေတြျဖစ္လာခဲ့ၾကတယ္။ ျဗဟၼာျပည္မွ ျပန္လာတဲ့သူမ်ားအလား ကိေလသာအာရံု သက္ဝင္မႈအင္မတန္နည္းပါးၾက၍ ပညာေရး၊ႏုိင္ငံေရး၊ အမ်ိဳးသား၊ စီပြားေရး စသည္တို႔၌သာ အားတက္ သေရာႀကိဳးစားဖို႔ အျမဲညိွႏႈိင္းတိုင္ပင္ေလ့ရွိၾကပါသတဲ့။ ဒုုတိယကမၻာစစ္အတြင္း ဂ်ပန္ေခတ္ကာလ၌ အာရွက်ားတစ္ေကာင္ျဖစ္ေသာ ျမန္မာျပည္ကို သြားေရာက္ၿပီး ယူနီေဖာင္းမ်ားဝယ္ယူကာ အဂၤလန္ကို ပညာေတာ္သင္သြားေရာက္ခဲ့ဘူးတယ္။

သူကႏုိင္ငံေရးမလုပ္လွ်င္ မိမိလူမ်ိဳးတရုတ္ေတြ မေလးရွားလက္ေအာက္မွာ ပိျပားေနၾကရမဲ့အေရး ေတြးေတာပူပင္ကာ ဥပေဒပညာကို တစ္ဖက္ကမ္းခတ္ သင္ယူခဲ့ေလသည္။ သူေရာက္ၿပီး တစ္ႏွစ္အၾကာမွာ သူ႔ရဲ့ဆရာမတစ္ေယာက္လို၊ အစ္မတစ္ေယာက္လိုလည္းျဖစ္၊ ခ်စ္သူလည္းျဖစ္သူ Miss Choo လည္း အဂၤလန္ကို ေရာက္လာခဲ့ပါတယ္။Cambridge တကၠသိုလ္မွာပဲ ပညာသင္ယူ ခဲ့ပါတယ္။

(၁၉၄၈)ခုဒီဇင္ဘာ (၂၃)ရက္ေန႔ေရာက္ေတာ့ အဂၤလန္မွာပဲ ခ်စ္သူႏွစ္ဦး ကိုယ့္သေဘာနွင့္ကိုယ္ လက္ထပ္ခဲ့ၾကပါတယ္။ ႏွစ္အနည္းငယ္ ၾကာၿပီးေနာက္ ပညာလည္းစံု၊ ၾကင္ယာလည္းစံု ျဖစ္လာခဲ့ၾကၿပီး စကၤာပူကုိ ျပန္လာခဲ့ၾကတယ္။

မိဘ၊ေဆြမ်ိဳးမ်ားစံုညီရာမွာတရုတ္ရိုးရာအတိုင္း မဂၤလာပဲြကို က်င္းပခဲ့ၾကပါတယ္။
အဲဒီေနာက္မွာ အသက္(၂၀)ေက်ာ္လူရြယ္၊ အေနာက္တိုင္း ေခတ္ပညာတတ္၊
စမတ္က်ေသာ မစၥတာလီဟာ မေလးရွားႏွင့္စကၤာပူလည္း တစ္ေပါင္းတည္းပဲရွိေသးေတာ့ မေလးအသုိင္းအဝိုင္းက စိုးရိမ္ရေလာက္ေအာင္ ေထာက္ခံသူမ်ားျပားလာခဲ့ပါတယ္။

ဒါေၾကာင့္ အင္မတန္ရိုးသားေသာ မေလးတို႔ သည္ ျပစ္ဒဏ္ေပးသည့္ အေနႏွင့္ ေရခံေျမခံဘာမွမရွိေသာ တံငါရြာေလးတစ္ရြာကို အပုိင္စားသေဘာ သီးျခားခဲြေပးလိုက္ပါသတဲ့။
အေမြမေပးႏိုင္ေသာ မိဘတို႔ရဲ႕ သားသမီးျဖစ္ရတဲ့ဘဝမွာ သူမ်ားေပးတာေလးနွင့္ ေရာင့္ရဲၿပီး လုပ္ကုိင္စားေသာက္ ရေတာ့တာပါပဲ။တစ္ခ်ိန္တုန္းက စကၤာပူေနရာေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားမွာ Human Chains လုိ႔ေခၚၾကတဲ့ အိႏၵိယကုလားေတြဟာ တန္းစီၿပီး လက္ခ်င္းဆက္ကာ ရႊံ႕ေျမေတြကိုသယ္ပိုးေနၾကတဲ့လူတန္းႀကီးေတြတ ေမ်ာ္တ ေခၚပါပဲ။ အဲဒီလိုနဲ႔ ယေန႔စကၤာပူႏုိင္ငံရဲ့ေလးပံု တစ္ပံုေလာက္ ဧရိယာဟာ ပင္လယ္ျပင္ကို ေျမဖို႔ၿပီးလုပ္ထားတဲ့ Reclamation ေတြသာျဖစ္ပါတယ္။
(၁၉၆၅) ခုႏွစ္ေရာက္တဲ့ အခါ လြတ္လပ္တဲ့ကြ်န္း ႏုိင္ငံေလးအျဖစ္တည္ ေထာင္ခြင့္ ရခဲ့ပါ တယ္။အဲဒီတုန္းက စားဝတ္ေနေရးအဆင္မေျပလို႔ ဒီႏွစ္ဝန္းက်င္မွာ ေမြးဖြားခဲ့ရတဲ့ ခေလးေတြဟာ လူေကာင္ခပ္ေသးေသးေတြမ်ားတယ္လို႔ သူတို႔ေျပာတာၾကား ဖူးပါတယ္။

သူအင္မတန္ခ်စ္ျမတ္ႏိုး ေသာျခေသၤ့ၿမိဳ႕ေတာ္စကၤာပူကိုႏွစ္ေပါင္း(၃၀) ေလာက္အျပင္း အထန္တည္ ေဆာက္ခဲ့ၾကရပါတယ္တဲ့။ သူ႔မိန္႔ခြန္းတစ္ခု၌ ေနာင္ (၁၀) ႏွစ္အတြင္း ျမန္မာႏိုင္ငံကို အမွီလိုက္ဖို႔ ေမွ်ာ္လင့္ေၾကာင္း ေျပာဖူးပါသည္။ သူအနားယူတဲ့ အခါသူ႔တပည့္ျဖစ္သူေဂါ့ေခ်ာက္ ေတာင္ကတာဝန္ဆက္ယူပါတယ္။ လက္ သပ္ေမြးလာခဲ့တဲ့တပည့္ျဖစ္သူမစၥတာေဂါ့ေခ်ာက္ေတာင္က ေကာင္းမြန္စြာတာဝန္ယူ ေနတုန္း သားႀကီး ၾသ ရသ၊လီစယန္ေလာင္း(န္) (ျမန္မာေတြအေခၚလီခ်န္လြန္း)ဒုတိယဝန္ႀကီးခ်ဳပ္အျဖစ္တာဝန္ယူခဲ့ပါတယ္။
ႏုိင္ငံတကာ ေခါင္းေဆာင္ ေတြအၾကားမွာ ေခါင္းတစ္လံုး အၿမဲပိုေနတဲ့ ဝန္ၾကီးခ်ဳပ္ ဂိုေခ်ာက္ေတာင္ဟာ လူသိမ်ားတဲ့ ႏုိင္ငံေရးသမား တစ္ဦးျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။

သူအနားယူသြားတဲ့အခါမွာ သားရတနာလီစယန္းေလာင္းက ဝန္းႀကီးခ်ဳပ္ တာဝန္ကိုဆက္ယူပါတယ္။ အေဖ့ေျခရာအတိုင္း ႏွီးတျပားမွမေလ်ာ့ေစဘဲ သားရတနာပီသစြာ ဖခင္ႀကီးလက္ထက္ ၊ ေဂါ့ခ်ဳပ္ေတာင္ လက္ထက္ကအတိုင္းတေသြမတိမ္း စိီမံအုပ္ခ်ဳပ္ေနပါတယ္။ ႀကီးမားေသာ ေမတၱာ၊ ဂရုဏာ၊ ေစတနာတို႔ျဖင့္ မိဘအေမြ စကၤာပူကြ်န္းကေလးကို ကမၻာ့အလယ္မွာ မ်က္ႏွာပန္းလွေအာင္ အလွဆင္လ်က္ရွိပါတယ္။ ႏွစ္စဥ္ အမ်ိဳးသား ေန႔ျဖစ္ေသာ ၾသဂုတ္(၉)ရက္ေန႔တြင္ တုိင္းျပည္၏ အေရးႀကီးေသာ တန္ဘုိးႀကီး သည့္မိန္႔ခြန္းမ်ားကုိအဂၤလိပ္လိုတစ္ရက္၊မေလးလိုတစ္ရက္၊ တရုတ္လိုတစ္ရက္ သံုးမ်ိဳးခဲြကာမိန္႔ခြန္းေျပာေလ့ရွိပါတယ္။
(ဆက္ရန္)

သူေဌးျဖစ္နည္းသင္တန္း (အမွတ္ ၄)

တံငါရြာျဖစ္ခဲ့ဘူးေသာ စင္ကၤာပူကၽြန္းကေလးကို ခ်မ္းသာေသာႏိုင္ငံျဖစ္ေအာင္ ဦးစီးေဆာင္ရြက္ခဲ့ေသာ လီကြန္ယုအေၾကာင္းတင္ျပလိုပါသည္။
လီကြမ္ယု-သည္ လီမ်ိဳးႏြယ္၀င္ ဟတ္ကာတရုတ္လူမ်ိဳးမွ ဆင္းသက္ လာသူျဖစ္သည္။ ၁၉၂၃-ခုႏွစ္ စက္တင္ဘာလ ၁၆-ရက္ေန႔တြင္စင္ကာပူ၌ ေမြးဖြားခဲ့သည့္ လီကြမ္ယု၏ ဘိုးဘြားမ်ားသည္ ၁၉-ရာစုေႏွာင္းပိုင္းမွစ၍ စင္ကၤာပူႏိုင္ငံ၌ စတင္အေျခခ် ေနထိုင္ခဲ့ၾကသူမ်ားျဖစ္သည္။

ၾကြယ္၀ခ်မ္းသာ ေသာမ်ိဳးႏြယ္မွ ဆင္းသက္လာခဲ့ေသာ လီကြမ္ယုသည္ ထိုေခတ္က အထက္တန္း က်သည့္ အဂၤလိပ္ဘာသာျဖင့္ သင္ၾကားေသာ စာသင္ေက်ာင္းမ်ားသို႔ တက္ေရာက္သင္ယူႏိုင္ခဲ့သည္။ မိသားစုတြင္ အႀကီးဆံုးသားျဖစ္၍ ေခါင္းေဆာင္မႈ ႏွင့္ ဆံုးျဖတ္ႏိုင္မႈစြမ္းရည္ကို ငယ္စဥ္ကာလမွပင္ အေလ့အက်င့္ရရွိခဲ့သည္။ လီကြမ္ယု၏ ႀကိဳးစားမႈႏွင့္ မိဘမ်ား၏ ၾကပ္မတ္မႈေၾကာင့္ ၁၉၃၅-ခုႏွစ္တြင္ မူလတန္းကို ပထမအဆင့္ျဖင့္ ေအာင္ျမင္ခဲ့ၿပီး စင္ကၤာပူတြင္ နာမည္အႀကီးဆံုး ရာေဖးလ္ အထက္တန္းေက်ာင္းသုိ႔ ၀င္ခြင့္ရခဲ့သည္။

လီကြမ္ယုသည္ ရာေဖးလ္ ေက်ာင္းတြင္ ပညာထူးခၽြန္ေသာေၾကာင့္ စေကာလားရွစ္ေထာက္ပံ႔ေၾကး ရခဲ့သည့္ အျပင္ ၁၉၄၀-ျပည့္ႏွစ္တြင္ ကင္းဘရစ္ အထက္တန္းစာေမးပြဲကို စင္ကၤာပူႏွင့္ မေလးရွားနယ္ေျမတခုလံုး၌ ပထမစြဲ၍ ေအာင္ျမင္ခဲ့သည္။

ဒုတိယကမၻာစစ္ကာလ အတြင္း၌ စင္ကၤာပူရွိ ရာေဖးလ္ေကာလိပ္မွာပင္ ဆက္တက္ခဲ့သည္။ ဂ်ပန္ေခတ္တြင္ တရုတ္စာႏွင့္ ဂ်ပန္စာဘက္သို႔ ဦးလွည့္သင္ၾကားခဲ့သည္။ ထို႔ေနာက္ ဂ်ပန္ေထာက္ပံ႔ေရးဌာနတြင္ စာေရး၀င္လုပ္ခဲ့သည္။ ၁၉၄၃-ခုႏွစ္တြင္ ဂ်ပန္သတင္းျဖန္႔ခ်ိေရးဌာန၌ အဂၤလိပ္ပိုင္း အယ္ဒီတာအျဖစ္ အလုပ္ရခဲ့သည္။
လီကြမ္ယုသည္ ဒုတိယကမၻာစစ္အတြင္း လမ္းေဘးပြဲစား၊ ကပ္ေစးႏွဲ မုန္႔ပဲသေရစာေရာင္းသူစသည့္ ၾကံဳရာအလုပ္မ်ားျဖင့္လည္း ၀မ္းေရးကို တဖက္က ေျဖရွင္းခဲ့သည္။ ၁၉၄၉-ခုႏွစ္တြင္ ရွိစုမဲ့စု ရွာေဖြစုေဆာင္းထားေသာေငြျဖင့္ လန္ဒန္တြင္ ဥပေဒပညာ သင္ၾကားေနစဥ္ ဆိုရွယ္လစ္၀ါဒကို စိတ္၀င္စားကာ ေလ့လာခဲ့သည္။ လူျဖဴအဂၤလိပ္တို႔၏ လူမ်ိဳးခဲြျခားမႈႏွင့္ ကိုလိုနီ၀ါဒက်င့္သံုးမႈမ်ားကို ကိုယ္ေတြ႕မ်က္ျမင္ ခံစားခဲ့ရသည့္အတြက္ နယ္ခ်ဲ႕ဆန္႔က်င္ေရး စိတ္ဓာတ္မ်ား လည္း ကိန္းေအာင္းလာခဲ့သည္။ ၁၉၄၇-ခုႏွစ္တြင္ ဘုရင္မ၏ ပညာသင္ဆုျဖင့္ လန္ဒန္သို႔ ေရာက္လာခဲ့ေသာ မစ္(ခ္)ခ်ဴးႏွင့္ လွ်ိဳ႕၀ွက္လက္ထပ္ခဲ့သည္။ လန္ဒန္တြင္ ၄-ႏွစ္ခန္႔ ပညာသင္ခဲ့စဥ္အတြင္း ဘ၀တူလက္၀ဲယိမ္း စင္ကၤာပူ-မေလး ေက်ာင္းသားမ်ားႏွင့္ ဆက္သြယ္စည္းရံုးခဲ့ရာမွ ၿဗိတိသွ်အစိုးရ၏ သကၤာမကင္းျဖစ္မႈကို ခံခဲ့ရသည္။

၁၉၅၀-ျပည့္ႏွစ္တြင္ စင္ကၤာပူသို႔ျပန္လည္ေရာက္ရွိလာၿပီး ၀တ္လံုအျဖစ္ ေဆာင္ရြက္လွ်က္ တျခားဘက္မွလည္း ၿဗိတိသွ်လက္ေအာက္မွ စင္ကၤာပူ လြတ္ေျမာက္ေရးအတြက္ ႏိုင္ငံေရးလႈပ္ရွားမႈမ်ားကို စတင္ေဆာင္ရြက္ခဲ့သည္။ ၿဗိတိသွ်ဆန္႔က်င္ေရးသပိတ္မ်ား၌ အလုပ္သမားေခါင္းေဆာင္အျဖစ္ ပါ၀င္ခဲ့သည္။ ၁၉၅၄-ခုႏွစ္တြင္ ျပည္သူ႔လႈပ္ရွားမႈပါတီကို စတင္တည္ေထာင္ခဲ့သည္။ PAP သည္ ၿဗိတိသွ် အုပ္ခ်ဳပ္မႈေအာက္တြင္ ပိုမိုတိုးခ်ဲ႕ လာသည့္ ဥပေဒျပဳေကာင္စီ၌ အဓိကအတိုက္အခံပါတီ ျဖစ္လာသည္။ ၁၉၅၉-ခုႏွစ္၌ စင္ကၤာပူတိုက္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ခြင့္ ရရွိလာေသာအခါ အာဏာရပါတီ ျဖစ္လာသည္။ လီကြမ္ယုမွာလည္း ကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ခြင့္ရ စင္ကၤာပူျပည္နယ္၏ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ျဖစ္လာသည္။ ၁၉၆၅-ခု ၾသဂုတ္လ ၉-ရက္ေန႔တြင္ မေလး ျပည္ေထာင္စုမွ စင္ကၤာပူကို ခြဲထြက္၍ လြတ္လပ္ေသာႏိုင္ငံအျဖစ္ ထူေထာင္ကာ လီကြမ္ယုသည္ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္အျဖစ္ တာ၀န္ယူၿပီး စင္ကၤာပူကို ခ်မ္းသာေသာ ႏိုင္ငံျဖစ္ေအာင္ ႀကိဳးစားခဲ့သည္။

စင္ကၤာပူႏိုင္ငံသည္ အေရွ႕ေတာင္အာရွေဒသတြင္ပါ၀င္ေသာ ႏိုင္ငံျဖစ္ၿပီး စတုရန္းမိုင္ ၁၇၃-မိုင္ က်ယ္၀န္းသည္။ ၂၀၀၈-ခုႏွစ္ သန္းေခါင္းစာရင္းအရ လူဦးေရ ၄၈၃၉၄၀၀-ခန္႔ရွိသည္။ လီကြမ္ယု ၁၉၅၉-စကၤာပူေဒသ၌ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ ျဖစ္လာခ်ိန္၀ယ္ အသက္ ၃၆-ႏွစ္သာ ရွိေသး၏။ သို႔ရာတြင္ အရြယ္ႏွင့္ မမွ်ေအာင္ပင္ ႀကီးမား၍အႏၲရာယ္မ်ားလွေသာတာ၀န္ကို ထမ္းေဆာင္ခဲ့ရသည္။ ကြန္ျမဴနစ္တို႔၏ ေျမေအာက္လႈပ္ရွားမႈႏွင့္ အလုပ္သမားသပိတ္ေမွာက္မႈမ်ား၊ အၾကမ္းဖက္ အဓိကရုဏ္းမ်ား၊ PAP ပါတီမွာ ခြဲထြက္မႈစသည့္ ႏိုင္ငံေရး မတည္ၿငိမ္မႈမ်ားႏွင့္ စီးပြားေရးနိမ့္က်မႈ၊ဘ႑ာေရးလိုေငြမ်ားျပားမႈစသည့္စီးပြားေရး ျပႆနာေပါင္းစံုကို ရင္ဆိုင္ေျဖရွင္းခဲ့ရသည္။ ထိုအေျခအေန၌ လီကြမ္ယုသည္ ႏို္င္ငံေရး၊ စီးပြားေရး၊ လူမႈေရး စသည္တို႔ ဘက္ေပါင္းစံုမွ အရွိန္အဟုန္ျဖင့္ တိုးတက္လာေစရန္ အျပင္းအထန္ ႀကိဳးပမ္းခဲ့သည္။

၀န္ႀကီီးခ်ဳပ္လီကြမ္ယုသည္ ျပည္သူလူထုအတြက္ အလုပ္အကိုင္ တည္ၿငိမ္မႈႏွင့္ စား၀တ္ေနေရး အဆင္ေျပမႈကို ျပည့္စံုႏိုင္သမွ် ျပည့္စံုေအာင္ ဖန္တီးသကဲ့သို႔ ျပည္သူမ်ား စည္းကမ္းစနစ္တက် ေနထိုင္ေရးကိုလည္း ၾကပ္မတ္ထားသည္။ လမ္းေပၚတြင္အမႈိက္ပစ္ျခင္းမွ အမ်ားသံုးအိမ္သာတြင္ သံုးၿပီးေနာက္ သန္႔ရွင္းေရးအတြက္ ေရဆြဲမခ်သြားသည္အထိ ဒဏ္ရိုက္ အျပစ္ေပးသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ စကၤာပူသည္ ကမၻာတြင္ အသန္႔ရွင္းဆံုးႏွင့္ စည္းကမ္းအရွိဆံုးၿမိဳ႕ေတာ္ျဖစ္ေနသည္။ ၿမိဳ႕ေတာ္သန္႔ရွင္းမႈ မထိခိုက္ေစရန္ ပီေကႏွင့္ ကြမ္းစားျခင္းကိုပင္ ကန္႔သတ္တားျမစ္ထားသည္။ တဖက္တြင္ ၀န္ထမ္းမ်ား အဂတိလိုက္စားမႈ မရွိေစရန္ စည္းကမ္းတင္းက်ပ္ထားသကဲ့သို႔ လာဘ္စားဖို႔မလိုေအာင္လည္း လုပ္ခလစာမ်ား လံုလံုေလာက္ေလာက္ ေပးထား သည္။ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ လီကြမ္ယု၏လစာမွာ အေမရိကန္သမၼတ၏ လစာထက္ပင္ မ်ားသည္ဟုဆိုသည္။

စင္ကၤာပူႏိုင္ငံ၏ စီးပြားေရးတည္ၿငိမ္စြာ တိုးတက္ဖြံ႕ၿဖိဳးေနျခင္းမွာ ႏိုင္ငံေရးတည္ၿငိမ္မႈ၏ အက်ိဳးဆက္ေၾကာင့္လည္း ျဖစ္သည္။ စင္ကၤာပူတြင္ ၁၉၅၉-ခုႏွစ္၌ လီကြမ္ယုတည္ေထာင္ခဲ့ေသာ PAP ပါတီကသာ အာဏာရရွိေနသည္။ ႏိုင္ငံေရးအရ အစဥ္တစိုက္ စည္းလံုးညီညြတ္မႈရရွိေရးကို အထူးအေလးထားသည္။ ျခံဳ၍သံုးသပ္ရလွ်င္ စကၤာပူႏိုင္ငံ၏ အံ႔ၾသဘနန္းတိုးတက္ေအာင္ျမင္မႈမ်ားတြင္ စကၤာပူႏိုင္ငံ၏ ဖခင္ႀကီးဟု ဆိုင္ႏိုင္ေသာ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ေဟာင္း ၀ါရင့္၀န္ႀကီး လီကြမ္ယု၏ အေျမာ္အျမင္ႀကီးမႈ၊ ဇြဲလုံ႔လထက္သန္မႈ၊ စည္းကမ္းစနစ္ႀကီးမႈ၊ ပညာအရည္အခ်င္း ျပည့္၀မႈႏွင့္ အေတြ႕အၾကံဳ ရင့္က်က္မႈစေသာ အဖိုးမျဖတ္ ႏိုင္သည့္ ေခါင္းေဆာင္မႈအရည္အေသြးမ်ားက အေရးပါေသာ အေၾကာင္းရင္း တစ္ရပ္အျဖစ္ ပါ၀င္ေနသည္ကား မည္သို႔မွ်မျငင္းႏိုင္ေသာ အခ်က္ပင္ျဖစ္ပါသည္။

(ဆက္ရန္)

Friday, January 30, 2015

သူေဌးျဖစ္နည္းသင္တန္း (အမွတ္ ၃)

မ်က္မွန္ဆိုင္ေတြမွာ ၾကားရတတ္တဲ့စကားတစ္ခုက အေဝးမႈန္လား၊ အနီးမႈန္လား၊ဟူ၍ျဖစ္၏။ တစ္ခိ်ဳ႕က အနီးမႈန္ျဖစ္ၿပီး၊ တစ္ခ်ိဳ႕ကေတာ့ အေဝးမွႈန္ျဖစ္ေနတတ္ပါတယ္။
ေလာကမွာလည္းထို႔အတူပါပဲ။ အနီးမႈန္လည္း မေကာင္း၊ အေဝးမႈန္လည္း မေကာင္းပါဘူး အနီးေရာ၊ အေဝးပါ အျမင္ရွင္းရင္ ပိုေကာင္းပါတယ္။

ျမန္မာျပည္ရွိ ႏိုင္ငံျခားသား အမ်ားစုဟာ အနီးမႈန္ျဖစ္ခ်င္ ျဖစ္ေပလိမ္႔မည္။ သို႔ေသာ္ အေဝးကိုေတာ့ မမႈန္ၾကပါဘူး။ အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ သူတို႔ေတြဟာ ရည္မွန္းခ်က္ေတြအမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႔ ပန္းတိုင္ေတြကို ခ်ီတက္ၿပီးရင္း ခ်ီတက္ဆဲျဖစ္ေနၾကပါတယ္။ မိမိတို႔အေနျဖင့္ မျဖစ္သာအဆံုး အနီးမႈန္ခ်င္ မႈန္ပါေစ။ အေဝးကေတာ့ မမႈန္ၾကဖို႔ အထူးအေရးႀကီးပါတယ္။

မိမိတို႔ စက္ဘီးစီး၊ ဆိုင္ကယ္စီး သင္ခါစက သူငယ္ခ်င္းေတြက သင္ေပးခဲ့တယ္။
အေဝးၾကည့္၊ အနီးကို သိပ္မၾကည့္နဲ႔၊ လဲသြားလိမ္႔မယ္တဲ့။ ဟုတ္လည္းဟုတ္ပါတယ္။ အေဝးကိုလွမ္းၾကည့္ၿပီး ျဖည္းျဖည္းနင္းသြားရံုျဖင့္ စက္ဘီးစီးတတ္ခဲ့ရပါတယ္။
ပစၥဳပၸန္ဆိုတာ မၾကာခင္ကုန္းဆံုးမွာျဖစ္ၿပီး အနာဂတ္နဲ႔ပဲေတြ႕ထိ ဆက္ဆံ ရေတာ့မွာျဖစ္ပါတယ္။
တစ္ခါက ျမန္မာတစ္ေယာက္နဲ႔ ဘာသာမတူသူတစ္ေယာက္တို႔ ဧရာဝတီတိုင္းရွိ ရခိုင္ရိုးမေတာင္စြယ္၊ေတာင္တန္းမ်ားမွာ လႊဆြဲအလုပ္လုပ္ကိုင္ခဲ့ဖူးၾကပါတယ္။

ႏွစ္အနည္းငယ္ ပင္ပန္းႀကီးစြာ မိုးထဲေလထဲမွာ မေမာႏုိင္၊မပန္းႏုိင္
ဝမ္းစာေရးအတြက္ လုပ္ကိုင္ဖူးသတဲ့။ အခ်ိန္အတန္ၾကာေတာ့ တစ္ဦးႏွင့္တစ္ဦး ကြဲကြာသြားခဲ့ၾကတယ္။ ျမန္မာကေတာ့ ေနာက္တစ္ေတာမွာ လႊဆြဲလုပ္ငန္းကို ဆက္လက္လုပ္ကိုင္ ေနခဲ့ပါတယ္။
ႏွစ္အတန္ၾကာၿပီးေနာက္ စုေဆာင္းရရွိထားေသာ ခရီးစရိတ္ေလးနဲ႔ ပုသိမ္ဘက္ဆင္းၿပီး လႊတစ္စင္းဝယ္ရင္း ေရာက္သြားခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီမွာ အမွတ္မထင္လူတစ္ဦးက မိမိနာမည္ကိုေခၚၿပီး ႏႈတ္ဆက္လာပါတယ္။ လူမွားေနၿပီ ထင္တယ္လို႔ေျပာေပမဲ့ သူကအခိုင္အမာေျပာေတာ့ အေတာ္စဥ္းစားေနရတယ္။ ကိုယ့္လူရယ္စဥ္းစားမေနပါနဲ႔ က်ေနာ္ကမင္းနဲ႔လႊဆြခဲ့ဘူးပါတယ္။ ယခုပုသိမ္မွာ ကိုယ္ပိုင္အလုပ္ လုပ္ေနပါၿပီ။ ေရွးေဟာင္းေႏွာင္းျဖစ္ေတြ ေျပာဆိုၾကၿပီးေနာက္ မိတ္ေဆြရဲ့ သူေဌးျဖစ္လာပံု အဆင့္ဆင့္ကို သိခြင့္ရခဲ့ပါတယ္။ ဘာသာမတူသူမိတ္ေဆြဟာ အနီးမႈန္ ျဖစ္ခဲ့ရေပမဲ႔ အေဝးမႈန္မဟုတ္ပါ။ သူဟာအေျမာ္အျမင္ႀကီးစြာနဲ႔ဘဝတိုးတက္ေရးကို စနစ္တက် စီစဥ္ခဲ့ပါတယ္။ လႊဲဆြဲလို႔ ရလာတဲ့အရင္အႏွီးေလးနဲ႔ ကြမ္းယာဆိုင္၊ လဘက္ရည္ဆိုင္၊
စားေသာက္ဆိုင္၊ အေရာင္းအ၀ယ္မ်ိဳးစံုလုပ္ခဲ့ပါတယ္။ သူတို႔နည္းစနစ္တစ္ခုက customer is the king ဆိုတာ ေကာင္းေကာင္းသိထားၾကပါတယ္။ မိမိရဲ့ ပတ္၀န္းက်င္ကို အထူးအေလးထား ဆက္ဆံတတ္ၾကပါတယ္။ ျမန္မာတိုင္းရင္းသားတို႔သည္ မေလးႏိုင္ငံသားမ်ားႏွင့္တူပါတယ္။
အိတ္ေဖာင္းလာရင္ စိတ္ေျပာင္းသြားတတ္ပါတယ္။

ယေန႔တို႔ျမန္မာမ်ားဟာ ေရာက္ေနတဲ့ေနရာမွာ အေဝးလည္းမမႈန္ၾကေစနဲ႔ ၊အနီးလည္း မမႈန္ၾကေစနဲ႔လို႔ သတိေပးၾကရပါမည္။ နိဗၺာန္ေရာက္ေၾကာင္းကို တစ္သက္လံုးႀကိဳးစား ေဆာင္ရြက္ေနရံုနဲ႔ မလံုေလာက္ေတာ့ပါ။
အေျခခံ Foundation အုတ္ျမစ္ကေလးေတြ ေတာင့္တင္းခိုင္မာေအာင္ လုပ္ရပါလိမ့္မည္။ တို႔ဗုဒၶဘာသာဝင္ တို႔ျမန္မာမ်ားဟာ Unity, Well Organized ျဖစ္ေအာင္လုပ္ၿပီး ဘ၀နဲ႔ပတ္ဝန္းက်င္ကို ေစာင့္ေရွာက္ဖို႔ ၊လက္တြဲကူညီၾကဖို႔လည္းလိုအပ္ပါတယ္။ စီးပြါးေရးကို ဦးစားေပး စုေဆာင္းၾကဖို႔လည္း အခ်ိန္က် ေရာက္ေနပါၿပီ။ အရင္းအႏွီး၊နည္းပညာ ႏွင့္ အသိပညာရွိၾကရပါမည္။

ကုိယ့္ျမန္မာ အခ်င္းခ်င္း အခ်ိန္မီ မကူညီၾကရင္ ကိုယ့္ညီမေလးေတြ၊ တူမေလးေတြ ၊ေဆြေတာ္မ်ဳိးေတာ္ေတြ မေကာင္းတဲ့လုိင္္း၊ မေကာင္းတဲ့ေနရာေတြ ေရာက္သြားတဲ့
အခါက်မွ သနားသလို၊ မခံမရပ္ႏုိင္သလိုျဖစ္ၾကရမွာမို႔ ယေန႔ကပင္ စတင္ အေကာင္အထည္ေဖာ္သင့္ပါတယ္။
“အရာရာမွာ ကိုယ္ခ်င္းစာ ဘယ္ခါမွမရိုင္း”။ ကိုယ္ဟာ သူ႔ေနရာမွာေနၾကည့္ၿပီး ခံစားၾကည့္ေစခ်င္ပါတယ္။
ဥပမာ - စကၤာပူ၊ မေလးရွားေရာက္တဲ့ ျမန္မာတစ္ဦး အလုပ္အကိုင္လည္း မရႏုိင္ေသး။ အဲဒီကိုထြက္လာဖို႔အတြက္ ရင္းႏွီးခဲ့ရတာက အရင္းအႏွီးကမေသးပါ။ အဝင္ဗီဇာ တစ္လအတြင္း အလုပ္မရႏုိင္ေသး၊ Online-Visa သက္တမ္းတိုးတဲ႔အခါ Reject ထိတယ္ဆိုပါေတာ့။ သူဟာဘာဆက္လုပ္ရမလဲ။ တစ္ခ်ိဳ႕တစ္ေလ က်ေတာ့ ဝင္တစ္လ၊ တိုးတစ္လ အတြင္းမွာ အလုပ္ေတာ့ခ်ိတ္မိပါရဲ႕။S-pass၊EP approve မျဖစ္ႏိုင္ေသး၊ ရက္အနည္းငယ္လိုေနတယ္။
မိမိႏုိင္ငံျပန္သြားရရင္ ေနာက္ထပ္အကုန္အက် ဘယ္ေလာက္မ်ားသြားမလဲ။ စဥ္းစားၾကည့္ရင္ သိႏုိင္ပါ တယ္။ အဲဒီလို လိုအပ္တဲ့ Assistants ေလးေတြ လုပ္ေပးႏုိင္တဲ့ အဖြဲ႕အစည္း အသိုင္းအဝိုင္းကို ေလးစားသင့္ပါတယ္။ ယခုအခါ ျမန္မာတို႔ Community ေတြလည္း ႀကီးထြားလာတာနဲ႔အမွ် အကူအညီေပးႏုိင္တဲ့ အေထာက္အကူျပဳ အဖြဲ႕အစည္းေတြလည္း လိုအပ္လာပါတယ္။

ျမန္မာေတြလုပ္ေလ့လုပ္ထရွိတာက အလုပ္သမားေတြဆီက အလွဴ ေငြမ်ား ေကာက္ခံတာေတြ၊ ရသမွ်လည္းစုေဆာင္းၿပီး ကိုယ့္နဲ႔သဟဇာတက်တဲ႔ ေနရာေတြ ေထာက္ပံ့တာေတြ လုပ္ေလ့ရွိ ၾကပါတယ္။ ဒီမွာ အလုပ္အကိုင္အဆင္မေျပတဲ့ သားပ်ိဳ၊ သမီးပ်ိဳမ်ားကို ဘဝအေျခက်ဖို႔ ့ အကူအညီေပးတာ ေတြလုပ္ေပးၾကဖို႔လည္း မေမ့သင့္ေပ။
ေလာကႀကီးမွာ စာေပဆိုတာ အရေကာက္တတ္ဖို႔ လိုပါတယ္။

ဘဝဆိုတာလည္း ေနတတ္ဖို႔ လိုပါလိမ့္မယ္။ တိပိဋကဆရာေတာ္တစ္ပါး
မိန္႔ေတာ္မူဖူးပါတယ္။ ပိဋကတ္ဆိုတာ အထူးက်ယ္ျပန္႕လြန္းေတာ့
အမ်ားစုဟာ မႏွံ႕စပ္ႏိုင္ပါ။ တစ္ပိုင္း တစ္စ ဒါနအေၾကာင္းေလးဖတ္မိၿပီးျမတ္စြာဘုရားဟာ ကိုယ္တိုင္ဒါနျပဳခဲ့ၿပီး။ သူမ်ား ကိုလည္းဒါနျပဳဖို႔ တိုက္တြန္းသြားခဲ့တယ္လို႔
ယူဆမိတတ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ဒို႔ လည္း ဒါနျပဳမွ ျဖစ္ေတာ့မယ္လို႔ မွတ္ယူၾကပါတယ္။
တစ္ခ်ိဳ႕က သီလအေၾကာင္း ဖတ္ၿပီးေတာ့ သီလဟာ အဓိကပါပဲ။
သီလေဆာက္တည္ရင္ အကုန္ၿပီးတာပါပဲလို႔ မွတ္ထင္ကာ သီလအေၾကာင္း ေဟာေျပာက်င့္ၾကံေန ေတာ့တယ္။
တစ္ခိ်ဳ႕တစ္ေလ က်ျပန္ေတာ့ ဝိပႆနာမလုပ္ရင္ ဘဝမွာ အလကားပါလား။

ဒါေၾကာင့္ ဝိပႆနာ ပဲလုပ္ေတာ့မယ္။သူမ်ားကိုလည္း ဝိပႆနာေဟာမွျဖစ္ေတာ့မယ္လို႔ မွတ္ယူၾက ျပန္တယ္။ဘုရားလက္ထက္ေတာ ္ကလည္းလူတိုင္း၀ိပႆနာ လုပ္ျဖစ္ၾက လိမ့္မယ္မထင္ပါဘူး။
အသင့္ေတာ္ဆံုးနဲ႔ ေလာကမွာေရာ၊ ဓမၼဘက္မွာပါ ေအာက္က်ေနာက္က် မျဖစ္ေလာက္တဲ့ သီအိုရီကေတာ့ပထမအရြယ္မွာပညာေကာင္းေကာင္းရေအာင္သင္ယူပါ။
ဒုတ္ိယ အရြယ္မွာပစၥည္း ဥစၥာစုေဆာင္းပါ။

တတိယ အရြယ္မွာ ေကာင္းမႈနဲ႔ ၀ိပႆ နာတရားအာထုတ္ရမွာျဖစ္ပါတယ္။
သက္တမ္းေစ့မေနရသူအတြက္က ျခြင္းခ်က္ပဲဆိုပါေတာ့။
ျမတ္စြာဘုရားရွင္၏တရားေတာ္မ်ားသည္ ဧရာမေဆးဆိုင္ႀကီးတစ္ဆိုင္နဲ႔ တင္စားလိုက္လွ်င္ မမွားႏုိင္ပါ။ ေဆးဆိုင္ဆိုေတာ့ ေဆးမ်ိဳးစံုရွိပါတယ္။ အနာနဲ႔ေရာဂါကိုက္ေအာင္ ခ်င့္ခ်ိန္ေရြးၿပီး ဝယ္ရပါတယ္။ ေရာဂါတိုင္းကို မ်က္စဥ္းေဆးနဲ႔မကုသႏုိင္ပါ။ တစ္ခါက ကပြဲတစ္ခုမွာ လူရႊင္ေတာ္တစ္ဦးက ဆရာဝန္အျဖစ္နဲ႔ေဆးခန္းဖြင့္ၿပီး ေဆးမ်ိဳးစံုေတာ့ တင္မထားပါ။ သူ႔မွာေဆးတစ္မ်ိဳး ပဲရွိပါတယ္။ အဲဒါကဘာေဆးလည္းဆိုေတာ့ မ်က္စဥ္းေဆးပုလင္းပါ။ မၾကာခင္ လူနာ တစ္ဦးေရာက္လာပါေတာ့တယ္။ ဆရာဝန္ကေမးတယ္ ဘာေရာဂါ ျဖစ္တာလဲဆိုေတာ့ ခလုတ္တိုက္လို႔ ေျခသည္းကြာသြားတာပါ။ အနာကို ေဆးရည္လိမ္းၿပီး ပတ္တီးစည္းခ်င္တယ္ေျပာေပမဲ့ ဆရာ၀န္က အိပ္ရာမွာ လွဲခိုင္းၿပီးမ်က္စိကို မ်က္စဥ္းခပ္ေပးတယ္။ လူနာကေျပာေပမဲ့ ဆရာဝန္က ဘာမွလုပ္မေပးေတာ့ဘဲ ျပန္ခိုင္းပါေတာ့တယ္။

အဲ့ဒီဆရာဝန္ေျပာလုိက္တာ ကေတာ့ျဖင့္ လူနာဟာ မ်က္စိမေကာင္းလို႔ျဖစ္ရတာတဲ့။ ေခါင္းကိုက္သူ လူနာလာ ေတာ့လဲ မ်က္စဥ္းေဆးခပ္ေပးတယ္။ ဗိုက္နာသူလာရင္လည္း မ်က္စဥ္းေဆး ခပ္ေပးတယ္။
ျမတ္စြာဘုရားက တစ္ခ်ိဳ႕ေနရာမွာ တစ္ခ်ိဳ႕ပုဂၢိဳလ္ေတြကို ဘဝသံသရာမွာ ခ်မ္းခ်မ္းသာသာ က်င္လည္တတ္ေအာင္လည္း ေဟာထားတာေတြ ေတြ႕ရတတ္ ပါတယ္။
မဟာကရုဏာရွင္ ျဖစ္သည့္အားေလွ်ာ္စြာ သတၱဝါေတြကို ခ်မ္းသာ ေစခ်င္တာ အမွန္ပါ။

ဒါေၾကာင့္ ျမတ္စြာဘုရားက .. “ခ်စ္သား ခ်စ္သမီးတို႔ ဘဝမွာ ေအာင္ျမင္ဖို႕ အတြက္….
(၁) အတၳိသုခ - ပိုင္ဆိုင္မူေတြ ရွိသင့္တာေတြရွိေအာင္ႀကိဳးစားရမယ္။
(၂) ေဘာဂသုခ - သံုးေဆာင္ခံစားေပ်ာ္ေမြ႕တတ္ရမယ္။
(၃) အာနဏ်သုခ- အေၾကြးအၿမီေတြကင္းေအာင္ျမန္ျမန္ဆပ္ၿပီး စိတ္ေအး လက္ ေအး ေနႏိုင္ေအာင္လုပ္ရမယ္။
(၄) အနဝဇၨသုခ - ဘယ္ေနရာမွာမဆို ဘယ္သူနဲ႔ပဲျဖစ္ျဖစ္၊ အျပစ္ကင္းၿပီး ခ်စ္ခ်စ္ ခင္ခင္ သဟဇာတက်ေအာင္ ေနတတ္ရမည္။” ဟုမိန္႔ၾကားခဲ့ပါတယ္။
(ဆက္ရန္)

Wednesday, January 28, 2015

သူေဌးျဖစ္နည္းသင္တန္း (အမွတ္ ၂)




တရုတ္လိုရွာ၊ ကုလားလိုစု၊ ဗမာမသံုးနဲ႔၊ ရခိုင္လို မျဖဳန္းနဲ႔။
ေမာင္ေတာေဒသကို ေရာက္လာခဲ့ေသာ ဘာသာမတူသည့္
မိသားစုသည္ မိမိပိုင္ဆိုင္ေသာ လယ္ေျမ၌ ေနပူမေရွာင္ မိုးရြာမေရွာင္ ထြန္ယက္စိုက္ပ်ိဳးေနေတာ့သည္။

သူတို႔သည္ ေကာက္လွ်င္စပါး သို႔မဟုတ္ ေကာက္လတ္စပါးကိုသာ
ဦးစားေပးစိုက္ၾကသည္။ အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ ေကာက္လွ်င္ သို႔မဟုတ္ ေကာက္လတ္စပါးတို႔သည္ သက္တမ္းတို၍ ရာသီမကုန္ခင္ ေနာက္တစ္သီးစိုက္ပ်ိဳးႏိုင္ေသး၍ျဖစ္သည္။
ထိုမိသားစုသည္ သီးလာေသာစပါးကိ္ု မုန္႔ဆန္းေထာင္းကာ
တဖက္ႏိုင္ငံကို တင္ပို႔ေရာင္းခ်သည္။

Export မုန္႔ဆန္းေပ့ါ။ေႏြေရာက္လာျပန္ ေတာ့လည္း အက္စပို႔စပါးအျဖစ္
တဖက္ႏိုင္ငံကို တင္ပို႔ေရာင္းခ်ျပန္သည္။ ေျမႀကီးမွ ေရႊသီးေတြ
သီးေနေလေတာ့သည္။
စပါးသိမ္းၿပီးျပန္ေတာ့ ေဆာင္းသီးႏွံ အျဖစ္စိုက္ျပန္သည္။
ေဆာင္းသီးႏွံစိုက္ပ်ိဳးရန္ လယ္ခြက္၏ ေထာင့္တစ္ေနရာ၌
ႏွစ္ေပ ပတ္္လည္ခန္႔ ေရတြင္းတစ္တြင္းတူးပါသည္။
အနက္ ၅ ေပပင္ တူးစရာမလိုဘဲ ေရကိုလိုသေလာက္ရရွိႏိုင္သည္။ထိုေရကို လယ္ကြက္ထဲ ေလာင္းထည့္ၿပီး အညာေရက်ေအာင္ထိ စိုက္ပ်ိဳးျပန္သည္။
ေႏြဦးရာသီ၌ ဖရဲသီး၊ သခြားသီး၊ ၾကက္သြန္၊ ငရုတ္၊ မံုညင္း စသည္တို႔ကို နတ္သိၾကားဖန္ဆင္းသည့္အလား စိုက္သမွ် အလြယ္တကူျဖစ္ထြန္းေနေလသည္။

ထိုနည္းျဖင့္ မိုးမက်မခ်င္း ဘာသာမတူသူ မိသားစု၏
လယ္ကြင္းကေလးသည္ ျဖူ နီ ျပာ ၀ါ အသီးအႏွံမ်ိဳးစံုျဖင့္
လွပေ၀ဆာေနေလေတာ့သည္။

တဖက္၌ဘာသာမတူမိသားစုသည္ ရသမွ် စီးပြားဥစၥာ
ေရႊ ေငြ ရတနာမ်ားကိုစုေဆာင္းေနေပသည္။
ရခိုင္လူမ်ိဳးမ်ားသည္ ဘုရားပြဲ၊ဘုန္းႀကီးပ်ံပြဲမ်ား၊ ဇာတ္ပြဲ အၿငိမ့္ပြဲမ်ား ၊
ရာသီပြဲေတာ္မ်ား က်င္ပြဲမ်ား က်င္းပလွ်က္ရွိရာ ဘာသာမတူသူမ်ားက
ေဈးပြဲေတာ္က်င္းကာ စီးပါြးျဖစ္ၾကျပန္သည္။
ဘာသာမတူမိသားစုမ်ားက ရခိုင္တို႔၏ ရိုးရာယဥ္ေက်းမႈတို႔
အထူးပင္ေက်းဇူးတင္ပါသည္။
သူတို႔သည္သားသမီးတို႔ကို အစိုးရ ေက်ာင္းမထားေပ၊
ဘာသာေရးေက်ာင္းကို ပို႔ကာ အာရဗီစာ သင္ယူၾကသည္။
ပညာဒါနပင္ျဖစ္သည္။ သမီးေတြကိုလည္း အရြယ္ေရာက္ခါစ၌ပင္
ေမာင္းထုကာ အိမ္တြင္း၌ေနေစေတာ့သည္။သူတို႔သမီးမ်ားသည္
ခိုးရာလိုက္ေျပးသည့္ အစဥ္အလာမရွိေပ။ တစ္ႏွစ္တြင္ ၃၆၄ ရက္ကိုေငြစု၍ တစ္ႀကိမ္သာ ေငြအကုန္ခံေပသည္။၄င္းကိုဧည့္ေန႔ဟုေခၚပါသည္။

ဘာသာေရးဆိုင္ရာ အေထာက္အပံ့မ်ားကိုလည္း သားသမီးႏွင့္ဇနီးရွိသေလာက္ ခြဲတမ္းရရွိၾကေသးသည္။ ေနာင္တခ်ိန္တြင္ မိမိတို႔ စုေဆာင္းထားေသာေရႊေငြ
ရတနာမ်ားျဖင့္ ရန္ကုန္ေရႊၿမိဳ႔ေတာ္အလယ္ မဂိုလမ္း ေခၚ
ရႊဘံုသာလမ္း၌တိုက္ခန္း၀ယ္ကာ အေျခခ်လိုက္ေတာ့သည္။ အသင့္အတင့္သာ တတ္ႏိုင္သူမ်ားက ကန္ေတာ္ကေလးႏွင့္တာေမြ မအူကုန္းတို႔၌ အိမ္၀ယ္ယူကာ အေျခခ်လိုက္ပါသည္။
တစ္ခ်ိန္က ဗိုလ္တစ္ေထာင္၊သိမ္ျဖဴ လမ္းမေပၚရွိ မဂၤလာရာမေက်ာင္းတိုက္၊ ပညာရာမိကေက်ာင္းတိုက္ႀကီးမ်ားအနီး၌ ျမန္မာမ်ားေနထိုင္ခဲ့ၾကသည္။
ရဟန္းသံဃာမ်ား ဆြမ္းခံၾကြေလ့ရွိခဲ့ၾကသည္။

ျမန္မာတို႔သည္ အိမ္ရာေျမေဈးတက္လာေသာအခါ ဘာသာမတူသူတို႔ကို ေရာင္းခ်ကို ေတာင္ဥကၠလာႏွင့္ေျမာက္
ဥကၠလာတို႔ကို ေရႊ႔လိုက္သည္။
ေရာက္ခါစတုန္းက ေပ ၄၀ ×၆၀ အက်ယ္အ၀န္းရွိၾကသည္။
ေနာက္ပိုင္း၌ သားသမီးမ်ားကို မွ်ေ၀ေပးလိုက ေပ ၂၀ ကိုျဖတ္ေရာင္းလိုက္သည္။
တစ္ခ်ိဳ ႔က သားသမီးကို ႏိုင္ငံျခားကို ပို႔ရန္ ေပ ၂၀ ကိုျဖတ္ၿပီးေရာင္းတတ္ၾကသည္။ တစ္ခ်ဳိ႔က ေနာက္ပိုင္း၌ ၁၀ ေပကိုျဖတ္ေရာင္းျပန္သည္။
၁၀ ေပကို ျဖတ္ေရာင္း၍ မရေသာအခါ ေတာင္ဒဂံုႏွင့္ေျမာက္ဒဂံုဘက္ကို ေျပာင္းေရႊ ႔လိုက္သည္။
တစ္ခ်ိဳ႔လည္း ေတာင္ဒဂံုမွအိမ္ကို ေရာင္းခ်ကာ
သံလ်င္ရွိ သဘာ၀ဓမၼရိပ္သာဆရာေတာ္၏ ရိပ္သာ၌
အၿပီးတိုင္ ေနရာယူလိုက္ေတာ့သည္။
(ဆက္ရန္)